-
تکنوفرنس؛ وقتی گوشی رقیب کودک میشود
رقابت کودک با گوشی برای جلب توجه والد
کودک برای رشد عاطفی نیازی به والد همیشهآنلاین ندارد؛ فقط میخواهد وقتی حرف میزند، نگاهش کنید. تکنوفرِنس یعنی همین لحظههای کوتاهی که صفحهنمایش، جای نگاه و حضور کامل شما را در دنیای کودک میگیرد.
-
تفاوت نظارت، همراهی و جاسوسی دیجیتال
والدین؛ ناظر یا بازپرس زندگی آنلاین فرزندان؟
گوشیهای هوشمند و شبکههای اجتماعی بخش مهمی از زندگی کودکان و نوجوانان را دربرمیگیرند. نگرانی والدین درباره امنیت فرزندان خود در فضای مجازی نیز کاملاً طبیعی است. اما مرز میان مراقبت، نظارت و…
-
عواقب عجله دادن به کودکان
تربیت بدون «عجله»
وقتی مدام به کودک میگوییم «زود باش!»، بدنش وارد حالت هشدار میشود و اضطراب جای تمرکز را میگیرد. با چند تغییر کوچک در کلماتمان، میتوانیم به جای ایجاد ترس، همکاری کودک را جلب کنیم.
-
چگونه کودکان قربانی ناهماهنگی پنهان والدین میشوند؟
تاوان ناهماهنگی پنهان والدین
ناهماهنگی پنهان والدین مثل نم کشیدن دیوار خانه است؛ صدایی ندارد، اما آرامارام شالوده روحی فرزند را فرو میریزد.
-
هنر مادری در سایه فقدان پدر
وقتی جنگ یا اتفاقی ناگوار، سایهی پدر را از خانه میگیرد، مادران نهتنها بار سوگ، که مسئولیت ترمیم امنیت روانی فرزندان را بر دوش میکشند؛ مسئولیتی که بیش از هر چیز، نیازمند هوشمندی در رفتار و…
-
چطور کمالگرایی سمی را در خانه مهار کنیم؟ / کارنامه عالی به قیمت جان فرزند؟
خانه باید جایی باشد که بچهها بعد از سنگینی امتحانات یا کنکور به آن پناه ببرند، نه جایی که در آن احساس کنند اگر نمره یا رتبهشان عالی نشود، دیگر دوستداشتنی نیستند.
-
فرمول خواب کودک در مسیر اربعین
فراهم کردن شرایط خواب با دیدن اولین علائم کلافگی و پرهیز از خستگی بیش از حد کودک
-
مرگ در خط شروع
چرا نباید اهداف و برنامهریزیها را به همه گفت؟
برخلاف تمام توصیههای انگیزشیِ زرد که میگویند «اهدافتان را فریاد بزنید تا کائنات صدایتان را بشنود»، علم روانشناسی و علوم اعصاب یک دستورالعمل کاملاً برعکس دارند: «اگر میخواهی به هدفت برسی،…
-
نگاهی به دنیای کودکان «بیشمراقب»
کودک گوشبهزنگ تربیت نکن!
روانشناسی رشد هشدار میدهد: سموم خاموشِ خانه، کودکان را به «رادارهای دائمالاضطراب» تبدیل میکنند. کودکانِ بیشمراقب، محصولِ دعواهای پر سرصدا نیستند؛ آنها قربانی قهرها، کنایهها و سکوتهای…
-
راهنمای سلامت کودک در روضه
حضور کودکان در هیئت، با آمادگی و برنامهریزی مناسب میتواند تجربهای آرام و خاطرهانگیز برای کودک و والدین باشد
-
پشت پرده اضطراب تأییدخواهی در کودکان
چرا بچهها دنبال تحسین مداوم والدین هستند؟
تاییدخواهی مداوم در کودکان، ریشه در یک اضطراب پنهان دارد؛ اعتیاد به تشویق و ما ناخواسته فرزندانمان را طوری بار آوردهایم که ارزش خود را نه در لذت مسیر، بلکه در «آفرین» های ما جستجو کنند.
-
دره عمیق میان «آنچه هستم» و «آنچه میخواستم باشم»
صلح با نسخههای متولد نشده خودمان
نرسیدن به اهداف و آرزوها، صرفاً یک ناکامی ساده نیست؛ بلکه در بسیاری از مواقع به یک سوگِ حلنشده در ناخودآگاه تبدیل میشود که دستاوردهای فعلی انسان را مسموم میکند.
-
فداکاری یا ابزار سلطه؟
سایه سنگینِ «جوونیمو به پایت ریختم»!
یادآوری مداوم رنجها و ازخودگذشتگیهای والدین، نه تنها پیوند عاطفی با فرزند را تقویت نمیکند، بلکه با ایجاد "بدهکاری روانی"، نوجوان را به سمت انزوای عاطفی سوق میدهد.
-
تغذیه یا لجبازی؟
گاهی عصبانیت و بهانهگیری کودک فقط رفتاری نیست؛ بعضی کمبودهای غذایی میتواند روی خلقوخو، تمرکز و کنترل هیجانات اثر بگذارند.
-
شناخت مرز باریک میان «حریم خصوصی» و «انزوای اجتماعی» در نوجوانان
شناخت مرز میان حریم خصوصی و انزوای نوجوان
وقتی تمام زندگی یک نوجوان در مانیتور خلاصه میشود، تشخیص مرز میان "استقلال" و "انزوا" دشوارتر از همیشه است.
-
چگونه فقر واژگان خانوادگی، «کودکان عصبی» میسازد؟
رمزگشایی از پدیده «کودکان عصبیِ بیزبان»
بررسی مکانیسمهای عصبشناختی پدیده «کودکان عصبی بیزبان» نشان میدهد که چرا حذف گفتگو از خانه، ترمزهای مغزی فرزندان را میبرد و فضا را برای فوران پرخاشگری فیزیکی مهیا میسازد.
-
-
زخمی که کمالگرایی بر روان نسل جدید میگذارد
سندرم نوجوان بینقص
یک رزومه درخشان بدون یک روان سالم، تنها نقابی است که در اولین بحران بزرگ بزرگسالی فرو میریزد. هدف تربیت نباید ساختن یک «ماشین موفقیت» باشد، بلکه باید پرورش انسانی باشد که بتواند با نقصهای خود…
-
مرز باریک اعتماد
آیا میتوان رازهای نوجوان را فاش کرد؟
بازگو کردن راز نوجوان، وقتی برای کنترل کردن او باشد، اشتباهی بزرگ است؛ اما اگر برای مراقبت از او در برابر خطرات جبرانناپذیر باشد، یک مسئولیت انسانی است.
-
هنرِ نامگذاری احساسات و تاثیر آن بر آینده روانی کودکان
معجزه نامگذاری احساسات برای بچهها
آیا تابهحال فکر کردهاید که چرا برخی کودکان هنگام ناکامی جیغ میکشند و برخی دیگر میگویند: "من الان ناراحتم"؟ کلید این تفاوت در مهارتی نهفته است که روانشناسان آن را "برچسبزنی عاطفی" مینامند.
-
-
پشت پرده رفتارهای خطرناک کودکان
با کنجکاویهای پرخطر فرزندمان چه کنیم؟
در روزهای خانهنشینی اجباری برخی کودکان برای فرار از کسالت و در جستجوی ذرهای هیجان یا جلب توجه، دست به کارهایی میزنند که فاصله میان یک بازی ساده تا یک فاجعه را به مویی بند میکند.
-
افسردگیِ پنهان در نوجوانان چگونه خودش را نشان میدهد؟
نشانههای نامرئی افسردگی نوجوانان
در میانه بحرانهای اجتماعی و خانوادگی، افسردگی نوجوانان گاهی با خشمهای بیدلیل و سکوتهای طولانی خود را نشان میدهد. این علائم آژیر خطری است که نشان میدهد فرزند شما زیر بارِ گرانِ بلاتکلیفی،…
-
جنگ چه تاثیری روی روابط دوستانه و اجتماعی نوجوانان میگذارد؟
چرا جنگ نوجوانان را به انزوا میکشاند؟
جنگ بیش از آنکه یک بحران جغرافیایی باشد، یک مداخلهگر خشن در تقویم رشد نوجوان است و اجازه نمیدهد نوجوان طبق تقویم زندگیاش جلو برود.
-
نقش پررنگ معلمان در ترمیم زخمهای نامرئی جنگ
نقش حیاتی مدرسه در ترمیم زخمهای نامرئی جنگ
آنچه این روزها در ذهن کودک میماند، فرمولهای درسی نیست، بلکه حسِ امنیتی است که از صدای آرام معلمش در میانه یک بحران بزرگ دریافت کرده است.
-
راهنمای پاسخ به سوالات سخت کودکان درباره جنگ و خرابی
مامان، خونه ما هم خراب میشه؟
وقتی او تصویر آواری را میبیند یا صدای انفجاری را میشنود، تمام جهانش به لرزه میافتد. اگر فرزند شما هم اخیراً با ترس از خرابی خانه و سوالات بیپایان درباره امنیت دست و پنجه نرم میکند، این…
-
مواجهه با ترس از دست دادن والدین در کودکان
با ترس از دست دادن والدین در کودکان در زمان جنگ چه کنیم؟
در شرایط جنگ، ترس از دست دادن والدین یک تخیل نیست، بلکه یک «اضطراب واقعگرایانه» است. برای کمک به کودکان در این شرایط، باید ترکیبی از امنیت فیزیکی، ثبات هیجانی و بازسازی معنا را به کار گرفت.
-
-
گفتوگو با نوجوان در آستانه سهشنبه آخر سال
چگونه نوجوان را از خرید ترقه منصرف کنیم؟
صحبت با نوجوان در مورد آخرین سهشنبه سال در شرایط جنگی، نیازمند صبر، شنیدن فعال و زبانی محبتآمیز است. هدف، ایجاد یک درک مشترک از خطرات است، نه جنگ قدرت بین والد و کودک.
-
این حرفها رو در شرایط جنگی رو به بچهها نگید!
در شرایطی جنگی، کودک قبل از اینکه حرفهای پدر رو درک کنه، آرامش یا اضطرابش رو از لحن، نگاه و نفسهاش متوجه میشه؛ کافیه پدر آهسته حرف بزنه، نگاه مطمئنی داشته باشه و قبل از هر حرفی، نفس عمیق بکشه…