امیرالمومنین علیهالسلام: هرگاه از کاری ترسیدی، خود را در آن بینداز - حکمت ۱۷۵
در این وضعیت شکننده و پرنوسان، که میز مذاکره بین ایران و آمریکا با میدان نبرد گره خورده است، راهبرد دستگاه دیپلماسی کشور چه باید باشد؟ پاسخ این پرسش را باید در «دیپلماسی اقتدار» جستجو کرد؛ راهبردی که شاخصههای کلیدی آن در «نهجالبلاغه» ترسیم شده است.
چرا در آستانۀ توافق، شعارهای تند علیه مسئولان، به جای اینکه کنشی انقلابی باشد، گل به خودی است و انسجام ملی و قدرت چانهزنی کشور را تضعیف میکند؟
ترامپ و رسانههای آمریکا تلاش میکنند با بمباران اطلاعاتی، اراده ملت ما را فلج کنند. اما این جنگ شناختی، پدیده جدیدی نیست. این مقاله با نگاهی به حکمت ۳۱۸ نهجالبلاغه، استراتژی تولید «رعب و هیبت» را به عنوان مهمترین سلاح در نبرد با دشمن واکاوی میکند.
نامۀ یازدهم نهجالبلاغه، حاوی دستورالعملی است که امیرالمؤمنین علیهالسلام آن را برای فرماندهان خویش، زیاد بن نضر حارثی، و شریح بن هانی در مسیر نبرد با معاویه نگاشته است. در این فرمان، میتوان اصول و تاکتیکهای رزمی دانش نظامی معاصر را مشاهده کرد: از آرایش نیرو و شناخت زمین تا جنگ شناختی و امنیت اطلاعات.
بسیاری از خطبههای نهجالبلاغه در شرایط جنگ ایراد شده، بنابراین میتوان آنها را دستورالعملی جامع و راهبردی برای سازماندهی و مدیریت میدان نبرد دانست. در شرایط کنونی که غیورمردان مسلح کشورمان در خط مقدم دفاع در برابر تجاوز صهیونی-آمریکایی، نقشآفرینی میکنند، بازخوانی اندیشههای نظامی امیرالمؤمنین علیهالسلام، بیش از هر زمان دیگری ضرورت دارد. در نوشتار زیر به تبیین ویژگیهای ایدهآل رزمنده و سرباز وطن در مکتب علوی میپردازیم.
امروزه آستانه تحمل انسانها به مویی بند است. ما در ترافیک، در محیط کار و در فضای مجازی به سرعت مشتعل میشویم و لحظاتی بعد، این پشیمانی است که مثل خوره به جانمان میافتد. از دید نهجالبلاغه، خشم، لشکری بزرگ از نیروهای شیطان است که عقل را به زنجیر میکشد و انسان را به مرز جنون میرساند.
والله اگر زمین از دشمن پر شود و من یک تنه با آنها مواجه شوم، نه باکی دارم نه وحشتی. امیرالمومنین علیه السلام، نامه۶۲ نهجالبلاغه


