نامۀ یازدهم نهجالبلاغه، حاوی دستورالعملی است که امیرالمؤمنین علیهالسلام آن را برای فرماندهان خویش، زیاد بن نضر حارثی، و شریح بن هانی در مسیر نبرد با معاویه نگاشته است. در این فرمان، میتوان اصول و تاکتیکهای رزمی دانش نظامی معاصر را مشاهده کرد: از آرایش نیرو و شناخت زمین تا جنگ شناختی و امنیت اطلاعات.
بسیاری از خطبههای نهجالبلاغه در شرایط جنگ ایراد شده، بنابراین میتوان آنها را دستورالعملی جامع و راهبردی برای سازماندهی و مدیریت میدان نبرد دانست. در شرایط کنونی که غیورمردان مسلح کشورمان در خط مقدم دفاع در برابر تجاوز صهیونی-آمریکایی، نقشآفرینی میکنند، بازخوانی اندیشههای نظامی امیرالمؤمنین علیهالسلام، بیش از هر زمان دیگری ضرورت دارد. در نوشتار زیر به تبیین ویژگیهای ایدهآل رزمنده و سرباز وطن در مکتب علوی میپردازیم.
امروزه آستانه تحمل انسانها به مویی بند است. ما در ترافیک، در محیط کار و در فضای مجازی به سرعت مشتعل میشویم و لحظاتی بعد، این پشیمانی است که مثل خوره به جانمان میافتد. از دید نهجالبلاغه، خشم، لشکری بزرگ از نیروهای شیطان است که عقل را به زنجیر میکشد و انسان را به مرز جنون میرساند.
والله اگر زمین از دشمن پر شود و من یک تنه با آنها مواجه شوم، نه باکی دارم نه وحشتی. امیرالمومنین علیه السلام، نامه۶۲ نهجالبلاغه
به آیندهای که نیامده، دلخوش نباش؛ "اکنون" را دریاب. امیرالمومنین علیهالسلام، خطبۀ ۱۰۰
در جهل انسان همین بس که اندازۀ خود را نداند امیرالمومنین علیهالسلام، خطبۀ ۱۰۳
من تو را پاره ای از خود، بلکه تمام وجود خود یافتم. امیرالمومنین علیهالسلام، نامه ۳۱ نهجالبلاغه
«از آن که در گذشت، مأیوس نباشید.» / امیرالمومنین علیهالسلام، خطبۀ ۱۰۰


