خوردن میوه بلافاصله بعد از وعده سنگین افطار (مخصوصاً غذاهای چرب و پروتئینی) میتونه باعث نفخ، گاز معده، سنگینی و گاهی تشدید ریفلاکس بشه.
برخی افراد به دلیل اشتهای کم در سحر، کلا از سحری صرفنظر میکنن که نتیجهش میشه افت فشار، خستگی و سردرد در طول روز.
با حذف سحری، فاصله بین دو وعده طولانی و بدن وارد فاز قحطی میشه. در این شرایط، بدن سراغ تجزیه چربیها و در موارد شدید پروتئینهای عضلانی میره که باعث افت قندخون، کاهش جزئی متابولیسم، استرس هورمونی و در نهایت خستگی و سردرد میشه
بعد از گرسنگی طولانی، مصرف ناگهانی و زیاد کربوهیدرات و حجم زیاد غذا باعث پاسخ انسولینی قوی و در نتیجه انباشت چربی، خوابآلودگی و گرسنگی کاذب شبانه میشه.
نوجوانها در سن رشد به تعادل مثبت پروتئین نیاز دارن. اگر سحری فقط شامل قند و نشاسته باشه ممکنه باعث افزایش خطر تحلیل عضلانی و در نتیجه ضعف، رنگپریدگی و افت تمرکز بشه
معده بعد ساعتها استراحت، آماده جذب مواد مغذیه؛ اما تاننِ موجود در چای (بهخصوص پررنگ) با آهن گیاهیِ افطاری پیوند شیمیایی برقرار کرده و مانع جذبش میشه
غذاهای چرب و سرخشده به دلیل چربی اشباع زیاد، دیر هضم میشن و خون بیشتری رو به سمت گوارش میکشن که باعث خمودگی مغز میشه، برای هضم هم آب زیادی نیاز دارن که باعث کمآبی و تشنگی میشه.
مصرف کربوهیدراتهای ساده مثل نان سفید یا زولبیا در سحر باعث افزایش سریع قندخون و ترشح شدید انسولین میشه. نتیجهاش افت سریع قند خون و احساس ضعف قبل از ظهره.
تغییر زمان خواب، بیداری و خوردن باعث اختلال در ترشح ملاتونین (هورمون خواب) و کورتیزول (هورمون استرس) و درنتیجه خستگی، کاهش تمرکز و ذخیره چربی شکمی میشه
حوالی ۴عصر، قند کبد کم میشه و مغز برای حفظ بقا سیگنالهایی مثل خستگی و تمایل به شیرینی میفرسته. این یهتله ذهنیه، چون بدن در حال گذار به سوخت چربیهاست.



