اخبار سرویس
-
والدین؛ ناظر یا بازپرس زندگی آنلاین فرزندان؟
گوشی‌های هوشمند و شبکه‌های اجتماعی بخش مهمی از زندگی کودکان و نوجوانان را دربرمی‌گیرند. نگرانی والدین درباره امنیت فرزندان خود در فضای مجازی نیز کاملاً طبیعی است. اما مرز میان مراقبت، نظارت و ورود به حریم خصوصی فرزند کجاست؟
-
تربیت بدون «عجله»
وقتی مدام به کودک می‌گوییم «زود باش!»، بدنش وارد حالت هشدار می‌شود و اضطراب جای تمرکز را می‌گیرد. با چند تغییر کوچک در کلماتمان، می‌توانیم به جای ایجاد ترس، همکاری کودک را جلب کنیم.
-
تاوان ناهماهنگی پنهان والدین
ناهماهنگی پنهان والدین مثل نم کشیدن دیوار خانه است؛ صدایی ندارد، اما آرام‌ارام شالوده روحی فرزند را فرو می‌ریزد.
-
هنر مادری در سایه فقدان پدر
وقتی جنگ یا اتفاقی ناگوار، سایه‌ی پدر را از خانه می‌گیرد، مادران نه‌تنها بار سوگ، که مسئولیت ترمیم امنیت روانی فرزندان را بر دوش می‌کشند؛ مسئولیتی که بیش از هر چیز، نیازمند هوشمندی در رفتار و شناخت نیازهای هر سن است.
-
چطور کمال‌گرایی سمی را در خانه مهار کنیم؟ / کارنامه عالی به قیمت جان فرزند؟
خانه باید جایی باشد که بچه‌ها بعد از سنگینی امتحانات یا کنکور به آن پناه ببرند، نه جایی که در آن احساس کنند اگر نمره یا رتبه‌شان عالی نشود، دیگر دوست‌داشتنی نیستند.
-
فرمول خواب کودک در مسیر اربعین
فراهم کردن شرایط خواب با دیدن اولین علائم کلافگی و پرهیز از خستگی بیش از حد کودک
-
چرا نباید اهداف و برنامه‌ریزی‌ها را به همه گفت؟
برخلاف تمام توصیه‌های انگیزشیِ زرد که می‌گویند «اهدافتان را فریاد بزنید تا کائنات صدایتان را بشنود»، علم روان‌شناسی و علوم اعصاب یک دستورالعمل کاملاً برعکس دارند: «اگر می‌خواهی به هدفت برسی، دهانت را ببند!»
-
کودک گوش‌به‌زنگ تربیت نکن!
روان‌شناسی رشد هشدار می‌دهد: سموم خاموشِ خانه، کودکان را به «رادارهای دائم‌الاضطراب» تبدیل می‌کنند. کودکانِ بیش‌مراقب، محصولِ دعواهای پر سرصدا نیستند؛ آن‌ها قربانی قهرها، کنایه‌ها و سکوت‌های سنگین والدین هستند.
-
راهنمای سلامت کودک در روضه
حضور کودکان در هیئت، با آمادگی و برنامه‌ریزی مناسب می‌تواند تجربه‌ای آرام و خاطره‌انگیز برای کودک و والدین باشد
-
چرا بچه‌ها دنبال تحسین مداوم والدین هستند؟
تاییدخواهی مداوم در کودکان، ریشه در یک اضطراب پنهان دارد؛ اعتیاد به تشویق و ما ناخواسته فرزندانمان را طوری بار آورده‌ایم که ارزش خود را نه در لذت مسیر، بلکه در «آفرین» های ما جستجو کنند.
