شب یلدا طولانیترین شب سالِ که خانوادهها دور هم جمع میشوند. یکی از رسومات رایج شب یلدا تفأل به دیوان حافظ است. سنتی که نسل به نسل به ما رسیده. اما آیا تفأل به دیوان حافظ از نظر دینی مورد تاییده یا خرافهای بیش نیست؟
در فضای رسانهای امروز، واژههایی چون «افشاگری» و «نقد» گاه پوششی میشوند برای آنچه در واقع چیزی جز غیبت نیست. از سوی دیگر، برخی نیز به بهانۀ پرهیز از غیبت، از هرگونه نقد سازنده و روشنگری لازم سر باز میزنند. این خلط مفهومی، هم به حریم اشخاص آسیب میزند و هم جامعه را از اصلاحگری محروم میسازد. در این نوشتار میکوشم مرزبندی شرعی و اخلاقی این سه مفهوم را روشن سازم.
در روزگاری که هر نوجوان تنها با یک تلفن همراه و اینترنت، به انبوهی از محتواها و دیدگاهها دسترسی دارد، شکل جدیدی از جنگ رسانهای در جریان است؛ جنگی بیصدا اما عمیق.
این سوره چکیده خالصترین عقاید توحیدی است، لذا آن را سوره توحید و اخلاص نامیدهاند. این سوره تمام عقاید باطل گذشتگان را که بر پایه شرک بنا شده بود، یعنی عقیده مسیحیت به تثلیث، شرک یهود و عقیده عرب جاهلی در این که فرشتگان، دختران خدا هستند، مردود میداند.
اگر درد و بیماری داری، اضطراب داری، اعصابت به هم ریخته و آرامش نداری، دچار فقر شدی، فرزند نداری، کسب و کارت نمیگیرد و دچار چالش شدی، دعاهایت مستجاب نمیشود، باران نمیبارد، قرض داری و نمیتوانی بدهیهایت را پرداخت کنی، و مشکلات وجودت را شلوغ کردهاند؛ فقط یک نسخه درمان داری و آن یک جمله است.
شایعه یک سلاح قدیمی است، اما در دنیای امروز با وجود رسانههای فراگیر، مرگبارتر شده است. در عصر اطلاعات، سرعت انتشار اخبار به حدی افزایش یافته که تفکیک حقیقت از دروغ، به یک چالش حیاتی تبدیل شده است.
خیلی از ما هر روز «سوره حمد» رو میخونیم؛ سورهای که آغازگر هر نماز و هر گفتوگو با خداست. اما چند بار واقعاً با دل، نه فقط با زبان، به معنای عمیقش فکر کردیم؟ همین چند آیه کوتاه، خلاصه تمام مسیر انسان تا خداست؛ از پناه بردن از شر وسوسهها، تا رسیدن به صراط مستقیم و آرامش حضور او.
در جهانی که همه به دنبال مزیت رقابتی و راهی برای پیشی گرفتن هستند، اسلام ۱۴ قرن پیش، گنجی پنهان را به پیروان خود هدیه داده است: گنج سحر. این نوشتار نگاهی تحلیلی به فواید سحرخیزی در زندگی روزمره بر اساس منابع معتبر دینی دارد.
قدیمیترها از روزگاری حرف میزنند که روابط بین همسایهها پر از صمیمیت و محبت بود؛ دنیایی که با سبک زندگی امروز، شبیه یه رؤیا به نظر میرسد. آن موقع همسایهها همیشه با هم در ارتباط بودند، از حال هم باخبر میشدن و حتی شادی و غمشان را با هم قسمت میکردند.



