در بحران و پسابحران، مغز در حالت گوش به زنگ است و انرژی زیادی صرف شناسایی تهدیدها و مدیریت استرس میشود که میتواند باعث کاهش تمرکز شود.
در بحران ها افراد شبیه به هم غصه نمی خوردند درک این تفاوت، کلید حفظ سلامت خانواده در روزهای سخت است
وقتی توان همدلی با دیگران را از دست می دهیم، یعنی ظرفیت روانی ما تمام شده است.
وقتی شوک روانی سنگین باشد، مغز وارد حالت انجماد میشود. در این حالت ناتوانی در گریه، نشانه بیاحساسی نیست؛ بلکه مکانیسم دفاعی بدن برای حفظ بقاست
پایان درگیریهای نظامی، حتی بهصورت آتشبس موقت، اغلب با احساس نسبی آرامش همراه است؛ اما همزمان، چالش پیچیدهای به نام «بازگشت به زندگی» آغاز میشود. واقعیت علمی این است که حتی پس از توقف بمباران، ذهن و بدن بسیاری از افراد همچنان در حالت «احتیاط و بقا» باقی میمانند.
غم طبیعی با گذر زمان سبکتر میشود؛ اگر احساسات منفی با گذشت زمان شدیدتر یا ماندگار شد، حتماً از متخصص کمک بگیرید
بازگشت به کار پس ازروزهای بحرانی وجنگی یک فرآیند تدریجی است، نه یک تغییرناگهانی؛ به ذهنتان زمان دهید تا با شرایط جدید هماهنگ شود.


