آنجا که گمان میکردند پایگاههایشان ضد نفوذ است، شعلههای پاسخ ایران معادلاتشان را در هم ریخت
دلم آلودۀ ننگ گناه است / ولی رو به نسیمِ خیمهگاه است
گناهم کوه و الطاف تو دریاست / امید آخر من، لطف سقاست
به درگاهت شبیهِ حُر رسیدم / ز غیر تو، ز هر عشقی بُریدم
بیا و قلب من را زیر و رو کن/مرا با اشک روضه شستوشو کن
خودم را میتکانم از بدیها / که باشم لایق این نوکریها
بگیر از من هوای معصیت را / نشانم ده مسیر عاقبت را
دلم بیمار عصیان است، ارباب! / مرا با اشک روضه زود دریاب