جمله «تو اصلاً منو نمیفهمی!» از طرف یه نوجوان صداییه که خبر از یک فاصله عاطفی میده؛ فاصلهای که با مقاومت و رفتن توی لاک دفاعی بیشتر میشه، اما با چند کلمه هوشمندانه و پر از همدلی میتونه به صمیمانهترین گفتوگوی دنیاتون تبدیل بشه.
این سه تا جمله ممنوع!
وقتی این جملهرو میشنویم، معمولاً خیلی سریع مقاومت میکنیم و ممکنه این حرفها رو بزنیم:
-
- «یعنی چی؟ من کل زندگیمو گذاشتم پات!»
- «خودم این سنوسالو گذروندم، همهچی رو میدونم!»
- «چرا اینقدر بیانصافی؟»
این جوابا فقط باعث میشه حس کنه حدسش درست بوده و واقعاً درک نمیشه!
قدم اول: اول دفاع نکن، بسنج!
وقتی نوجوان میگه «نمیفهمی»، منظورش این نیست که تو آدم بدی هستی؛ منظورش اینه که «حسِ الانِ من خیلی پیچیدهس و تو دنیای من نیستی!»
بگو: «شاید واقعاً نتونم دقیقاً حس تو رو بفهمم، ولی دوست دارم بدونم چی داره اذیتت میکنه.»
قدم دوم: به جای نصیحت، سوال بپرس
کمی از نقش «عقل کل» فاصله بگیر و بگو:
- «کدوم بخش حرفم باعث شد حس کنی درکت نمیکنم؟»
- «اگه تو جای من بودی، چه تصمیمی میگرفتی؟»
- «دوست داری الان فقط گوش کنم یا با هم دنبال راه حل بگردیم؟»
قدم سوم: پذیرشِ تفاوتِ دو نسل
واقعیت اینه که دنیای امروز اونا با نوجوونی ما خیلی فرق داره.
چی بهش بگیم؟ : «قبول دارم زمانه ما با الان فرق داره و چالشای تو جدیدتره. برام بگو تا منم یاد بگیرم چی داره بهت میگذره.»
هدف، برنده شدن در بحث نیست
نوجوان نیازی نداره که تو دقیقاً مثل اون فکر کنی؛ فقط نیاز داره ببینه داری تلاش میکنی بفهمیش. قرار نیست ثابت کنی حق با توست. قراره کاری کنی که نوجوونت بدونه:
«حتی وقتی با هم موافق نیستیم، هنوز میتونم با مامان و بابام حرف بزنم.»
پیام شما به ما