رشد فیبروم رحمی ممکن است با یک کمبود ساده در خون مرتبط باشد. دانشمندان به رابطه‌ای پنهان پی برده‌اند که می‌تواند کلید پیشگیری از این توده‌های شایع باشد.

مریم مرادیان
شنبه ۲۷ تیر ۱۴۰۵ - ۱۲:۲۶
ارتباط فیبروم رحمی با کمبود یک ویتامین!

فیبروم‌های رحمی (Uterine fibroids)، تومورهای غیرسرطانی هستند که در داخل یا روی دیواره‌های رحم رشد می‌کنند و تا سن ۵۰ سالگی، تا ۸۰ درصد از زنان را تحت تأثیر قرار می‌دهند. در حالی که عوامل خطری مانند سابقه خانوادگی و چاقی کاملاً شناخته شده هستند، یک عامل مشترک دیگر ممکن است از نظرها پنهان مانده باشد: کمبود ویتامین D.

ویتامین D به تنظیم التهاب و رشد سلولی کمک می‌کند و تحقیقات نوظهور نشان می‌دهند که این ویتامین ممکن است به پیشگیری از تشکیل فیبروم‌ها یا کند کردن سرعت رشد آن‌ها پس از ایجاد، کمک کند. احتمال ابتلای زنان دارای سطوح کافی ویتامین D به فیبروم کمتر است، اما تخمین زده می‌شود که ۱ میلیارد نفر در سراسر جهان دچار کمبود ویتامین D هستند و خودشان نیز از این موضوع اطلاعی ندارند.

متخصصان می‌گویند درک ارتباط بین کمبود ویتامین D و فیبروم از اهمیت بالایی برخوردار است، زیرا هر دو وضعیت بسیار شایع بوده اما اغلب تشخیص داده نمی‌شوند.

ارتباط بین ویتامین D و فیبروم چیست؟

تحقیقات نشان می‌دهند که فیبروم‌های رحمی حاوی گیرنده‌های ویتامین D هستند؛ بنابراین، هنگامی که ویتامین D به این تومورها متصل می‌شود، خواص ضد فیبروزی و ضد توموری آن می‌تواند با تولید بیش از حد سلول‌ها مقابله کرده و سرعت رشد آن‌ها را سرکوب کند. با این حال، این اثر درمانی تنها زمانی رخ می‌دهد که شما ویتامین D کافی در بدن خود داشته باشید.

دکتر ایمن الهندی (Ayman Al-Hendy)، استاد و پژوهشگر فیبروم رحم در بخش زنان و زایمان دانشگاه شیکاگو می‌گوید:

«وقتی میزان ویتامین D در بدن کم باشد، این مسئله منجر به افزایش التهاب در دیواره رحم می‌شود. اگر این کمبود برای طولانی‌مدت ادامه یابد، فیبروم‌های رحمی می‌توانند ظاهر شوند.»

بدون وجود ویتامین D کافی، بدن نمی‌تواند رشد غیرطبیعی سلول‌ها را خنثی کند، که این امر خطر ایجاد تعداد بیشتری از فیبروم‌ها را که اندازه بزرگ‌تری نیز دارند، افزایش می‌دهد.

اگرچه کمبود ویتامین D با خطر بالاتر ابتلا به فیبروم مرتبط است، اما محققان نمی‌توانند با قطعیت بگویند که این کمبود علت مستقیم ایجاد فیبروم است. کمبود ویتامین D تنها یک فاکتور در میان فاکتورهای متعدد است. سیاه‌پوست بودن، زندگی با چاقی یا فشار خون بالا، داشتن سابقه خانوادگی فیبروم، یا تجربه سطوح بالای هورمون‌های استروژن یا پروژسترون، همگی می‌توانند احتمال ابتلا به فیبروم را افزایش دهند.

آیا بهبود سطح ویتامین D می‌تواند از فیبروم پیشگیری یا آن را درمان کند؟

یک مطالعه در سال ۲۰۲۲ نشان داد که در مقایسه با افراد مبتلا به کمبود ویتامین D، افرادی که سطح ویتامین D سالمی دارند (معمولاً بالای ۲۰ نانوگرم در میلی‌لیتر) ۲۲ درصد کمتر در معرض خطر ابتلا به فیبروم قرار دارند. با این حال، دکتر کویکر هارمون (Quaker Harmon)، پژوهشگر اصلی این مطالعه و دانشمند بررسی فیبروم در موسسه ملی علوم بهداشت محیطی، گفت که این کاهش خطر به معنای پیشگیری یا درمان کامل نیست.

ویتامین D به تنظیم التهاب و رشد سلولی کمک می‌کند و تحقیقات نوظهور نشان می‌دهند که این ویتامین ممکن است به پیشگیری از تشکیل فیبروم‌ها یا کند کردن سرعت رشد آن‌ها پس از ایجاد، کمک کنددکتر هارمون توضیح می‌دهد:

«دریافت ویتامین D کافی از طریق رژیم غذایی، مکمل‌ها و نور خورشید می‌تواند فواید سلامتی عمومی به همراه داشته باشد، اما ما شواهدی نداریم که نشان دهد این کار فیبروم‌ها را درمان یا به طور کامل از آن‌ها پیشگیری می‌کند. تحقیقات ما نشان می‌دهد که داشتن سطوح بالاتر ویتامین D مانع از ایجاد فیبروم‌های جدید در فردی که هرگز فیبروم نداشته نمی‌شود، اما ویتامین D بالا ممکن است منجر به رشد کندتر فیبروم‌ها یا کوچک شدن فیبروم‌های موجود شود.»

اگر می‌خواهید بهتر از سلامت باروری خود مراقبت کنید، به جای تمرکزِ صرف بر افزایش سطح ویتامین D، یک رویکرد همه‌جانبه می‌تواند مفیدتر باشد. یکی از مطالعات منتشر شده توسط تیم دکتر الهندی پیشنهاد می‌کند که در طول هفته به ورزش‌های هوازی و پرتحرک بپردازید، سطح استرس خود را مدیریت کنید و میوه‌ها، سبزیجات و غذاهای سرشار از فیبر بیشتری را به رژیم غذایی خود اضافه کنید.

اگر در معرض خطر هستید چه باید بکنید؟

اگر در خانواده خود افرادی با سابقه فیبروم دارید، خودتان دچار کمبود ویتامین D هستید، یا شک دارید که ممکن است در معرض خطر هر یک از این دو وضعیت باشید، ضروری است که نسبت به سلامت خود پیش‌دستانه عمل کنید. این موضوع به ویژه برای زنان سیاه‌پوست اهمیت حیاتی دارد؛ چرا که آن‌ها نرخ ابتلای نامتناسبی به فیبروم دارند و همچنین به دلیل ملانین بیشتر در پوستشان که به عنوان یک سد طبیعی در برابر جذب ویتامین D عمل می‌کند، سطوح بالاتری از کمبود ویتامین D را تجربه می‌کنند.

اگر مطمئن نیستید چه زمانی باید برای فیبروم به پزشک مراجعه کنید، شناخت علائم می‌تواند به شما کمک کند.

دکتر گانسا وگینکا (Ganesa Wegienka)، اپیدمیولوژیست، پژوهشگر فیبروم و ویتامین D و دانشمند مرکز بهداشت هنری فورد می‌گوید:

«زنان در صورتی که در طول دوران قاعدگی خود هر ساعت یک‌بار پد یا تامپون را کاملاً تر و اشباع می‌کنند، به طور همزمان از چند محصول بهداشتی قاعدگی استفاده می‌کنند، از شورت‌های یک‌بار مصرف مخصوص بی‌اختیاری ادرار برای دوران قاعدگی بهره می‌گیرند، لخته‌های خونی بزرگ دفع می‌کنند، روکش مبلمان خود را لکه‌دار می‌کنند، یا به دلیل پریود دچار خستگی شدید شده و از کار خود غایب می‌شوند، باید به دنبال مراقبت‌های پزشکی باشند. هیچ‌یک از این نشانه‌ها طبیعی نیستند، حتی اگر مادر، خواهران یا دوستان شما نیز تجربه مشابهی داشته باشند.»

هنگامی که یک پزشک قابل اعتماد پیدا کردید، مهم است که برای نوبت ویزیت خود کاملاً آماده باشید. می‌توانید لیستی از تمام علائم خود بنویسید، سوالات مستقیمی درباره میزان خطر ابتلا به فیبروم بپرسید و درخواست آزمایش‌های خاصی مانند آزمایش خون برای ارزیابی سطح ویتامین D یا سونوگرافی برای بررسی مستقیم وجود فیبروم داشته باشید.

اگر از قبل به فیبروم مبتلا هستید، سوالات مشخصی درباره گزینه‌های درمانی و عادات سبک زندگی که می‌توانند به مدیریت علائم شما کمک کنند، بپرسید. و اگر با پزشکی مواجه شدید که درد یا نگرانی‌های شما را نادیده می‌گیرد، حتماً به دنبال نظر پزشک دوم یا سوم باشید. سلامت شما همیشه ارزش دفاع کردن دارد، پس هرگز در درخواست مراقبت‌های پزشکی که شایسته آن هستید، تردید نکنید.

برچسب‌ها

پیام شما به ما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha

پربازدیدها

پربحث‌ها