ورم دستها بعد از ورزش جای نگرانی ندارد، مخصوصا اگر روی تردمیل ورزش کرده باشید. تورم دستها یک واکنش عادی نسبت به ورزش است و اگر دستهای تان در طرفین بدن تان آویزان باشند، احتمال تورم آنها بیشتر هم میشود.
زمانی که ورزش میکنیم، رگ های خونی در واکنش به تحرک بدنی، گشاد میشوند تا اکسیژن بیشتری به عضلات برسانند و عضلات هم خون را به سمت قلب دوباره برمی گردانند. در تحرک های شدیدتر مثلا در دویدنهای طولانی مدت، این اتفاق بیشتر رخ میدهد.
اما دستها، عضلات کوچکتری دارند و ظرفیت کمتری برای گردش خون اضافی دارند، مخصوصا وقتی که باید با جاذبه زمین هم مقابله کنند. در نتیجه، خون، رگهای انگشتان دستهای شما را پُر میکند و وقتی شما دویدن را تمام میکنید، میبینید که نمیتوانید انگشتر را از انگشتتان خارج کنید.
در بیشتر موارد، این تورم و پُف کردگی در عرض یک ساعت و با خنک شدن بدن، ناپدید میشود.
بالا بردن دستها و باز و بسته کردن آن هنگام دوی آهسته می تواند به جریان خون در این قسمتها کمک کند و جلوی ورم دستها را بگیرد.
شاید کارتان کمی خندهدار به نظر برسد، اما دستهایتان ورم نخواهند کرد.
وقتی عرق میکنید، هم آب و هم نمک بدنتان را از دست میدهید. بعد از یک ساعت دویدن و عرق ریختن، یک نوشیدنی مناسب ورزشی بنوشید
چند راهکار دیگر برای جلوگیری از ورم دستها
- ساعت مچی و دستبند و انگشترتان را پیش از ورزش از دستتان درآورید.
- هنگام پیادهروی از یک چوبدستی یا عصا استفاده کنید و متناوبا، این دست و آن دست کنید.
- یک چیز کوچک همراهتان داشته باشید و هر از گاهی هنگام راه رفتن یا دویدن در مشتتان فشارش دهید، مثل یک پد اسفنجی کوچک، توپ لاستیکی، نقشه یا چراغ قوه.
- هر چند دقیقه یک بار بازوهای تان را دورتان حلقه کنید.
- مشتهایتان را گره نکنید، بگذارید راحت باشند و کمی بازشان نگه دارید. هر چند دقیقه یکبار، تمام انگشتهایتان را چند ثانیه بکشید و بعد مشت کنید.
- چند ثانیه دستهایتان را روی سرتان به حالت استراحت نگه دارید تا در جایی بالاتر از قلبتان قرار بگیرند.
- مصرف نمک و آب تان را متعادل کنید. وقتی عرق میکنید، هم آب و هم نمک بدنتان را از دست می دهید. بعد از یک ساعت دویدن و عرق ریختن، یک نوشیدنی مناسب ورزشی بنوشید.
اگر امکانش وجود دارد، قبل، حین و بعد از دویدن یا پیادهروی، خودتان را وزن کنید تا متوجه شوید زیاد آب نوشیده اید یا کم. وزن تان باید در این سه شرایط یکسان باشد. نویسنده: هدی بانکی


