کرامات رضوی / کرامت سوم عبدالرحمن صفوانی گفت: با کاروانی از خراسان به کرمان میرفتم، راهزنان سر راه را بر ما گرفتند و مردی از کاروان را - که مالدار و ثروتمند میدانستند - بردند و دیر زمانی در سرما و یخبندان نگه داشتند و با پر کردن دهانش از یخ، او را شکنجه کردند و از او خواستند تا خون بهای او را بدهد. زنی در میان آن قبیله بر او رحم کرد و بندش را گشود و آزادش کرد، وی پس از رهایی به خراسان بازگشت. در خراسان شنید که حضرت رضا علیه السلام به نیشابور آمده است. در خواب دید که یکی به او گفت: فرزند پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله وارد خراسان شده، نزد او برو و دردت را با او در میان گذار تا درمانت کند. در همان خواب خدمت آن حضرت شرفیاب شدم. و دردم را به او گفتم. فرمود: فلان گیاه و دانه کمون وسعتر را با نمک بکوب دو یا سه مرتبه در دهان بگیر تا بهبود یابی. وقتی بیدار شدم نه فکر آن دارو افتادم و نه بدان توجه کردم تا وارد نیشابور شدم. از ورود آن حضرت سۆال کردم؛ گفتند: او از نیشابور خارج شده و اکنون در رباط سعد است. بدانجا رفتم تا داروی نافعی برای درمان دردم از آن حضرت بگیرم. وقتی به خدمت او شرفیاب شدم، ماجری را به او گفتم؛ و نیز اضافه کردم که فعلا از لکنت زبان زنج میبرم. و از شما میخواهم که دارویی برای علاج آن مرحمت کنید. فقال علیه السلام الم اعلمک؟ اذهب فاستعمل ما وصفته لک فی منامک. فرمود: مگر به تو یاد ندادم؟ برو و آنچه در خواب برایت گفتم؛ عمل کن تا خوب شوی. گفتم: اگر ممکن است بار دیگر تکرار بفرمائید. فرمود: کمون و سَعتَر را با نمک بکوب سپس دو یا سه بار در دهان بگیر تا خوب شوی. آن مرد گفت: همین کار را کردم و خوب شدم. صفوانی میگوید: بعدا او را دیدم و جریان را پرسیدم او هم همین طور برایم نقل کرد. منبع: دانستنیهای رضوی بخش حریم رضوی