محمد مهدي خالصي از مجموعه شهدا مدفون در در حرم امام رضا(ع) آيت ‌الله شيخ محمد مهدي خالصي کاظمي اسدي ، فرزند شيخ حسين فرزند شيخ عبد العزيز ، از مجتهدان و مراجع مبارز شيعه در قرن 14 هجري است . در 15 ذيحجه 1277 يا 9 ذيحجه 1276 در " کرخ " کاظمين به دنيا آمد و همان جا رشد يافت و به دستور پدر به نجف رفت و در حلقه درسي ميرزا حبيب ‌الله رشتي و آخوند خراساني شرکت کرد . بعد به سامرا سفر نمود و از محضر ميرزاي بزرگ ( سيد محمد حسين شيرازي ) بهره برد و پس از نيل به اجتهاد به زادگاهش مراجعت نمود و به تدريس آموخته‌ هاي خود پرداخت . چگونگي تدريس و ژرفاي بينش او موجب شد تعداد زيادي از جويندگان دانش در حلقه درسي او شرکت کنند . نفوذ معنوي او در ميان مردم کرخ و کاظميه به اوج خود رسيد . همگان در مسايل ديني و سياسي خود به او مراجعه مي ‌کردند و تحت تاثير بيان نافذ و تقواي او قرار داشتند . آيت ‌الله خالصي مرد ميدان سياست بود و آن را از امور ديني جدا نمي‌دانست و در امور جاري کشورش شرکت داشت و در برابر سلطه اجانب سخت مي‌ايستاد . در نهضت مشروطيت و برپايي نظام پارلماني در ايران و استانبول نقش مهمي ايفا کرد . وي سال ها با نفوذ و حضور انگليس در عراق مبارزه نمود . شب سه‌شنبه 10 ذيقعده 1341ه‍ . ق به دستور دولت استعماري انگليس دستگير و از عراق به جزيره "هنگام" هند تبعيد شد ، ولي به علت تظاهرات مسلمانان در مخالفت با تبعيد ايشان ، وي پيش از پياده شدن از کشتي به يمن برگردانده شد و در مراسم حج از آنجا به حجاز رفت . در مکه از سوي هيئت‌هاي ايراني که از سوي دولت ايران اعزام شده بودند به ايران دعوت شد . وي هنگام پياده شدن از کشتي در بندر بوشهر ، هدف حمله مسلحانه يکي از افسران انگليسي و يک کارمند شرکت نفت انگليس قرار گرفت . آنها 12 گلوله به طرف او شليک کردند . علماي مقيم عتبات در اعتراض به اين حادثه و نفوذ انگليس ، به ايران آمدند . آيت ‌الله نائيني و سيد ابوالحسن اصفهاني رهبري اين حرکت و مهاجرت را به عهده داشتند . مرحوم خالصي مدتي در قم و اصفهان بود . بعد به مشهد آمد و مورد استقبال مردم و سردار اسعد بختياري که استاندار وقت خراسان بود ، قرار گرفت . او در مشهد در اوايل سال 1343 ه‍ . ش بيانيه‌اي به زبان عربي صادر کرد و مسلمانان کشورهاي اسلامي را به عضويت در جمعيت استخلاص الحرمين الشريفين و بين النهرين که خود مؤسس آن بود دعوت کرد . ولي عمر او کفاف نکرد و روز 11 رمضان 1343 ه‍ . ق درگذشت و در حجره عقب صفه غربي دارالسياده حرم دفن شد . آثار علمي زيادي از مرحوم خالصي برجاي ماند . از برجسته‌ترين آنها مي‌توان به اين کتاب‌ها اشاره کرد: منظومات در علوم عربيه ، الشريعه السمحاء في احکام سيد الانبياء ، حاشيه کفايه الاصول ، الدراري اللمعات في شرح القطرات و الشذرات (که پاورقي‌هايي است بر رساله‌‌هاي فقهي آخوند خراساني) ، الحسام البتار في جهاد الکفار (مشتمل بر مقالاتي است که در زمينه وجوب پيکار با اشغالگران انگليسي نوشته و در روزنامه صدي الاسلام به چاپ رسيده است .) ، الوجيزه في المواريث ، عناوين الاصول و مختصر الرسائل العلميه و الاصول الدينيه . منبع: سايت وفاق تنظيم براي تبيان: سمانه دولت آبادي