قانون اول: چشم تو چشم شدن ممنوع!
وقتی بچهات داره تنهایی و آروم بازی میکنه، اصلاً بهش نگاه نکن. یک نگاه، مساوی با اتمام بازی و شروع بهانههای جدیده!
قانون دوم: برنامههای جذاب رو لو نده!
هیچوقت از چند روز قبل نگو «میریم شهربازی». وگرنه هر ۵ دقیقه باید جواب بدی: «پس کی میریم؟»
قانون سوم: جلوی چشم خودش دور ننداز!
اسباببازیهای خراب رو قایمکی بنداز دور. جلوی چشمش باشه، بیارزشترین تیکه پلاستیک هم میشه محبوبترین داراییش!
قانون چهارم: طلسم پز دادن!
تعریف کنی که «بچهام چقدر خوب میخوابه یا غذا میخوره»، همون شب جادو باطل میشه و همهچیز برعکس میشه. فقط سکوت کن و بگو شکر!
قانون پنجم: قانون مورفی کیف نوزاد
دقیقاً همون روزی که ریسک میکنی و پوشک یا لباس اضافه برنمیداری، بزرگترین فاجعه رخ میده!
قانون ششم: زمانسنجی وارونه
هیچوقت نگو «۵ دقیقه دیگه راه میافتیم»، مگه اینکه آمادگی ۴۵ دقیقه معطلی برای کفش پوشیدن رو داشته باشی!
قانون هفتم: کتاب رو مخ!
از هر کتاب قصهای بیشتر بدت بیاد، بچهات اصرار داره هر شب دقیقاً همون رو براش بخونی. یا قایمش کن یا بندازش دور!
قانون هشتم: خرس خفته رو بیدار نکن!
بچهها دارن آروم با هم بازی میکنن؟ ذوقزده نگو «آفرین چقدر مهربونید». همین جمله استارت جنگ جهانی سومه!
قانون نهم: گزینههای دو سر سوخت نده!
فقط گزینههایی رو پیشنهاد بده که با هر دوش موافقی. بچهها ۱۰۰٪ مواقع اونی رو انتخاب میکنن که تو دوست نداری!
پیام شما به ما