۱. درک تفاوت تجربه‌ها

بچه‌ها و بزرگسالانی که اوتیسم دارند، دنیا را متفاوت و گاهی شدیدتر از ما تجربه می‌کنند. صدای بلند یا انفجار برای آن‌ها فقط ترسناک نیست؛ بلکه واقعاً دردناک است و می‌تواند باعث بهم‌ریختگی شدید اعصابشان شود. یادتان باشد اگر برون‌ریزی با جیغ و گریه داشتند، خونسردی‌تان را حفظ کنید. محیط را تا حد ممکن ساکت کنید، از تماس فیزیکی اجباری بپرهیزید و فقط مواظب باشید به خودش آسیب نزند. او به زمان نیاز دارد تا سیستم عصبی‌اش دوباره آرام شود.

۲. کم کردن محرک‌های محیطی

صداهای بلند ناگهانی می‌تواند باعث «فروپاشی عصبی» (Meltdown) شود. حتماً از هدفون‌های حذف نویز (Noise-cancelling) یا گوش‌گیر استفاده کنید. اگر در پناهگاه یا جمع هستید، گوشه‌ای خلوت‌تر و کم‌نورتر را برای نشستن انتخاب کنید.

۳. استفاده از داستان‌های تصویری

تصویر حرف اول را می‌زند! بسیاری از افراد اوتیستیک با عکس بهتر ارتباط برقرار می‌کنند. به جای توضیحات طولانی، با چند نقاشی ساده مراحل کار را نشان دهید: (عکس خانه  ← عکس پناه گرفتن ← عکس نشستن کنار مامان). پیش‌بینی‌پذیر بودن شرایط، استرس آن‌ها را کم می‌کند.

۴. کیف آرامش

یک کیف کوچک شامل وسایلی که به آن‌ها آرامش می‌دهد آماده داشته باشید؛ وسایلی مثل فیجت، خمیر بازی، پارچه نرم یا اسباب‌بازی موردعلاقه‌شان. این اشیاء کمک می‌کنند فرد روی حس لامسه تمرکز کند و کمتر از صدای محیط آسیب ببیند.

۵. پذیرش حرکات تکراری

اگر دیدید حرکاتی مثل دست زدن، عقب و جلو رفتن یا زمزمه کردن انجام می‌دهند، اصلاً جلویشان را نگیرید. این حرکات یک مکانیسم دفاعی برای تخلیه استرس و رسیدن به آرامش است.

۶. کارت شناسایی؛ حیاتی و مهم

حتماً یک دستبند یا گردن‌آویز برای آن‌ها تهیه کنید یا کارتی را به لباسشان متصل کنید که روی آن نوشته شده باشد: «من اوتیسم دارم؛ ممکن است نتوانم صحبت کنم» و شماره تماس‌های ضروری و اسمش را بنویسید.

۷. ثبات در رژیم غذایی

تغییر ناگهانی غذا برای این افراد بسیار دشوار است. سعی کنید حتی در شرایط سخت، همان خوراکی‌های همیشگی و ساده‌ای را که دوست دارند (هرچند اندک) برایشان فراهم کنید.

۸. جملات کوتاه و مستقیم

در شرایط خطر، طولانی حرف نزنید. به جای «عزیزم بیا بریم پایین چون ممکنه خطرناک باشه»، خیلی کوتاه بگویید: «کفش بپوش. بریم پایین.» دستورات واضح سریع‌تر پردازش می‌شوند.

۹. عینک آفتابی برای حساسیت نوری

اگر فرد به نور حساس است، یک عینک آفتابی تیره همراه داشته باشید. این کار در محیط‌های پرنور یا هنگام استفاده از چراغ‌قوه در تاریکی، از تحریک حسی جلوگیری می‌کند.