بابا… یه اعترافِ سنگین بهت بدهکارم؛ فکر میکردم سردی، چون ندیده بودم چطوری بیرونِ خونه برای آرامش ما میجنگی. حالا که خودم با قسط و اجاره روبرو شدم، میفهمم اون سکوتت صدایِ خرد شدنِ استخونهات زیر بارِ مسئولیت بود. دمت گرم که تنهایی جنگیدی و صدات درنیومد. سرت سلامت، تنهاترین مرد دنیا.




پیام شما به ما