در هر مناسبتی، چه مذهبی، چه تعطیلات و... که عموما با افزایش میزان مسافرتهای بین شهری مواجه میشویم، ترافیک سنگینی برای پرداخت عوارض اتوبانهای مختلف، بالاخص اتوبان تهران-قم ایجاد میشود و همین موضوع، سبب افزایش و هدر رفت دهها و صدها لیتر بنزین؛ این سرمایهی ملی شده است. مسئلهای که توجیه مناسبی برای آن یافت نمیشود.
اتوبان تهران-قم که قدمتی به بلندای انقلاب اسلامی دارد، امروزه در حصار خاصی قرار گرفته است. سالهای سال است که در ورودی این اتوبان، باجههایی برای اخذ وجوهی در راستای بازسازی و بهینهسازی آن مستقر شده و روزانه صدها اتومبیل برای عبور از این اتوبان، ملزم به پرداخت مبالغ مشخصی هستند. اما براستی اخذ چنین وجوهی، برای عبور از این شاهراه ارتباطی قانونی است؟ البته باید توجه داشت که این مبلغ در گذشته بسیار اندک و با گذشت زمان افزایش یافته و امروزه به 500 تومان رسیده است که شاید در نگاه اول، چندان زیاد نباشد اما زمانی که به تعداد اتومبیلهایی که در طول هر روز ملزم به پرداخت این رقم هستند توجه کنیم، با اعداد و ارقام غیر قابل تصوری روبرو میشویم. در این میان، مطلب عجیبی که همه را شگفتزده کرده، این است که در هر مناسبتی، چه مذهبی، چه تعطیلات و... که عموما با افزایش میزان مسافرتهای بین شهری مواجه میشویم، ترافیک سنگینی برای پرداخت این عوارض ایجاد شده و همین موضوع، سبب افزایش و هدر رفت دهها و صدها لیتر بنزین؛ این سرمایهی ملی میشود، مسئلهای که توجیه مناسبی برای آن یافت نمیشود. این مهم، در روز جمعه حدود ساعت 4 بعداز ظهر که از قم عازم تهران بودم و ترافیک زیادی به خاطر اخذ عوارض در ورودی تهران ایجاد شده بود نظر مرا جلب کرد؛ یعنی دو روز بعد از نیمه شعبان. ای کاش مسئولین مربوطه این موضوع را از زوایای مختلف مورد بررسی قرار داده و تصمیم مناسبی برای رفع آن اتخاذ کنند.



