برخلاف تصور خیلی از ما، مشکل اصلی نوجوانان «چند ساعت گوشهنشینی با گوشی» نیست؛ بلکه «چگونه وقت گذراندن» در شبکههای اجتماعی است.
این شما و این سبک تازهای از رویافروشی در بازار لاغری؛ قرصهای اوزمپیک، صددرصد گیاهی و البته بدون عوارض!
یک تیتر، بعد یک ویدئو، یک تحلیل و دوباره خبری تازه! چرخهای که گاهی بدون اینکه متوجه شویم، ذهنمان را خسته و مضطرب میکند. پرسش اصلی اینجاست که چطور باخبر بمانیم، بدون اینکه در سیل اخبار غرق شویم؟
ما معمولا میگوییم «لایکها برایم مهم نیستند» اما چند دقیقه بعد دوباره تعدادشان را بررسی میکنیم. این فاصله میان حرفی که به خودمان میگوییم و آنچه واقعاً احساس میکنیم، داستان جالبی درباره نیاز ما به تأیید دیگران دارد.
در بسیاری از کشورهای جهان غذا دادن به گربههای خیابانی ممنوع است ممنوعیتی که با پرداخت جریمههای سنگین همراه میشود.
حمایت واقعی یعنی پذیرش مسئولیت؛ ثبت، عقیمسازی، واکسیناسیون، درمان، پاکسازی محیط و پاسخگویی در برابر پیامدها.
هر احساس ناخوشایندی که به خطر مربوط میشود، «ترس» نیست. نگرانی، اضطراب، استرس و فوبیا هر کدام معنای متفاوتی دارند. شناخت آنها به درک بهتر احساساتمان کمک میکند.
در فضای مجازی، گاهی اصطلاح اجتماعستیزی به جای اجتماعگریزی به کار میرود. اما این موضوع چقدر درست است؟ فردی که اجتماعی نباشد و تنهایی را به جمعهای شلوغ ترجیح دهد، اجتماعگریز است یا اجتماعستیز؟
کروکودیل یا دزومورفین، یکی از مرگبارترین مواد مخدر خیابانی جهان است که پوست، استخوان و اندامهای بدن را بهتدریج تخریب میکند.
چه جانهای گرامی رفتهاند از دست، دردیست چون خنجر یا خنجریست چون درد... تشییع شهدای جنگ رمضان


