طلبه شهيد حجةالاسلام سيدماشاءالله حجازي از شهداي محراب و منبر است که با تأسي از مکتب جدش اباعبدالله‌الحسين(ع)زندگي آرام خود را در حجره‌هاي مدارس ترک نمود و براي محافظت از مرزهاي اعتقادي و ميهن اسلامي به نبرد عليه دشمن بعثي پرداخت. دفتر حياتش به سال 1341 در شهرستان دهاقان گشوده شد. او پس‌از طي دوران کودکي به مدرسه رفت و خواندن و نوشتن آموخت و چون علاقه فراواني نسبت به مسايل ديني در نهاد او پديدار بود، با اتمام دوره ابتدايي روانه مدرسه علميه دهاقان شد و به‌مدت سه‌سال در زادگاهش از محضر اساتيد بهره علمي و اخلاقي برد. آن‌گاه به اصفهان رفت و در مدرسه ذوالفقار تحصيلات خود را ادامه داد. ديري نپاييد که به قم مشرف شد و در مدرسه مرحوم آيةالله‌العظمي گلپايگاني به خدمت اساتيد حاضر شد و از توشه علمي و معنوي ذخيره کرد. شهيد حجازي با اين‌که به کسب دانش و درس خواندن اهميت فراواني مي‌داد، اما آگاهانه در فعاليت‌هاي سياسي کشور نقش ايفاء مي‌کرد. قبل از پيروزي انقلاب در پخش اعلاميه‌ها و نوارهاي سخنراني امام خميني(ره) مي‌کوشيد و نيز پس از طلوع صبح ظفر براي تنوير افکار و تنقيح اهداف انقلاب به شهرها و روستاها مي‌رفت و در افشاگري خطوط انحرافي و التقاطي و ضد انقلاب سهم به‌سزايي ايفاء کرد. وقتي شعله‌هاي جنگ تحميلي برافروخته شد، وظيفه ديني و انساني خود را با حضور مستمر خود در جبهه‌ها انجام داد. او در اسفند 59 وارد آن سرزمين‌ها شد و پس از 15 ماه مبارزه عليه صداميان سرانجام در ارديبهشت سال 61 با شرکت در عمليات پيروزمندانه بيت‌المقدس رداي سرخ شهادت را به تن کرد. بخشي از وصيت نامه شهيد نبايد به دنيا آن‌قدر وسعت داد که ما را از مسايل معنوي و فکري باز بدارد، نبايد براي مسايل دنيايي و مادي اهميت قائل شد، تا ما را از اصل انسانيت به فراموشي ببرد. منبع: وبسایت افق حوزه