سخنرانی ۳۱ شهریور دونالد ترامپ در سازمان ملل پر بود از ادعاهای بزرگ؛ از پایان دادن به جنگها و کاهش جرم و جنایت گرفته تا نفت، اقتصاد و دستاوردهای آمریکا در عرصه جهانی. اما وقتی این ادعاها را با آمار، گزارشهای رسمی و دادههای مستقل مقایسه میکنیم، دروغ بودن ادعاهای او مشخص میشود.
در این گزارش، بخشی از دروغ بودن ادعاهای او را بررسی کردهایم.
حامی واقعی تروریستها
ترامپ بار دیگر در حرفهایش این اتهام را طرح کرده که «ایران حامی شماره یک تروریستها خوانده.» اما در واقعیت حامی اصلی تروریستها، کشور دیگری است.
طبق تعریف دانشنامه بریتانیکا، تعریف تروریسم این است: «تروریسم یعنی استفاده حسابشده از خشونت برای ایجاد ترس و هراس عمومی در میان مردم، با هدف پیشبرد یک هدف سیاسی مشخص.»
جنگهایی که آمریکا پس از ۱۱ سپتامبر در افغانستان، عراق، پاکستان، سوریه، یمن و دیگر مناطق آغاز کرد، جان دستکم ۴.۵ میلیون نفر را گرفت و بیش از ۳۸ میلیون نفر دیگر را آواره کرد. اگر این بازه زمانی را به پس از جنگ جهانی دوم تا الان گسترش دهیم، تعداد قربانیان به بیش از ۳۰ میلیون نفر میرسد. کشوری که این حجم از خونریزی و مرگ را در بازهای کمتر از ۱۰۰ساله رقم زده، حامی اصلی تروریست (یا در واقع خودِ تروریسم) محسوب نمیشود!؟
اگر هم عبارت «با هدف پیشبرد یک هدف سیاسی مشخص» را در نظر بگیریم، باز هم هیچ کشوری به پای آمریکا نمیرسد. القاعده چگونه در خاورمیانه شکل گرفت؟ چون آمریکا گروههای شبهنظامی را مجهز کرد تا برعلیه شوروی در افغانستان بجنگد. داعش چگونه پدید آمد؟ داعش نیز از دل حمایتهای وسیع مالی آمریکا از گروههای مخالف دولت سوریه پدید آمد. همان داعشی که آمریکا خود در شکلگیری آن نقش داشت و بعدها به بهانه مبارزه با آن، سوریه و سایر کشورها را بمباران کرد.
اگر هم حامی اصلی تروریستها را به سود مالی ربط دهیم، باز هم آمریکا در این زمینه با اختلاف از همه کشورها جلوتر است. حملات آمریکا به سایر کشورها و حمایت (هر چند مخفیانه) از گروههای تروریستی باعث گسترش بازارهای خرید و فروش سلاح در سطح جهانی شده است. و کدام کشور بیشترین سود را از این بازارها میبرد؟ آمریکا.
همچنین افراد، بسته به نظر سران آمریکایی در لحظه میتوانند تروریست نامیده شوند یا اینکه نامشان از فهرست اسامی تروریستها برداشته شود. مثلا، گروهک هیئت تحریر الشام (HTS) از سال ۲۰۱۴ در فهرست سازمانهای تروریستی سازمان ملل قرار داشت. رهبر این گروه، معروف به ابومحمد الجولانی، نیز در فهرست تحریمها قرار گرفته بود و داراییهایش مسدود و سفر او محدود شده بود.
اما پس از آنکه این گروه در سرنگونی دولت بشار اسد نقش ایفا کرد، موضع آمریکا و برخی کشورهای دیگر نسبت به الجولانی و هیئت تحریر الشام تغییر کرد. تحریمهای آمریکا علیه الجولانی لغو شد و محدودیتهای مربوط به او نیز به راحتی برداشته شد.
البته جنایتهای جنگی آمریکا در سایر کشورها و حتی زندانهای تحت نظرش (مانند ابوغریب) نیز خود مسئله دیگری است. در کل همه مدارک بر این موضوع تاکید میکنند که آمریکا حامی اصلی تروریستها (و به معنای واقعی کلمه خود تروریسم) است.
ترامپ و جنگها
ترامپ با تکرار یک ادعای نادرستِ همیشگی گفت: «از زمانی که کارم را آغاز کردم، حلوفصل هشت جنگ برای من افتخار بزرگی بوده است.»
او مشخص کرد که منظورش درگیریهای میان کامبوج و تایلند، کوزوو و صربستان، رواندا و جمهوری دموکراتیک کنگو، هند و پاکستان، ارمنستان و آذربایجان و همچنین جنگ غزه بوده است. او پیشتر نیز ادعا کرده بود که دو مورد دیگر از جنگهایی که به آنها پایان داده، درگیری کوتاه سال گذشته میان اسرائیل و ایران و یک جنگِ ادعایی میان مصر و اتیوپی بوده است.
طبق گزارش CNN، عدد «هشت» که ترامپ اعلام کرده، آشکارا اغراقآمیز است.
فهرست او شامل دو موقعیت است که در دوران ریاستجمهوریاش هرگز واقعاً جنگ نبودهاند. وضعیت میان مصر و اتیوپی یک مناقشه دیپلماتیک بر سر پروژه سدسازی اتیوپی بود، نه جنگ. آن مسئله مبهم و ادعایی که او میگوید میان صربستان و کوزوو حل کرده نیز جنگ محسوب نمیشد.
علاوه بر این، جنگ میان رواندا و جمهوری دموکراتیک کنگو، علیرغم توافق صلحی که با میانجیگری دولت ترامپ حاصل شد، پایان نیافته است. همچنین با وجود اینکه ترامپ به جنگ غزه اشاره کرد، اسرائیل همچنان به حملات مکرر خود به این منطقه و کشتن مردم بیگناه ادامه میدهد؛ آن هم با وجود توافق آتشبسی که با میانجیگری ایالات متحده منعقد شده بود.
آتشبس میان ایران و اسرائیل بعد از جنگ ۱۲روزه نیز ربط خاصی به ترامپ نداشت. تازه اگر این مسئله را در نظر نگیریم که حدود نه ماه بعد، آمریکا و اسرائیل دوباره با هم به ایران حمله کردند.
در واقع اگر ترامپ میگفت که از زمان ریاست جمهوریاش بیشتر از ۸ جنگ یا عملیاتهای نظامی را بر علیه سایر کشورها شروع کرده، درستتر بود.
ذخایر مهمات ایالات متحده
ترامپ در بخش دیگری از سخنانش با جزئیات از جنگ با ایران دفاع کرد و مدعی شد: «بزدلان و خائنان دوست دارند بگویند ذخایر مهمات ایالات متحده رو به اتمام است اما این حرف صحت ندارد. ما بیش از آنچه حتی تصور میکردیم ممکن است روزی به آن نیاز داشته باشیم، مهمات در اختیار داریم و با سرعتی بیسابقه در حال تولید آنها هستیم.»
اطلاعات طبقهبندیشدهای درباره وضعیت دقیق و فعلی ذخایر مهمات آمریکا در دسترس عموم نیست و مشخص نیست ترامپ چه کسانی را «بزدل و خائن» خطاب میکند. با این حال، گزارش کاهش دستکم بخشی از ذخایر مهمات آمریکا تنها به CNN و سایر رسانههای انگلیسیزبان محدود نمیشود. بازرس کل وزارت دفاع و دفتر بودجه کنگره، یک نهاد فدرال و غیرحزبی، نیز در گزارشهای جداگانهای که هفته گذشته منتشر کردند، به کاهش ذخایر و دشواریهای تأمین مجدد آنها اشاره کردهاند.
گزارش بازرس کل وزارت دفاع آمریکا که بازه زمانی اوایل آوریل تا پایان ژوئن را بررسی کرده، میگوید: «مصرف مهمات در [جنگ] به کمبود در ذخایر راهبردی منجر شده و گلوگاههای موجود در پایگاه صنعتی دفاعی برای تأمین مجدد مهمات را آشکار کرده است.»
در ادامه این گزارش آمده است که پنتاگون «اجرای راهکارهای جبرانی را آغاز کرده» اما صنعت دفاعی برای افزایش ظرفیت تولید به «زمان آمادهسازی قابلتوجهی» نیاز دارد. بر اساس این گزارش، مهمترین گلوگاهها همچنان شامل تولید موتورهای موشکهای سوخت جامد، دسترسی به مواد منفجره و پیشرانهای باکیفیت و جذب نیروی کار ماهر در بخش تولید است.
گزارش دفتر بودجه کنگره نیز از وجود «کمبود» در موشکهای رهگیر سامانههای دفاع موشکی خبر میدهد. سپس گفته جنگ با ایران میتواند باعث شود «ایالات متحده برای چندین سال با کاهش ذخایر موشکهای رهگیر مواجه باشد.»
بر اساس این گزارش، وزارت دفاع حتی پیش از درگیری کوتاهمدت اسرائیل و ایران در ژوئن ۲۰۲۵ نیز ذخایر «محدودی» از موشکهای رهگیر در اختیار داشت. بررسی دفتر بودجه نشان میدهد که آمریکا احتمالاً از ژوئن ۲۰۲۵ تاکنون بین نیمی تا دوسوم از ذخایر این نوع مهمات را مصرف کرده است.
در این گزارش همچنین آمده است: «با توجه به تعداد موشکهای رهگیر دفاعی که وزارت دفاع اخیراً استفاده کرده، نرخ پایین تولید فعلی و دشواریهای تاریخی در افزایش ظرفیت تولید، بازسازی ذخایر موشکهای رهگیر وزارت دفاع احتمالاً دستکم پنج سال زمان خواهد برد؛ حتی اگر تولید افزایش پیدا کند.»
جا به جایی یک میلیارد بشکه از نفت هرمز
ترامپ در بخش دیگری از حرفهایش مدعی شده که «نیروی دریایی ایالات متحده اخیراً اسکورتِ بیش از یک میلیارد بشکه نفت را در عبور از تنگه هرمز بر عهده داشته و جریان نفت، بیش از هر زمان دیگری از آغاز جنگ، در جریان است.»
پیش از آغاز جنگ، برآورد میشد که روزانه بهطور میانگین حدود ۱۰۰ کشتی و ۲۰ میلیون بشکه نفت از تنگه هرمز عبور میکردند. بنابراین، رقم بیش از یک میلیارد بشکه نفت به این معناست که نیروهای ارتش آمریکا اخیرا، نفتی معادل حدود ۵۰ روز از حجم عبوری پیش از جنگ را جابهجا کردهاند.
حتی اگر قیمت نفت جهانی و آمارهای رویترز مبنی بر اینکه در یک ماه اخیر در بیشتر روزها، تردد کشتیها از تنگه هرمز بسیار محدود بوده را در نظر نگیریم، موجودی «ذخایر استراتژیک نفت آمریکا» خود دروغ بودن این ادعا را ثابت میکند.
بر اساس دادههای منتشرشده توسط UA.NEWS، در هفته منتهی به ۱۸ سپتامبر، ذخایر استراتژیک نفت آمریکا حدود ۴۰۰ هزار بشکه کاهش یافت و به ۲۸۴.۶ میلیون بشکه رسید. در حالی که این ذخایر پیش از جنگ رمضان حدود ۴۱۳.۳ میلیون بشکه بود.
از سوی دیگر، ذخایر تجاری نفت خام آمریکا در همان هفته تنها حدود ۱.۸ میلیون بشکه افزایش یافته است. همچنین آمریکا در ماههای اخیر مشغول سوءاستفاده و بهرهبرداری از نفت ونزوئلا است. پس اگر واقعاً حدود ۱میلیارد بشکه از نفت هرمز توسط آمریکا جابهجا شده باشد، چرا افزایش قابلتوجهی در ذخایر نفت این کشور دیده نمیشود؟ مخصوصا با توجه به اینکه کارشناسان متعددی درباره بحرانی شدن وضعیت ذخایر نفت داخلی آمریکا هشدار میدهند.
در نتیجه، چنین حجم عظیمی از نفت نه اثر محسوسی بر قیمت جهانی نفت گذاشته، نه بر قیمت نفت در آمریکا و نه در افزایش ذخایر داخلی این کشور بازتاب پیدا کرده است. بنابراین این پرسش جدی مطرح میشود که نفتی که ترامپ از جابهجایی یک میلیارد بشکه آن سخن میگوید، دقیقاً چه شده؟
در اختیار داشتن ۶۰درصد نفت جهان
ترامپ گفته است: «اگر ایالات متحده و ونزوئلا را با هم در نظر بگیرید، ما بیش از ۶۰ درصد نفت جهان را در اختیار داریم.» این ادعا کاملا اغراقآمیز است. ترامپ با اشاره به توافقی که با ونزوئلا منعقد کرده و به ایالات متحده اجازه میدهد کنترل بخش قابلتوجهی از نفت این کشور را در دست بگیرد، درباره ابعاد آن بزرگنمایی کرده است.
ترامپ همچنین گفته است ونزوئلا بر اساس دادههای زمینشناسی و مهندسی، بیش از ۶۵ میلیارد بشکه از ذخایر نفت اثباتشده خود را به ایالات متحده واگذار خواهد کرد. با این حال، بر اساس آمار «اداره اطلاعات انرژی آمریکا»، ونزوئلا حدود ۳۰۳ میلیارد بشکه و ایالات متحده حدود ۴۶ میلیارد بشکه ذخایر نفت اثباتشده دارند. مجموع این ذخایر حدود ۳۴۹ میلیارد بشکه است؛ یعنی تنها حدود ۲۲ درصد از کل ذخایر اثباتشده نفت جهان که نزدیک به ۱.۶ تریلیون بشکه برآورد میشود.
بر اساس گزارش نیویورک تایمز، از نظر تولید نیز ارقام فاصله زیادی با ادعای ترامپ دارند. ایالات متحده در حال حاضر روزانه حدود ۲۳.۶ میلیون بشکه و ونزوئلا حدود یک میلیون بشکه نفت تولید میکنند. بنابراین، مجموع تولید روزانه دو کشور حدود ۲۴.۶ میلیون بشکه است؛ رقمی معادل حدود ۲۳ درصد از تولید روزانه ۱۰۶ میلیون بشکهای نفت در جهان، نه ۶۰ درصد.
گرمایش جهانی
ترامپ هشدارهای جدی درباره احتمال حمله یا کشتار انسانها توسط هوش مصنوعی در آینده را به سخره گرفت. او مدعی شد این هشدارها از سوی «همان کسانی مطرح میشود که میگفتند همه ما ظرف ۱۲ سال به دلیل گرمایش جهانی خواهیم مرد. عنوانی که بعدها به «تغییر اقلیم» تغییر یافت، چون سیاره در حال سرد شدن بود، نه گرم شدن و هیچکس هم نمرده بود.»
به گزارش CNN، دستکم چهار ایراد اساسی در اظهارات ترامپ درباره گرمایش جهانی وجود دارد.
نخست اینکه اصطلاح «گرمایش جهانی» همچنان بهطور گسترده استفاده میشود؛ هرچند «تغییر اقلیم» نیز اصطلاحی رایج است. این دو عبارت معنای یکسانی ندارند. دانشمندان اقلیمشناس از هر دو استفاده میکنند: «گرمایش جهانی» معمولاً به روند بلندمدت افزایش دمای زمین اشاره دارد. در حالی که «تغییر اقلیم» مفهومی گستردهتر است و پیامدهای مختلف این روند را نیز دربرمیگیرد.
برای نمونه، گزارش سال ۲۰۲۳ هیئت بیندولتی تغییر اقلیم سازمان ملل با عنوان «تغییر اقلیم ۲۰۲۳: گزارش تلفیقی» منتشر شد. در این گزارش آمده است: «فعالیتهای انسانی، عمدتاً از طریق انتشار گازهای گلخانهای، بهطور قطع موجب گرمایش جهانی شده است. بهگونهای که میانگین دمای سطح زمین در فاصله سالهای ۲۰۱۱ تا ۲۰۲۰، حدود ۱.۱ درجه سانتیگراد بیشتر از سطح آن در سالهای ۱۸۵۰ تا ۱۹۰۰ بوده است.»
دوم اینکه ترامپ مشخص نکرد منظورش از «سرد شدن» مربوط به چه بازه زمانیای است اما در هر صورت، شواهد نشان میدهد زمین همچنان در حال گرمتر شدن است، نه سردتر شدن. سازمان جهانی هواشناسی وابسته به سازمان ملل در ژانویه گزارش داد که «۱۱ سال گذشته، گرمترین سالهای ثبتشده بودهاند». همچنین سالهای ۲۰۲۳، ۲۰۲۴ و ۲۰۲۵ در میان گرمترین سالهای ثبتشده قرار داشتهاند. یافتههای ناسا نیز این روند را تأیید میکند؛ هرچند دمای سال ۲۰۲۵ به اندازه سال ۲۰۲۴ بالا نبود.
سوم اینکه کارشناسان با این ادعا که «هیچکس» بر اثر پیامدهای گرمایش زمین جان خود را از دست نداده، بهشدت مخالفند. تعیین دقیق تعداد قربانیان ممکن نیست اما برخی برآوردها از میلیونها مورد مرگومیر مرتبط با پیامدهای تغییرات اقلیمی حکایت دارند. سازمان جهانی بهداشت میگوید: «پیشبینی میشود که تغییرات اقلیمی بین سالهای ۲۰۳۰ تا ۲۰۵۰، تنها از طریق سوءتغذیه، مالاریا، اسهال و تنش گرمایی، سالانه حدود ۲۵۰ هزار مرگ اضافی به دنبال داشته باشد.»
چهارم اینکه ممکن است فردی در جایی گفته باشد «همه ما تا ۱۲ سال دیگر به دلیل گرمایش جهانی خواهیم مرد» اما چنین ادعایی، موضع مطرحشده در گزارشهای علمی نبود.
در گزارشی که سال ۲۰۱۸ از سوی دانشمندان اقلیمشناس منتشر شد و بازتاب گستردهای داشت، آمده بود که جهان باید طی ۱۲ سال آینده انتشار کربن را بهشدت کاهش دهد تا بتواند گرمایش زمین را در محدوده ۱.۵ درجه سانتیگراد بالاتر از سطح پیش از انقلاب صنعتی نگه دارد. دانشمندان هشدار داده بودند که عبور از این آستانه میتواند پیامدهای شدیدتر و بالقوه مرگباری برای تغییرات اقلیمی به همراه داشته باشد.
اگرچه سیاستمداران بارها محتوای گزارش سال ۲۰۱۸ را بیش از حد سادهسازی کردند، ادعای دانشمندان هرگز این نبود که «همه ما تا ۱۲ سال دیگر میمیریم». بلکه تأکید آنها بر این بود که برای کاهش خطرات آینده، باید طی ۱۲ سال اقداماتی اساسی انجام شود.
سازمان ملل نیز اوایل همین ماه گزارش داد که جهان در آستانه عبور از مرز افزایش ۱.۵ درجهای دما قرار دارد و این اتفاق «احتمالاً طی چند سال آینده» رخ خواهد داد.
جرم و جنایت در واشنگتن دیسی
ترامپ بار دیگر درباره کاهش جرم و جنایت در شهرهای مختلف آمریکا در دوره دوم ریاستجمهوریاش اغراق کرد. او گفت مهمترین نکته این است که «وقتی در ۲۰ ژانویه سال گذشته وارد واشنگتن دیسی شدم، این شهر مملو از جرم و جنایت بود. اما اکنون میزان جرم ۸۷ درصد کاهش یافته و ما به دنبال رسیدن به رقم ۱۰۰ درصد هستیم.»
اما رقم ۸۷ درصد با آمار موجود فاصله زیادی دارد. اگرچه میزان کلی جرم و جنایت در واشنگتن در سال جاری، همسو با روند کاهشی در بخش بزرگی از آمریکا، واقعاً کاهش یافته است، اداره پلیس این شهر تا روز دوشنبه بیش از ۱۵ هزار مورد جرم را ثبت و بهطور عمومی گزارش کرده بود. این رقم در مقایسه با مدت مشابه سال ۲۰۲۴ حدود ۲۳ درصد کاهش نشان میدهد، نه کاهشی بیش از ۸۰ درصد. در مقایسه با مدت مشابه سال ۲۰۲۵ نیز میزان جرم حدود ۱۵ درصد کمتر بوده است.
روزنامه واشنگتن پست در ماه اوت گزارش داد که کاخ سفید نتوانسته ادعاهای ترامپ درباره کاهش ۸۱، ۸۸ یا ۹۲ درصدی جرم و جنایت در پایتخت را مستند کند. به نوشته این روزنامه، وقتی از مقامات کاخ سفید خواسته شد توضیح دهند ترامپ این ارقام را بر چه اساسی مطرح کرده است، آنها به کاهش موارد آتشسوزی عمدی اشاره کردند؛ تعداد این موارد از چهار مورد در سال ۲۰۲۵ به یک مورد در سال ۲۰۲۶ رسیده بود. کاخ سفید همچنین به کاهش قابلتوجه قتل در این منطقه طی سالهای اخیر استناد کرد اما این کاهش نیز با ارقامی که ترامپ اعلام کرده، فاصله داشت.
بنابراین، اگر منظور ترامپ کاهش یک نوع خاص از جرم یا یک شاخص مشخص بوده، میتوانست آن را بهصراحت بیان کند. آمار کلی جرم و جنایت در واشنگتن کاهش یافته است اما این آمار از ادعای کاهش ۸۷ درصدی پشتیبانی نمیکند.
سرمایهگذاری در ایالات متحده
ترامپ این بار روایت محتاطانهتری از ادعای پیشین خود درباره سرازیر شدن ۲۱ تریلیون دلار سرمایه به آمریکا ارائه کرد. او گفت: «ما تعهدات قطعی برای جذب ۲۱ تریلیون دلار سرمایهگذاری جدید از سراسر جهان دریافت کردهایم.» با این حال، این رقم حتی با در نظر گرفتن عبارت «تعهدات قطعی» نیز مبنای مشخصی ندارد و کاخ سفید تاکنون نتوانسته صحت آن را اثبات کند.
همزمان با سخنرانی ترامپ در سازمان ملل، وبسایت رسمی کاخ سفید مدعی شد که در دوره دوم ریاستجمهوری او، «اعلامیههایی درباره سرمایهگذاریهای کلان» به ارزش ۱۱.۲ تریلیون دلار منتشر شده است. رقمی که تقریباً نصف ۲۱ تریلیون دلار مورد اشاره ترامپ است.
بررسی دقیق CNN در سال ۲۰۲۵ نیز نشان داد که فهرست کاخ سفید شامل تریلیونها دلار وعدههای مبهم بوده است. بخش قابلتوجهی از این موارد نه به سرمایهگذاری واقعی در آمریکا، بلکه به «تجارت دوجانبه» یا «مبادلات اقتصادی» مربوط میشد. برخی دیگر نیز صرفاً اظهاراتی کلی و نامشخص بودند که حتی نمیتوان آنها را یک تعهد رسمی سرمایهگذاری دانست.
از سوی دیگر، رقم اعلامشده از سوی کاخ سفید، هم تعهدات شرکتهای مستقر در آمریکا و هم نهادهای خارجی را دربرمیگیرد. در مقابل، دادههای فدرال نشان میدهد سرمایهگذاری مستقیم خارجی جدید در آمریکا در سال ۲۰۲۵ حدود ۲۳۲ میلیارد دلار بوده است.
توقف قاچاق
«ایالات متحده دهها حمله علیه قایقهای حامل مواد مخدر متعلق به کارتلها انجام داده و ۹۷ درصد از مواد مخدری را که وارد اقیانوس و دریا میشدند، از بین برده است. شما دیدهاید؛ آنها خیلی سریع ناپدید میشوند و ما شاهد کاهش ۹۰ درصدی [فعالیت آنها] هستیم. میزان فعالیت آنها ۹۷ درصد کاهش یافته است.»
این ادعا هم همانند سایر ادعاهای ترامپ فاقد شواهد کافی است. ترامپ ماههاست نابودی قاچاق دریایی مواد مخدر را یکی از دستاوردهای حملات بدون مجوز قبلی به قایقها در آبهای آمریکای مرکزی و جنوبی میداند. با این حال، شواهد موجود چنین کاهش گستردهای را تأیید نمیکنند و حتی برخی ارزیابیهای نهادهای دولت آمریکا نیز با این ادعا در تضاد است.
متخصصان جرمشناسی که بر این منطقه تمرکز دارند، گفتهاند این حملات احتمالاً برخی از مسیرهای قاچاق مواد مخدر را مختل کردهاند اما نتوانستهاند قاچاق را بهطور کامل متوقف کنند. به گفته آنها، قاچاقچیان در واکنش به این حملات مسیرهای جدیدی را انتخاب کردهاند.
روزنامه واشنگتنپست نیز در ماه ژوئیه گزارش داد که بر اساس یک ارزیابی داخلی «اداره مبارزه با مواد مخدر، این حملات تأثیر محسوسی بر عرضه یا قیمت کوکائین در ایالات متحده نداشتهاند. در عوض، قاچاقچیان به استفاده از وسایل نقلیهای غیر از قایقهای تندرو روی آورده و تلاش کردهاند از آبهای بینالمللی دور بمانند.
در نتیجه، کاهش فعالیت برخی مسیرهای دریایی را نمیتوان معادل کاهش ۹۰ یا ۹۷ درصدی کل قاچاق مواد مخدر دانست؛ بهویژه زمانی که شواهد موجود از تغییر مسیر و روش قاچاقچیان حکایت دارد.
نکته مهم: در این سخنرانی دروغها و ادعاهای نادرست دیگری هم مطرح شده است که در این مقاله فرصتی برای پرداختن به آنها نداشتیم.
پیام شما به ما