خداحافظی وینكو بگوویچ پیش از ترك ایران
تمام تلاش خود را برای خدمت صادقانه به فوتبال ایران به كار گرفتم؛ ایران در قلب من است و به عنوان خوشترین خاطرات زندگیام، حضور در ایران را همیشه به خاطر خواهم سپرد. شاید روزی دوباره به ایران بازگردم!
این جملاتی است كه وینكو بگوویچ سرمربی سابق تیم فوتبال پرسپولیس پس از آغاز نشست مطبوعاتی خود بر زبان آورد. بگوویچ بامداد سه شنبه و پس از پنج سال ایران را به مقصد امارات متحدهی عربی ترك خواهد كرد.
به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، سرمربی سابق تیم فوتبال پرسپولیس كه در نشست مطبوعاتی و رادیو ـ تلویزیونی سخن میگفت، اظهار داشت: من یك دهم طول عمر خود را در كشور ایران سپری كردم و طبیعی است كه ایران در قلب من جای داشته باشد. پنج سال پیش به كشوری وارد شدم كه در مدرسه، آشنایی مختصری با تاریخ آن داشتم و حتی پیش از جام جهانی 98 دیدار تداركاتی ایران و كرواسی را تماشا كردم.
وی ادامه داد: هنگامی كه «استانكو پابلوكوویچ» از من پرسید:«آیا علاقهای برای حضور در ایران دارید؟»، به وی گفتم: چرا كه نه! من واقعا نمیدانستم به كجا میروم؛ فقط شنیده بودم باشگاهی یك مربی خواسته است؛ تا كار كند. به خوزستان رفتم؛ به استانی كه تقریبا شرایطی غیر واقعی داشت. درجه حرارتش بیش از 50 درجه سانتیگراد بود. به خودم گفتم:« وینكو! سرانجام این جا خواهی مرد! »
بگوویچ تصریح كرد: هنگامی كه تمرینات تیم فولاد خوزستان را دیدم، به باقریان ـ مدیر عامل باشگاه ـ گفتم: نگه داشتن من در این جا معنا ندارد. زیرا آیندهای را برای این تیم نمیبینم و مقرون به صرفه نیست، كه مرا نگه دارید. اما وی خواهش كرد تا به تمرینات تیم جوانان آنها سربزنم؛ آن جا از دیدن جوانان مستعد لذت بردم و حضور این نفرات شایسته دلیل اصلی من برای ماندن در خوزستان بود. در حال حاضر واقعا نمیدانم كه آیا مجددا قادر هستم گذشته را تكرار كنم یا خیر.
وی خاطر نشان كرد: پس از گذشت سه سال كار در فولاد خوزستان به بازیكن سازی پرداختیم و در اصل مدرسهی فوتبال را ایجاد كردیم. امروز افتخار میكنم كه بازیكنان ساخته شدهی فولاد خوزستان در تیم ملی حضور دارند. علاوه بر این در سال 2002 برنامهی چهار سالهای را برای فولاد خوزستان تدوین كردهام و تصور میكنم فوتبال ایران میتواند از این نفرات بهرهمند شود. در چهار سال فعالیت خود انجام نهصد و پانزده نوبت تمرین و150 مسابقه موجب افتخار من است.
بگوویچ اظهار كرد: متاسفانه از همان اول سناریویی را برای پرسپولیس نوشته بودند و روزی نبود كه در روزنامهها شاهد درج مواردی چون بازگشت مربی قبلی یا برخی از بازیكنان نباشیم. متاسفانه حتی هواداران تیم نیز درگیر این سناریو شدند و بدون در اختیار داشتن یك زمین تمرین، در مكانهایی مانند ایران تایر و پادگان بروجردی بدون وجود كیفیت مناسب زمین، تمرین میكردیم؛ كه این موضوع را بارها به غمخوار یادآوری كرده بودم. افرادی كه هدایت آن جریان را در اختیار داشتند، امروز باید از عدم موفقیت پرسپولیس خوشحال باشند. اما من برعكس آنها فكر میكنم و برای كسانی كه از این به بعد در باشگاه حضور دارند، آرزوی موفقیت میكنم.
وی تصریح كرد: برای هر مسابقه برنامهریزی خاص خود را داشتیم. اما در عمل اجازه داده نمیشد تا چیزی به انجام برسد، بر این اساس فصل را بسیار بد به پایان رساندیم و من بسیار غمگین هستم؛ چون نتوانستم آن چه را كه در نظرم بود، عملی كنم. من میدانستم كاپیتان كشتیای هستم كه بدنهی آن از هر طرف سوراخ است و آب به درون آن نفوذ میكند. اما اگر قرار باشد این كشتی غرق شود، من نیز با آن تا آخر كار میماندم. امیدوارم تا در آینده پرسپولیس به جایی برسد كه بازیكن سازی كند و حتی بتواند بازیكناناش را به خارج از كشور صادر كند.
گفتنی است كه پس از صحبتهای آغازین بگوویچ، برانكو ایوانكوویچ سرمربی تیم فوتبال بزرگسالان نیز در محل نشست مطبوعاتی حضور یافت.
وینكو بگوویچ در ادامه به پرسشهای خبرنگاران پاسخ داد.
وی در پاسخ به این پرسش كه «آیا میتوانید مشكلات فوتبال ایران را به شكلی شفاف مطرح كنید؟»، گفت: این مشكلات به اشكال مختلف است، كه در نخستین وهله با رعایت احترام نسبت به مطبوعات، آنها در نحوهی برقراری ارتباطات جوی غیر عادی را در فوتبال ایجاد كردند و همواره در تیترهای خود افرادی را مطرح میكنند كه هرگز «الگو» نیستند. در واقع بازیكنان بزرگی مانند یحیی گل محمدی، علی دایی، افشین پیروانی و حتی جواد زرینچه كه میتوانند الگوی بازیكنان باشند، هرگز در تیترهای خبری جایی ندارند. جوانان باید چه كسانی را الگوی خود قرار دهند؟ این نفرات را در آستانهی اوج ارزشها با سر به زمین میزنند؛ و دیگران را بالا میبرند! مشكل دوم سازماندهی است؛ این كه باید در ساختار فوتبال ایران برنامهی توسعهی چند ساله در نظر گرفته شود. فدراسیون باید برنامه داشته باشد كه همه چیز مختص به كسب یك نتیجه نباشد. با باخت ایران برابر اردن گویی روز قیامت فرا رسیده است؛ با این شرایط هیچ كس ـ چه مربی داخلی و چه خارجی ـ نمیتواند كار كند. در ادامه نیز هرگز تصور نخواهم كرد كه پرسپولیس خلاف تیمهایی چون فولاد، سپاهان، ذوب آهن و پاس بتواند در چند سال آینده موفق باشد. عدم بازیكن سازی در تیمهایی مانند پرسپولیس و استقلال به این معناست كه از تیمهای بزرگی چون منچستر یونایتد و آرسنال بازیكنانی در تیم ملی انگلیس نباشند. متاسفانه كسی شهامت بازگویی این مشكلات را ندارد. فوتبال ایران اسیر دست اشخاص خاصی است؛ كه هرگز از توسعه در آن خبری نیست.
وی در پاسخ به این سوال كه« چه مدت در امارات اقامت خواهید كرد؟»، گفت: در حرفهی مربیگری به سختی میتوان به این سوال پاسخ داد. من قراردادی یك ساله را امضا كردم و نمیدانم كه پس از آن چه اتفاقی خواهد افتاد.
سرمربی سابق تیم فوتبال پرسپولیس دربارهی آیندهی این تیم و بازگشت مجدد 7 بازیكن اخراجی به تمرینات، خاطر نشان كرد: امیدوارم تا مربی بعد، بتواند با برنامهی مشخصی حركت كند؛ بازگشت آن هفت بازیكن نیز نشان دهندهی این است كه باشگاه سیاست ندارد و نمیداند كه چه میخواهد. این كار تنها اثبات عدم وجود تفكر حرفهیی است. من برای بازیكنانی مانند حمید استیلی و كریم باقری ارزش بسیار زیادی قایلم؛ چون در تك تك تمرینات فوقالعاده ظاهر میشوند. اما اعتقاد دارم آنها آیندهساز نیستند و این ربطی به افكار شخصی من ندارد. در این رابطه تك تك دلایل خود را برای غمخوار برشمردم. این كه آیا حق داشتم یا خیر، فوتبال جهان این را نشان میدهد.
در این لحظه بگوویچ به بیان مثالی در رابطه با میزان آمادگی بازیكنان پرداخت و گفت: هنگامی كه بازیكنان فولاد را انتخاب میكردم، آنها 20 متر را زیر 3 ثانیه میدویدند؛ در حالی كه از كل تیم پرسپولیس تنها دو بازیكن به انجام این كار موفق شدند و در 60 متر حتی یك بازیكن نبود كه كمتر از 5/7 ثانیه بتواند بدود. كدام مربی با چنین بازیكنانی كار میكند؟
وی شرایط آب و هوایی اهواز را دلیل اصلی ترك تیم فولاد پس از چهار سال دانست و پشتوانه سازی در تیم الوصل و راهیابی حداقل دو یا سه بازیكن به تیم ملی امارات را از عمدهترین برنامههای خود اعلام كرد.
بگوویچ همچنین دربارهی پیش زمینهی ذهنی خود از تیم پرسپولیس یادآور شد: اگر به توصیهی دوستان خود از جمله رضا چلنگر گوش میكردم، هرگز پا به پرسپولیس نمیگذاشتم؛ زیرا وی به من گفت: هنوز وقت آن نرسیده است. اما من آدم كله شقی هستم و این كار را كردم.
عدم وجود پشتوانهی مالی در پرسپولیس واكنشهای زنجیرهیی را ایجاد كرد؛ كه دائما به آن دامن زده میشد.
سرمربی سابق تیم فوتبال پرسپولیس در توضیح نقش مدیر فنی در یك تیم، خاطر نشان كرد: در فوتبال روز دنیا چنین پستی وجود دارد؛ به عنوان مثال خورخه والدانو در رئال مادرید و یا هنكز در بایر مونیخ؛ مدیر فنی دربارهی مسایل فنی و نیازها با مربی صحبت میكند و من نیز به عنوان سرمربی تیم نظر خود را اعلام میكنم. در واقع مدیر فنی نیازها را به رییس باشگاه اعلام میكند؛ اما، هرگز روی نیمكت نمینشیند. در فوتبال ایران همه دوست دارند كه نقش مشاور را بازی كنند كه معنی این كار برای من مشخص نیست.
وی در توضیح این پرسش كه « چه سهمی از شكستها را برای خود قایلید؟»، تصریح كرد: همیشه زمانی كه عدم موفقیت فرا میرسد، خود را آنالیز میكنم و اشتباهات خود را از نظر تاكتیكی یا چگونگی انتخاب بازیكن در نظر میگیرم. اما قطعا این اشتباهات سرنوشت ساز نبودهاند و جو ایجاد شده در اطراف پرسپولیس و حضور 25 بازیكن ناراضی به همراه نوع برخورد رسانهها از دلایل اصلی شكستها بوده است. در نظر بگیرید در جلسهی محرمانه با حضور بازیكنان صحبتهای جلسه توسط موبایل روشن یكی از بازیكنان مستقیما در اختیار روزنامه قرار میگیرد. این كار هرگز رفتار محترمانهیی نسبت به پرسپولیس نیست. سرنخهایی هستند كه از درون، چنین جریانهایی را هدایت میكنند.
وی در توضیح این كه« به برانكو ایوانكوویچ با در نظر گرفتن مشكلات موجود چه توصیهای میكنید؟»، گفت: همان توصیهای كه برانكو در ابتدای كار به من كرد را به خود وی میگویم و این كه در هر شرایطی كنترل اعصاباش را حفظ كند. در این رابطه خبرنگاران در ایجاد حواشی مقصران اصلیاند. بازیكنی مانند علی دایی كه دنیا فوتبال ایران را با نام وی میشناسد، دیگر چه باید بكند؟ شما باید الگوها را ایجاد كنید؛ اما، متاسفانه روزنامهها به زور هم كه شده افراد دیگری را به درون هل میدهند!
بگوویچ در پایان در توضیح دخالتهای احتمالی برخی از بازیكنان در كار مربیگریاش، اظهار كرد: هرگز نه اجازه میدهم و نه كسی شهامت دارد تا در كار من دخالت كند. گرچه همانند آنچه كه در همه جای دنیا نیز متداول است، از نظرات استفاده كردهام و میكنم.
