جاذبه های طبیعی و گردشگری روستای تنگراه «بخش دوم»
تنگراه، روستایی است از توابع بخش گالیکش شهرستان مینودشت در استان گلستان ایران. این روستای به سبب توانمندی ها و استعدادهایی که دارد، دارای جاذبه ها و مکان های دیدنی بسیاری است.
در شرح زیر به معرفی مهمترین جاذبه های طبیعی روستای تنگراه در ادامه بخش قبل (اول) اشاره می شود.
10) ارتفاعات قردره و درگرمانلی:
این ارتفاعات در شرق پارک و غرب گردنه یاغتیکان و تقریبا به موازات ارتفاعات آلمه از شرق به غرب امتداد دارد، و دارای پوشش اورس است.
11) ارتفاعات قره قاشلی و قورتو:
این ارتفاعات در شمال پارک و جنوب جاده سولگرد به لهندرود قرارگرفته و دارای درخت های پراکنده اورس است.
12) ارتفاعات دیورکجی و سوفی قورچی:
این ارتفاعات تقریبا در مراکز پارک قرار گرفته و یکی از نواحی گذرگاهی پارک ملی گلستان است، که درختان اورس و سایر درختان و درختچه های جوامع گذرگاهی مانند زرشک، سیاه تلو و ولیک در گستره ی مراتع آن پراکنده دارد.
ج) ناحیه سوم:
این ناحیه شامل ارتفاعاتی بدون پوشش درختی و از کوه های خشک ایران است. این ناحیه پراکندگی بسیار کوچکی در جنوب شرقی پارک گلستان دارد، و رشته کوه سرخ را که به کوه های آلمه و گردنه یاغیتکان متصل است، در بر می گیرد. از طرف جنوب به دشت میرزا بایلو تنها به دشت پارک ملی ختم می شود.
13) دره ها:
پارک ملی گلستان دارای دره های متعددی است، که ذکر تمامی آنها مقدور نیست، و تنها به ذکر چند دره مشهور آن بسنده می شود:
14) دره آلما:
مشهور ترین دره پارک است، که از منتهی الیه شمال دشت میرزابایلو شروع و به چشمه آلمه ختم می گردد. جهت این دره شرقی – غربی بوده و در ارتفاعات دو طرف آن درخت اورس و کف آن و در نواحی شرقی گیاهان کویری مانند: تاغ و غرب آن پوشیده از درختچه هایی مانند: سیاه تلو، زرشک، کیکوم، پالاخور و ولیک است. دره آلمه یکی از بهترین زیستگاه های قوچ و میش اوریال در کشور است.
15) دره آق سو:
این دره در جنوب پارک و درست در مرز استان های خراسان و گلستان قرار گرفته و دو طرف آن پوشیده از جنگل است، صخره های فراوانی دارد، و از زیستگاه های کل و جزو مرال پارک محسوب می شود.
16) دره آبشار:
این دره در پنج کیلو متری شرق تنگه گل در کنار شاهراه آسیایی واقع و در دره جنگلی کوچکی است، که انتهای آن آبشار بلند و زیبایی قرار دارد.
17) دره سوارباغی:
دره ای صخره ای و جنگلی است، که از پشت ساختمان های تنگه گل شروع می شود، و رو به شمال تا تخت سوار باغی ادامه دارد، و یکی از زیستگاه های مرال، کل، بز، گراز، خرس و پلنگ در پارک ملی گلستان است.
18) دره آل دالی:
امتداد این دره نیز تقریباً از شمال به جنوب بوده و مدخل آن پوشیده از جنگل است، در این دره چشمه های متعددی تشکیل آب دائمی داده و به رودخانه دوغ می ریزند.
19) دره آدینه سد:
از جمله دره های جنگلی شمال شاهراه آسیایی است، که شمال آن ارتفاعات صخره ای دارد.
20) دره آدم چاغران:
این دره دو شعبه دارد، که در محل بوزاغان واقع در کنار شاهراه آسیایی به هم می پیوندند، یکی از شعب شمالی – جنوبی است، و دیگری به صورت نیم دایره پس از عبور از جنگلهای بسیار انبوه به سمت غرب به شمال تنگه گل منتقل می شود.
21) دره جمشید آباد:
این دره که جهت تقریبی آن شمال به جنوب است، در غرب پارک واقع شده و از جنگل های ناحیه خزری با درختان تنومند پوشیده شده و از زیستگاه های بسیار مهم مرال، توکا و گراز است. ناحیه جنگلی انتهای آن در نزدیکی شاهراه آسیایی به جنگل خان روشن شهرت دارد، و محورهای آن با فضاهای باز و عاری از پوشش زیستگاه قرقاول است. یک جریان آب دائمی نیز از دره قزقلعه و ارتفاعات دشت شاد و کندسکوه سر چشمه گرفته و به رودخانه دوغ می ریزد.
22) دره قرقان:
این دره در منتهی الیه شمال غربی پارک واقع شده و یکی از زیباترین دره های پارک ملی گلستان به شمار می رود، ورود به این دره بدون آشنایی قبلی مشکل است، و اطراف آن صخره های مرتفع و پوشیده از جنگل دارد.
23) دره قرنکی جنگل:
در شمال شاهراه آسیایی و در آخرین حد جنگلهای پهن برگ بعد از پیچ سلیمان کشته واقع شده و منتهی الیه شمالی آن پس از انحراف به سمت شرق به تخت آلمه ختم می شود، این دره تقریباً یکی از سرچشمه های اصلی رودخانه دوغ است.
24) دره قز قلعه:
این دره در جنوب پارک واقع شده و پوشیده از جنگلهای ناحیه خزری است، و زیستگاه های قوچ و میش، کل، بز، مرال و خرس به شمار می رود. آب جاری این دره به سمت دشت جریان دارد.
25) دره آله باغ:
این دره نیز از دره های جنوبی پارک است، و آب جاری آن به سمت خارج پارک جریان دارد.
26) دره شاه تیغ:
این دره در جنوب شاهراه آسیایی واقع شده و دارای آب جاری است، که آب آن به رودخانه دوغ می ریزد.
27) دره دگر مانلی و قره گون اول (آفتاب گیر پیر):
یکی ازدره های وسیع شرق پارک است، که در آن آب جریان داشته و پوشش های متراکمی از گونه افرا در آن دیده می شود.
28) دره کرکاولی:
این دره نیز در نزدیکی آلمه واقع شده و دارای آب است، و امتداد آن شرقی – غربی است. دره کرکولی در ناحیه گذر گاهی جنگل به مرتفع تشکیل شده است.
29) دره خشک:
جهت آن غربی – شرقی و دارای جنگل های باز اورس و پوششی از بوته های استپی است. این دره نقاط صخره ای دارد، و زیستگاه کل، بز، قوچ و میش است .
30) دره نکار بندی:
این دره نیز غربی – شرقی بوده و اکو سیستم آن مانند دره خشک است. این دره و دره های دیگر مانلی و دره خشک هر سه به قله دیورکجی ختم می شوند.
افزون بر اماکن دیدنی که بر شمرده شده مکان های دیگری وجود دارد، که بدلیل نوع جاذبه از اهمیت ویژه ای برخوردار هستند، که به معرفی آنها پرداخته می شود:
موزه حیات وحش پارک ملی گلستان (میرزا بایلو):
این موزه در منتهی الیه شرقی محدوده پارک ملی گلستان قرار دارد، و مجموعه ای غنی و متنوع از جوامع گیاهی و جانوری می باشد. و گیاهان و حیوانات وحشی و منحصر به فرد در آن قرار دارد. در این موقعیت خاص جغرافیایی و جاذبه های توریستی و تفرجگاهی و چشم اندازها و مناطق طبیعی متنوع اطراف (پارک ملی گلستان) اهمیت فوق العاده ای دارند. این موزه در سال 1362 موزه حیات وحش کوچکی بوده، که بعدها به دلیل استقبال و علاقمندای مردم در بازدید از این موزه توسعه یافته است.
موزه تاریخی و طبیعی:
این موزه در ضلع غربی پارک ملی گلستان در حال احداث است، که در آن اسناد و مدارک و شواهد مربوط به طبیعت و علوم طبیعی در طول تاریخ کره زمین نگهداری می شود.
