داغ حضرت صادق علیه السلام لبالب شد ز خون دل ایاغِ(1) حضرت صادق دلم چون لاله مى‎سوزد ز داغ حضرت صادق چو در خاك مدینه زائرش منزل كند از جان به هر جا اشك مى‎گیرد سراغ حضرت صادق در این شب‎ها بود روشن، مزار بى رواق او كه باشد اشك مهدى چلچراغ حضرت صادق خزان هرگز نمى‎گردد بهار دانش و بینش از آن گل‎ها كه بشكفته به باغ حضرت صادق معطر مى‎كند بوى دل آویزش فضاى جان همان گل‎هاى علم باغ و راغ(2) حضرت صادق نشسته در عزا موسى‎بن جعفر با دلى سوزان زند آتش به جانش سوز داغ حضرت صادق ز شعر جانگدازت شعله خیزد «حافظى» زیرا شد از خون جگر لبریز ایاغ حضرت صادق "محسن حافظى" پی‎نوشت‎ها: 1- کاسه 2- دامن کوه