خراب حور گردم! نه چنان به گرد كویت، من نا صبور گردم كه گر آستین فشانى، چو غبار دور گردم! من خسته در فراقت به كدام صبر و طاقت به ره فراغ پویم، ز پى حضور گردم؟ مَهل آن كه خاك سازد اجلم به ناتمامى تو بسوز همچو شمعم كه تمام نور گردم من اگر به خلد یابم ز تو جنس آدمى را ز قصور طبع باشد كه خراب حور گردم به نیاز همچو (اهلى) سگ مى فروش بودن به از آن كه مست بارى ز مى غرور گردم "اهلى شیرازى"
