یکی از سنت‌های قدیمی نوروز، شلیک توپ تو لحظه آغاز سال جدیده. این سنت به دوره قاجار و عهد ناصری برمی‌گرده، یه توپ مفرغی جنگی تو میدون ارگ تهران قدیم که سال ۱۲۳۳ قمری به سفارش فتحعلی شاه قاجار ساخته شد و از حک روی توپ میشه فهمید که ریخته گری‌شو رو استاد اسماعیل اصفهانی انجام داده. این توپ بخاطر تزئیناتی که داشت به توپ مروارید معروف بود و نوید رسیدن سال نو رو به اهالی تهران می‌داد. توپ مروارید تو فرهنگ عامه هم مهم بوده طوری‌که دوران قاجار خرافات زیادی براش به وجود اومد و مردم برای گرفتن حاجت بهش متوسل می‌شدن! خرافاتی که باعث شده بود عده‌ای از زنان و دختران به نیت حاجت روایی و بخت‌گشایی به دورش جمع شن و بهش دخیل ببندن و این شعر رو بخونن: «ای توپ تن طلایی، از غم بده رهایی   بختی جوون و نون دار، روزی بکن زجایی ای توپ چاره‌ها کن، کارم گره‌گشا کن صد تا گره به هر نخ، من می زنم تو واکن» بست‌نشینی کنار توپ مروارید هم کار رایجی بوده مثلا مجرمان و محکومان کنارش می‌نشستن تا از گناه‌شون بگذرن. این مطلب تو خاطرات گردشگران اروپایی هم اومده که توپ مروارید مکانی مقدس برای تهرانی‌ها و پناهگاهی برای مجرمان بوده! حالا توپی که با خودش هزارتا قصه داشته و نوید سال‌ جدید رو به مردمانی داده که دیگه نیستن بعدها به محوطه ساختمان باشگاه افسران وزارت جنگ منتقل شد که در حال حاضر تو میدون مشق تهران و محوطه وزارت خارجه‌ست و داره استراحت می‌کنه