برای مداخله و کمک به نجات یک زندگی، لازم نیست درمانگر باشید. آنچه بیشتر بیماران مبتلا به افکار خودکشی واقعاً میخواهند این است که ترس و احساسات آنها بدون قضاوت شنیده شود.
به یاد داشته باشید در بدترین حالت، مهربانی و کمک شما از طرف آنها رد میشود اما در بهترین حالت، حرفهای شما باعث میشود که کسی کمتر احساس تنهایی کند. کلمات شما ممکن است تفاوتی باشد که کسی برای تنها یک روز دیگر زنده ماندن به آن نیاز دارد.
هنگام گوش کردن، از پذیرش او به همان شکلی که هست، اطمینان حاصل کنید. هدف این است که به او نشان دهید با او در بهترین و بدترین شرایط همراه هستید و او به خاطر افکار یا احساساتش قضاوت نخواهد شد.
به جای تمرکز بر “چرایی” افکار خودکشی، روی “چگونگی” احساس فرد تمرکز کنید. از او سوال کنید که چگونه احساس میکند و به دقت گوش دهید. بعضی اوقات، فقط بیان احساسات میتواند فشار را از روح فرد بردارد.
ممکن است وسوسه شوید که به سرعت راهحلهایی را پیشنهاد دهید، اما در این مرحله، مهمترین کار این است که فقط گوش دهید. فرد در فکر خودکشی اغلب نیاز به درک و همدلی دارد نه اینکه به او گفته شود چه کار باید بکند.
