دعای مجیر؛ دعایی است که مضامین زیبا و منطبق با آموزه های دینی و قرآن دارد و اصل این دعا در دو کتاب البلدالامین و المصباح کفعمی از پیامبر اکرم(ص) نقل شده است  و غیر از این دو منبع در دیگر کتابهای حدیثی نقلی از این دعا وجود ندارد. این دعا در بین دعاها از جایگاه بلندی برخوردار است وهشتاد و هشت بند دارد و با "سُبْحَانَکَ یَا اللَّهُ تَعَالَیْتَ یَا رَحْمَانُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یَا مُجِیرُ" منزّهی تو‌ای خدا، بلندمرتبه هستی‌ای بخشنده، ما را از آتش پناه ده‌ای پناه دهنده آغاز شده  و در هر بند عبارت «أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ: پناه بده من را از آتش ای پناه دهنده» تکرار شده است.

 شیخ عباس قمی این دعا را از این دو کتاب نقل کرده اند و می گویند: این دعا توسط جبرئیل برای پیامبر خدا(ص) -وقتى که حضرت در مقام ابراهیم(ع) مشغول به نماز بود- آورده شد.

همچنین شیخ می گوید: مرحوم کفعمى در حاشیه‌ی کتاب اشاره به فضیلت این دعا کرده است و می گوید هر کس این دعا را در «ایام البیض»و ماه رمضان بخواند گناهانش آمرزیده می‌شود، اگرچه به عدد دانه‏‌هاى باران و برگ درختان و ریگ بیابان باشد و خواندن آن براى شفاى مریض، قضاى دین، توانگرى و رفع غم مفید است.

این دعا یک دعای آسمانی ، رحمانی و از عالم ملکوت است و کسی که بخواهد با خدای خود گفت و گو کند بهتر است این دعای پر فضیلت را بخواند.

دعا خواندن برای رسیدن به غایت کمال الهی است و انسان با خواندن این دعا خدا را صدا  می زند و از ذات باری‌تعالی می‌خواهد که او را از معصیت و گناه پاک کند و از آتش دوزخ را از او دور کند.

«دعای مجیر» دعایی است که در آن به صورت مداوم و مرتب درباره تنزیه خدا صحبت می‌کند و مومن با گفتن سبحانک به منزه بودن خداوند از عیب، نقص و هر چیز ناپسندی اشاره می‌کند.

 خداوند از بنده می خواهد هنگامی که از همه جا نا امید و بریده شده  و جز خداوند به هیچ چیز دیگری امید ندارد؛ به درگاهش استغاثه و دعا کند. هنگامی که این دعا  با خلوص نیت باشد به طور حتم مستجاب خواهد شد؛ حتی اگر گناهان به اندازه ریگ‌های بیابان، آب دریا و گیاهان باشد بخشیده می‌شود.

 در دعای مجیر یک دوره از معارف توحیدی آمده است که در قالب دعا مطرح می‌شود و با نگاه توحیدی به مسئله معرفت‌شناسی و خداشناسی می‌پردازد.

دعای مجیر دعایی است که اسامی مقدس پروردگار در آن ذکر شده است. در این دعا سراسر اسامی و نام های مقدس خداوند است که انسان در آن خدا را به صاحب این اسامی قسم می دهد.

در حقیقت در این دعا  انسان در پیشگاه خداوند بار‌ها به زبان می‌آورد که پناهگاهی جز خالق یکتا ندارد بنابراین تنها پناه، قرب  و نزدیکی به او است.

در این دعا مومن خداوند را با نام های نیکو می‌خواند و می توان گفت یکی از ویژگی های «دعای مجیر» به زبان آوردن اسماء حسنی است که خداوند دارد.طوری که در بند اول آن  بلندمرتبه‌گی و رحمانیت پروردگار خوانده می‌شود : " سُبْحَانَکَ یَا اللَّهُ تَعَالَیْتَ یَا رَحْمَانُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یَا مُجِیرُ"منزّهى تو اى خدا،بلندمرتبه هستى اى بخشنده،ما را از آتش پناه ده اى پناه‏دهند.

بند دوم این دعا درباره کریم و بخشنده بودن خداوند سخن به میان آورده است و  صفت کریم بودن خالق یکتا اشاره می‌شود:" سُبْحَانَکَ یَا رَحِیمُ تَعَالَیْتَ یَا کَرِیمُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یَا مُجِیرُ"منزّهى تو اى مهربان،بلندمرتبه هستى‏ اى کریم،ما را از آتش پناه ده اى پناه‏دهنده.

و بند سوم «دعای مجیر» به مالکیت خداوند و اینکه اختیاردار همه چیز است اشاره دارد :" سُبْحَانَکَ یَا مَلِکُ تَعَالَیْتَ یَا مَالِکُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یَا مُجِیرُ"منزّهى تو اى فرمانروا،بلندمرتبه هستى اى مالک،ما را از آتش پناه ده.

بر همین اساس  هر یک از بند‌های این دعا یک ویژگی از خداوند ؛قدوس ، عزیز ، خالق، هادی، فتاح و ....را معرفی می‌کند.

ذکرها و اسامی خداوند در دعای مجیر مانند یک پاک کنی عمل می کند که می تواند کلیه آثار و آلودگی هایی که در طول عمر در قلب و روح آدمی نشسته است را از بین ببرد.

انسان با خواندن بند بند دعای مجیر از شر بدی و پلیدی‌ها و از آتش فردای قیامت به خدا پناه می‌برند و خداوند را قسم می‌دهند تا آنها را در برابر ناملایمات دنیوی محافظت کند.

مضامین دعای مجیر

با مطالعه مضامین دعای مجیر می توان به این نکته رسید که چنین مطالبی از ذهن یک انسان عادی تراوش نشده است ،بلکه محصول اندیشه و تفکر معصوم است. کسانی که نوع و روش نیایش با پروردگار و معبود را می دانسته و به ما هم آموخته اند.

آگاهی از زمان، مکان و نحوه نزول آن و همچنین شخصی که این دعا را دریافت می کند وهمچنین  واسطه ارسال این دعا، بر عظمت و بزرگی آن می افزاید؛چون می دانیم دعاهای ماثور، از جانب خدا بر قلب و زبان معصوم نقش می بندد و سپس در قالب الفاظ و کلمات جاری شده و در اختیار  بنده قرار می گیرد.

دعای مجیر هم در مکان و زمانی مقدس، توسط واسطه ای چون حضرت جبرئیل، بر وجود نازنین رسول خدا نازل می شود و مطلع این پیام و فیض نیز حضرت حق جل جلاله است این ویژگی اهمیت دعای مجیر را چند برابر می کند.

اجرنا من النار یا مجیر

همانطور که گفتیم عبارت "اجرنا من النار یا مجیر" در بند بند این دعا تکرار شده است و بنده از خدا می خواهد که او را از آتش پناه دهد. در واقع با خواند این دعا و تکرار این عبارت ترس و خوفی از آتش جهنم در دل انسان‌ها به‌وجود می‌آید و تکرار آن عبارت تذکری برای انسان است؛ به‌طوری که او در هر فراز از این دعا خطاب به پروردگار خود می‌گوید؛ من به تو پناه می‌برم ای کسی‌که پناه همه پناه‌جویان هستی.

فرازهای دعای مجیر در ذهن هر خواننده خشوع را ایجاد می کند و باعث می شود که در دل انسان یقین را نسبت به معاد و آتش جهنم به‌وجود ‌آورد و به‌طور کل می‌توان بیان کرد که هدف دعای مجیر لرزه انداختن در دل انسان‌هاست و زمانی‌که این لرزش در دل بندگان ایجاد شد؛ قطعاً نگاهش در دنیا تغییرمی کند و دیگر برای دنیا زندگی نمی‌کند و همه هدف او از زندگی کسب رضای حق و رسیدن به نهایت کمال الهی می‌شود.

فواید خواندن دعای مجیر

همان طور که گفتیم خواندن این دعا در روزهای 13،14،15 ماه مبارک رمضان بسیار سفارش شده است. حضرت جبرئیل (علیه السلام) فضائل این متن شریف را این گونه برای پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) بیان کرد:

خداوند با این دعا نعمت و رحمت را به زمین نازل می‌کند و اعمال و درخواست انسان را به آسمان می‌برد؛

هر کس بر خواندن آن مداومت کند از هر آفتی ایمن می‌ماند و در محشر همراه تو خواهد بود و در حالی محشور می‌شود که صورتش مانند ماه شب چهاردهم است.

هر کس سه روز روزه بگیرد و هفت بار این دعا را بخواند و بر پشت بخوابد تو را در خواب می‌بیند.

ثواب خواننده این دعا را غیر از خداوند نمی‌تواند بشمارد. پس اگر دریاها مُرکّب و درختان قلم و انسان‌ها و جِنّیان و فرشتگان نویسنده شوند نمی‌توانند ثواب خواننده این دعا را بشمارند.

خداوند تعالی به واسطه این دعا مريض را شفا مى‌دهد؛ در روایتی از پیامبر اسلام نقل شده است که فرمودند؛ برای اینکه بیماری‌ها و ناملایمات از شما دور شود مضامین دعای مجیر را مرتب تکرار کرده و بر زبان جاری کنید.

خداوند تعالی به واسطه این دعا قرض را ادا می‌نماید؛ افراد مقروض ،وقتی به خداوند متعال که همه ی بندگان از او کمک و یاری می خواهند، پناه می برند طبعاً درهای  رحمت خود را به روی آنها می گشاید.

خداوند تعالی به واسطه این دعا فقیر را بی‌نیاز می‌کند.

خداوند تعالی به واسطه این دعا برده را آزاد می‌کند.

خداوند تعالی به واسطه این دعا غم و سختی را رفع می‌کند؛ از دیگر فضیلتهای این دعا برطرف کردن غم و اندوه و کدورتها از وجود انسان است. کسی که این دعا را می خواند ،می داند که این دعا یک دعای  عادی نیست و معتقد است که این دعا نازل شده از آسمان و از مصدر فیض است. زمانی که انسان به این دعا تکیه می کند، می داند که به بزرگترین تکیه گاه روحی خود در عالم وجود دست یافته است و با تکیه به آن همه ی غم و اندوه از او دور خواهد شد.

خداوند تعالی به واسطه این دعا از فریب شیطان آزاد می‌کند.

خداوند تعالی به واسطه این دعا از ظلم حاکم رهایی می‌دهد.

کسی چیزی گم کرده یا از او دزدیده شده چهار رکعت نماز می‌خواند (دو تا دو رکعت)در هر رکعت سوره حمد یک مرتبه و سوره توحید یازده مرتبه سپس این دعا را می‌خواند و زیر سرش می‌گذارد؛ خداوند متعال آنچه را از دستش رفته باز می‌گرداند.

هر کس برای حاجتی این دعا را بخواند حاجتش روا گردد.

هر کس ده بار این دعا را بخواند من ضامنم که خداوند او را به آتش جهنم عذاب نکند.

هر کس بر دشمنی این دعا را بخواند ،شکست می خورد.

اسم اعظم الهی در آن است، پس ای محمد آن را یاد مده مگر به فرد صالحی که به او اطمینان داری.

اسماء الهی که مخلوقات با آن خلق شده‌اند همه در این دعا داخل است.

---