دعاى روز ششم‏ ماه مبارک رمضان:       ‏اللَّهُمَّ لاَ تَخْذُلْنِي فِيهِ لِتَعَرُّضِ مَعْصِيَتِكَ وَ لاَ تَضْرِبْنِي بِسِيَاطِ نَقِمَتِكَ‏ وَ زَحْزِحْنِي فِيهِ مِنْ مُوجِبَاتِ سَخَطِكَ بِمَنِّكَ وَ أَيَادِيكَ يَا مُنْتَهَى رَغْبَةِ الرَّاغِبِينَ‏ اى خدا مرا در اين روز بواسطه ارتكاب عصيانت خوار مساز و به ضرب تازيانه قهرت كيفر مكن و از موجبات خشم و غضبت دور گردان به حق احسان و نعمت هاى تو به خلق اى منتهاى آرزوى مشتاقان.   فضيلت تلاوت قرآن: يكى از وصاياى رسول اكرم، صلّى اللّه عليه و آله، وصيت به تلاوت قرآن است. و فضل تلاوت و حفظ و حمل و تمسك و تعلم و مداومت و تدبر در معانى و اسرار آن بيش از آن است كه به فهم قاصر ما درست آيد. و آنچه از اهل بيت عصمت، عليهم السلام، در خصوص آن وارد شده است در اين اوراق نگنجد، و ما به بعض آن قناعت كنيم. أبي عبد اللّه، عليه السّلام فرمود: «قرآن عهد خداوند است به سوى بندگان، همانا سزاوار است كه هر مرد مسلمانى در هر روز به آن عهد نظر كند و از آن پنجاه آيه قرائت كند». وفرمود حضرت سجّاد، عليه السلام، كه آيات قرآن خزانه‏هايى است، پس هر وقت گشوده شد خزينه ‏اى، سزاوار است كه نظر كنى در آن». و ظاهر اين دو حديث آن است كه تدبر در آيات آن و تفكر در معانى آن خوبست بكنند. و تدبر و تفكر در آيات محكمه الهيّه و فهم معارف و حكم و توحيد و تفريد از آن نمودن غير از تفسير به رأى است كه منهىّ عنه است و كفايت می كند قول خداى تعالى: أَ فَلايتَدَبَرون الْقُرآن أَم علی قُلوبٍ أَقْفالُها 47: 24. و در اخبار امر به رجوع به آن و تدبر در معانى آن بسيار وارد است. حتى از جناب امير المؤمنين، عليه السلام، نقل است كه فرمود: «خيرى نيست در قرائتى كه از روى تفكر نباشد.» و در اخبار كثيره قضيه تمثل قرآن به صورت نيكويى، و شفاعت نمودن آن از اهل خود و قرائت كنندگان وارد است،«» كه از ذكر آنها صرف نظر كرديم. و در حديث است: «مؤمنى كه قرائت قرآن كند در حال جوانى، داخل شود قرآن به گوشت و خون او، و او را خداوند با سفراى كرام نيكوكار قرار دهد، و قرآن پناه اوست در قيامت و در محضر حق گويد: «خداوندا، هر عاملى اجر عملش را گرفت غير از عامل به من، پس بهترين عطاياى خود را به او برسان.» پس خداى تعالى به او بپوشاند دو حلّه از حلّه‏هاى بهشتى و بر سر او تاج كرامت نهد. پس خطاب شود: «آيا راضى شدى؟» قرآن عرض كند: «من اميد بيشتر داشتم.» پس امن و امان را به دست راست او دهند و خلد را به چپ، پس داخل بهشت شود و به او گفته شود: «قرائت كن و بالا بيا درجه‏اى.» پس به قرآن خطاب شود: «آيا او را به مقامات رسانديم و تو راضى شدى؟» عرض كند: «آرى.» فرمود حضرت صادق، عليه السلام، كه «كسى كه قرآن را بسيار قرائت كند و با او عهد تازه كند به مشقت كشيدن در حفظ آن، دو اجر به او عطا فرمايد.» و از اين حديث شريف معلوم شود كه مطلوب در تلاوت قرآن شريف آن است كه در اعماق قلب انسان تأثير كند و باطن انسان صورت كلام الهى گردد، و از مرتبه ملكه به مرتبه تحقق رسد. و اشاره به اين فرموده آنجا كه فرمايد: «جوان مؤمن اگر قرائت كند، قرآن در گوشت و خون او وارد شود.» و اين كنايه از آن است كه صورت قرآن در قلب مستقر و جايگزين گردد به طورى كه خود باطن انسان كلام اللّه مجيد و قرآن حميد گردد به اندازه لياقت و استعدادش. و در حمله قرآن كسى است كه باطن ذاتش تمام حقيقت كلام جامع الهى است و خود قرآن جامع و فرقان قاطع است، مثل على بن ابى طالب، عليه السلام، و معصومين از ولد طاهرينش (ع) كه سراپا تحقق به آيات طيبات الهيه هستند، و آن ها آيات اللّه عظمى و قرآن تامّ و تمام هستند. بلكه در تمام عبادات اين معنا مطلوب، و يكى از اسرار بزرگ و عبادات و تكرار آن همين تحقق به حقايق عبادات است، و متصور شدن باطن ذات و قلب است به صورت عبادت. و در حديث است كه «على، عليه السلام، نماز مؤمنين و روزه آنان است.» چهل ‏حديث ص : 497 نماز شب هفتم ماه مبارك رمضان: چهار ركعت، در هر ركعت حمد و سيزده مرتبه سوره قدر دریافت فایل صوتی و تصویری دعای روز ششم ماه مبارک رمضان آدرس: تهران - بلوار کشاورز - خیابان نادری - جنب حجت دوست - پلاک 12 - طبقه اول - دفتر خدمات ویژه موبایل تلفن: 81202460، 81202566 پست الکترونیکی: MobileContent@Tebyan.com بخش محصولات تلفن همراه تبیان