کشوری در همسایگی ایران عزیزمان که شاید کمتر با زیبایی ها و اماکن ناب گردشگری آن آشنا باشیم، این کشور پهناور و خوش آب و هوا، مکان های طبیعی و تاریخی بسیار زیادی دارد که شاید حتی بیان آن ها هم سال ها طول بکشد، ما امروز مکانی بکر را در طبیعت سرسبز و خوش آب و هوای پاکستان به نام دره ی نالتار انتخاب کردیم، جایی بسیار شگفت انگیز و زیبا که از دیدنش پشیمان نمی شوید. حیات وحش، کوهستان، دره و جنگل همه و همه در نالتار گرد هم آمده اند تا روزی خوش و جذاب را برای گردشگران بسازند، چیزی که این دره را جالب تر هم می کند آن است که در زمان های دور، در مسیر جاده ی ابریشم واقع شده بود و از مناطق پر رفت و آمد ایرانیان بوده است. معرفی دره ی نالتار | naltar valley دره ی نالتار ( Naltar ) در گوشه ای دور افتاده در نزدیکی شهر گلگت - بلتستان ( یکی از استان های شمالی پاکستان ) واقع شده است، از گلگت که ۴۰ کیلومتر دور شویم کم کم به سمت دره ی نالتار هدایت می شویم، جاده های مارپیچ ناخودآگاه ما را میان کوه های سرسبز و زیبا می برد، در کنار جاده آرام آرام رودها پدیدار می شوند، رودخانه ای با آب زلال، سرد و گوارا که مانند مار خوش خط و خالی میان کوه ها و جنگل ها می پیچد و به پیش می رود. دیگر باید پیاده به میان باغ ها رفت، باغ هایی پر از درختان میوه ی پر بار که می توان ساعت ها به تماشایشان نشست، در این دره، زمین های کشاورزی که اغلب زمین های کشت سیب زمینی است هم به وفور یافت می شود، دشت هایی وسیع و سبز رنگ که بوی علف از فرسنگ ها به مشام می رسد. دره ی نالتار منطقه ای حفاظت شده و پر از انواع درختان کوتاه و بلند و کاج های سر به فلک کشیده ی همیشه سبز است که سبب شده اند عطر کاج همیشه در این دره به باشد، اگر از هر چیز این دره چشم پوشی کنیم نمی شود از دریاچه هایش گذشت، در این منطقه ی بکر ۳ دریاچه که همگی به نام دریاچه ی نالتار یا باشکیری ( bashkiri lakes ) معروف هستند وجود دارند که خودشان دلیلی برای جذب توریستان شده اند و نالتار را به منطقه ای ییلاقی برای پاکستانی ها مبدل کرده اند. جالب است بدانید دره ی نالتار به دو بخش شمالی و جنوبی تقسیم می شود که در هر یک از این تقسیمات تعدادی روستا وجود دارند، روستاهای نالتارِ شمالی شامل ناگار، گومت، جاگوت، خیوت، چوتی، دالان، چیمارسو، بیشگاری و بیلدو می شوند و روستاهای والدان، مبین آباد نو، گالین نو یا جعفر آباد، کات، هرچین و هدین و همره هم در قسمت جنوبیِ دره واقع شده اند. از این روستاهای زیبا و گوناگون می توان سوغات هایی عجیب و جالب خریداری کرد، در روستاهای دره ی کالاش ساخت وسایل چوبی بسیار پر رونق می باشد مخصوصا تابوت های آن ها، تابوت هایی که روی آن ها چهره ی حیوانات و یا بزرگانشان حک شده است و نمایی زیبا دارد. رودخانه نالتار رودخانه ی نالتار همانگونه که از نامش مشخص است در دره ی نالتار جاری است و سرچشمه اش هم در کوه های همین منطقه می باشد، این رودخانه در نهایت با رودخانه ی هونزا ( Hunza River ) آمیخته شده و به رود سند می ریزند. رودخانه ای با آب بسیار سرد و زلال که مانند آینه می درخشد. یکی از دلایل اصلی رونق دره ی نالتار وجود همین رود است، رودی خروشان و پر هیاهو که سکوت نالتار را بر هم می زند. دریاچه های دره نالتار در ورای این دره ی زیبا سه دریاچه پنهان شده اند دریاچه هایی که به دریاچه های باشکیری ( Bashkiri Lakes ) یا دریاچه های نالتار معروف هستند، جالب آن است که دریاچه ها در یکی از بالاترین مکان های دره قرار دارند و کاملا بکر و دست نخورده اند، زمانی بکر بودن دریاچه ها را بیشتر لمس می کنید که بدانید امکان رسیدن به آن ها با هیچ وسیله ی نقلیه ای ممکن نیست و حتما باید با پای پیاده به دیدار دریاچه ها رفت. اغلبِ اوقات در کنار دریاچه می توان برف بازی کرد و یا دریاچه ها را یخ بسته دید اما اگر خوش شانس باشیم هوا در ارتفاع، گرم تر می شود و می توانیم امواج ریز و آرام دریاچه ها را ببینیم. این دریاچه ها در ارتفاع ۳,۰۵۰ تا ۳,۱۵۰ متری کوهستان قرار گرفته اند و در زمستان امکان ندارد بتوان با وسایل نقلیه ی کوه نوردی مثل موتور های کوهی هم بر فراز کوهستان رفت، زیرا برف در این مکان زیاد می بارد، اما به دلیل احاطه شدن دریاچه ها با جنگل های کاج می توان منظره ی دیدنی دریاچه ها را در همه ی فصول دید. انعکاس رنگ درختان و خزه و سنگ های رنگارنگ، دریاچه ها را آن قدر زیبا کرده است که عده ی زیادی تنها برای دیدن باشکیری ها به دره ی نالتار می آیند، منظره ای سحر آمیز و کم نظیر در میان کوهستان منبع:بهترین ها.کتاب اطلاعات توریستی کشورهای جهان.سایت کارناوال