گاهی طبیعت هنرمندی هایی را به ما نشان می دهد که به راستی انگشت به دهان می مانیم. مسایلی که با عقل آدمی سازگار نیستند. این بار در کشور لیبی با چنین پدیده بی نظیری رو به رو شده ایم که هنوز علت آن را نمی دانیم. لیبی کشوری در آفریقاست که بیشتر با بیابان و صحراهای گرم و سوزانش شناخته می شود اما مقصد ما بیابان نیست بلکه دریاچه ای درخشان میان دل کویر است. بله در لیبی دریاچه ای وجود دارد که با شنزارهای گرم و سوزان احاطه شده و آبی درخشان دارد. جایی که سراب به حقیقت می پیوندد و بهشتی سرسبز در وسط بیابان ظاهر می شود. هیچ فکر می کردید که جایی در جهان هستی وجود داشته باشد که بتوان هم در آن قایق سوار شد و هم مناظر کویری را تماشا کرد؟ این موضوع از دیرباز جزو آرزوهای بشر بوده و به همین دلیل می بینیم که هتل هایی صحرایی با استخرهای روباز به وجود آمده اند؛ اما اینجا همه چیز طبیعی است و اکنون به جالب ترین جاذبه گردشگری لیبی تبدیل شده است. همه به سوی لیبی می روند تا از راز بهشتی زیبا در میان گرمایی سوزان با خبر شوند. پدیده ای شگفت انگیز و منحصر به فرد است. از مهم ترین جاذبه های گردشگری لیبی است. اهمیت باستان شناسی بالایی دارد. چشم انداز فوق العاده ای دارد. تجربه ای متفاوت از بودن در کویر را برای تان رقم می زند. شما همزمان هم کویرنوری می کنید و هم از بودن در کنار دریاچه ای زیبا لذت می برید. آشنایی با دریاچه اوباری لیبی کشوری بسیار زیبا در آفریقای شمالی ست که کمتر نامش را به عنوان مقاصد برتر گردشگری می شنویم اما گنجینه های بسیاری را در خود برای دیدن و تجربه کردن پنهان کرده است. در سمت جنوب غربی این کشور منطقه ای به نام فِزان وجود دارد که کاملا گرم و بیابانی ست و هیچ کس تصور نمی کند در میان گرمای سوزان کویر در ورای شن های سرخ رنگ دریاچه ای نهفته باشد. این منطقه کویری حدودا ۵۸۰۰۰ کیلومتر مساحت دارد و پر از دشت و تپه های شنی ست و به همین علت لیبی به عنوان یکی از داغ ترین و خشک ترین کشورهای دنیا شناخته می شود. نام این دریاچه خارق العاده اوباری (Ubari) است و دور تا دورش را درختان و گیاهان سرسبز پوشانده اند که از آب دریاچه تغذیه کرده اند؛ چند قدم که از دریاچه دور می شویم همه جا شن های داغ و سوزان است. داستان به وجود آمدن چنین پدیده ای در میان کویر چیست؟ در حدود ۲۰۰,۰۰۰ سال پیش منطقه فزان خوش آب و هوا، پر باران با زمین های مرطوب و حاصلخیز بوده و انواع رودخانه های کوچک و بزرگ هم در این ناحیه در جریان بودند. این رودخانه ها، هم از این دریاچه خارج شده و هم پس از چند بار پیچ و تاب خوردن دوباره به دریاچه وارد می شدند ولی متاسفانه با گرم شدن هوا دریاچه کوچک و کوچک تر شد. گفته می شود که در ابتدا دریاچه آن قدر وسیع بوده که با مساحت جمهوری چک برابری می کرده است، یعنی چیزی در حدود ۱۲۰۰۰۰ کیلومتر مربع. متاسفانه به مرور صحرای آفریقا بزرگ و بزرگ تر شد و آب و هوایش فزان را هم تحت تاثیر قرار داد. کم کم رودخانه ها خشک و دریاچه کوچک و کوچک تر شد. بین ۳۰۰۰ تا ۵۰۰۰ سال پیش روند خشک شدن دریا سریع شد و یک دریاچه به حدود ۲۰ دریاچه کوچک تقسیم شد. تنها چیزی که امروزه از آن سرزمین سرسبز و خرم باقی مانده دریاچه اوباری، دریاچه ام الحسان (Umm al-H'isan) و دریاچه گبرون (Gaberoun) و ۸ دریاچه کوچک دیگر است که بسیاری از وجود این دریاچه ها خبر ندارند. به همین دلیل به اوباری دریاچه های اوباری هم می گویند. هنوز هم می توان آثار رسوب های دریایی را در این دریاچه زیبا مشاهده کرد که نشان دهنده گرم شدن و تبخیر آب است. گسترش بیابان ها یکی از خطرناک ترین پدیده های زیستی ست که امروزه نقاط زیادی از کره زمین را درگیر کرده و آثار مخربش را می توان در لیبی به وضوح مشاهده کرد. در ادامه بیشتر با این پدیده زیبا و تک تک دریاچه های اطرافش آشنا خواهیم شد. منبع:مقاله جهانگردی.کتاب اطلاعات توریستی کشورهای جهان.سایت کارناوال