
1- «ازواجا» به معناي همسر شامل زن ومرد مي باشد. 2- زن و شوهر هر دو مايه آرامش ديگري است. 3- زن و شوهر هر دو ابزار مشروع اطفاء شهوت جنسي طرف مقابل است. 4. آرامش تنها در رفع اميال جنسي وشهوت نيست.4. زن ومرد از يك گوهر وجودي خلق شده اند (خلقكم من نفس واحده) و گوهر وجودي مشترك دارند (خلق لكم من انفسكم ازواجا)، و در كرامت انساني وارزش در نزد پروردگار يكسانند.(ان اكرمكم عندالله اتقاكم).
جواب تفصيلي:
به ترجمه وچند نكته و پيام از آيه دقت كنيد:
وَ مِنْ آياتِهِ أَنْ خَلَقَ لَكُمْ مِنْ أَنْفُسِكُمْ أَزْواجاً لِتَسْكُنُوا إِلَيْها وَ جَعَلَ بَيْنَكُمْ مَوَدَّةً وَ رَحْمَةً إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ (سوره الروم-21 )
و از نشانههاى او آن است كه از جنس خودتان همسرانى براى شما آفريد تا در كنار آنان آرامش يابيد، و ميان شما و همسرانتان علاقهى شديد و رحمت قرار داد بى شك در اين (نعمت الهى،) براى گروهى كه مىانديشند نشانههاى قطعى است.
نكتهها:
ياد خداوند مايهى آرامش دل و روح است، «بِذِكْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ» و همسر(اعم از زن براي شوهر و شوهر براي زن) مايهى آرامش جسم و روان طرف مقابل است. «أَزْواجاً لِتَسْكُنُوا إِلَيْها»
پيامها:
1 آفرينش، هدفدار است. «خَلَقَ لَكُمْ»
2 زن و مرد از يك جنس هستند. (بر خلاف پارهاى عقايد خرافى و تحقيرآميز كه زن را موجودى پستتر يا از جنس ديگر مىپندارند.) «مِنْ أَنْفُسِكُمْ»
3 همسر بايد عامل آرامش باشد نه مايهى تشنّج و اضطراب. «لِتَسْكُنُوا إِلَيْها»
4 هدف از ازدواج، تنها ارضاى غريزهى جنسى نيست، بلكه رسيدن به يك آرامش جسمى و روانى است. «لِتَسْكُنُوا إِلَيْها»
5 نقش همسر، آرام بخشى است. «لِتَسْكُنُوا إِلَيْها»
6 محبّت، هديهاى الهى است كه با مال و مقام و زيبايى به دست نمىآيد. «جَعَلَ» (مودّت و رحمت، هديهى خدا به عروس و داماد است.)
7 هر كس با هر عملى كه آرامش و مودّت و رحمت خانواده را خدشهدار كند، از مدار الهى خارج و در خطّ شيطان است. «جَعَلَ بَيْنَكُمْ» ...
8 رابطه ى زن و مرد، بايد بر اساس مودّت و رحمت باشد. «مَوَدَّةً وَ رَحْمَةً» (مودّت و رحمت، عامل بقا و تداوم آرامش در زندگى مشترك است.)
9 مودّت و رحمت، هر دو با هم كارساز است. (مودّت بدون رحمت و خدمت، به سردى كشيده مىشود و رحمت بدون مودّت نيز دوام ندارد.) «مَوَدَّةً وَ رَحْمَةً»
10 تنها اهل فكر مىتوانند به نقش سازندهى ازدواج پى ببرند. «لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ»
بر اساس اين آيه و آيات مشابه، اساس خلقت زن و مرد تكامل و آرامش قلبي و دوستي و رحمت براي يكديگر است. بر اساس اين آيه زن براي آرامش و آسايش مرد و مردنيز براي آسايش و آرامش زن آفريده شده است.
جالب اين است كه اين نياز طرفيني است و قرآن هيچ گاه در اين باره كلمه «زوجات» (زنان) را به كار نبرده، بلكه كلمه «ازدواج» را به كار برده است كه جمع زوج به معناي «همسر» است؛ يعني مردها را براي آرامش زنان و زنان را براي آرامش مردان قرار داريم. ضماير به كاررفته در اين آيه اشاره به جنسيت خاصي ندارد
در آيه 187 سوره بقره ميفرمايد:
«هن لباس لكم و انتم لباس لهن»
آنان براي شما لباس هستند و شما براي آنان لباس هستيد.
در اين آيه نيز به صراحت زن و مرد به عنوان پوششي براي نيازهاي مادي و معنوي يكديگر معرفي شده اند. زنان نياز هاي مرد را بر اورده مي كنند و زشتي هاي او را مي پوشانند و مردان نيز در مقابل همين وظيفه را به طور فطري و غريزي يا در چارچوب وظائف ديني و حقوقي انجام مي دهند
براي مطالعه بيشتر مراجعه كنيد به :
تفسير نور، ج9، ص: 189
( ر.ك زن در آيينه جمال و جلال، آيت الله جوادي آملي)
منبع : پرسمان/ حقوق زن


