داشتن فرزند پسر، یعنی مادر در آینده حامی محکمی دارد که حتی اگر پدرش پشت ابرو برای مادر خم کند، پسر به نحوی از مادرش حمایت می کند. پسر یعنی، پدر در آینده مردی را دارد که می تواند دست روی شانه اش بگذارد و ساعت ها با هم راه بروند و از ناملایمتی های روزگار برایش بگوید.
تربیت فرزند از آن کارهای دشواری است که پدر و مادرها به شدت روی آن حساس و نگران هستند. اینکه قند و نبات بابا یا کاکل به سر مامان در آینده همان عصای دست می شوند یا خیر؟ اینکه در آینده چگونه افرادی خواهند شد؟ همه پدر و مادر ها آرزوهای زیادی برای فرزندان خود دارند و می خواهند که کودک آنها به همه آنها برسد. به همین سبب از کودکی روش های تربیتی خاصی را انتخاب می کنند. این نکته را باید سرلوحه تربیت فرزند خود قرار دهند که کودک بنا به اقتضای جنسی و سنی نیازهای خاص خود را دارد که باید متناسب با آن ها روش های تربیتی را اتخاذ کنند. کسانی که پسر دارند باید بدانند که تربیت یک کودک پسر بخاطر روحیات مردانگی آن متفاوت از نازدردانه های خانه است و باید این خلقیات را شناسایی و بر اساس آنها با او رفتار کنند. احساسات پسران هم در نظر بگیرید از گذشته این وجود داشته که می گویند دخترها نسبت به پسرها زودتر زبان باز می کنند و حرف می زنند، و برای کسانی که پسر دارند تخم کفتر را پیشنهاد می دهند تا زودتر زبان باز کند. مامان ها معمولا بیشتر با دخترانشان صحبت می کنند. در نتیجه، به طورکلی پسرها دیرتر صحبت کردن را یاد می گیرند و قدرت کلامی پایین تری از دخترها دارند. به همین سبب، آنها دوست دارند که احساسات را در دل خود نگه دارند. درمواقع ناراحتی، دختر بچه ها گریه می کنند و پسرها دعوا و کتک کاری را انتخاب می کنند. باید او را از سنین خیلی پایین تشویق کرد که درمورد هیجانات درونی صحبت کند، از سکوت و خاموشی بیرون بیاید و عکس العملش را با سخن گفتن نشان دهد. و یا اگر پسر شما گریه میكند و شما با عصبانیت به او میگویید تو مرد هستی گریه نكن، نه تنها به او كمكی نكردهاید، بلكه احساسات او را سركوب كردهاید و به او یاد میدهید كه احساساتش را مخفی نگه دارد.
کسانی که پسر دارند باید بدانند که تربیت یک کودک پسر بخاطر روحیات مردانگی آن متفاوت از نازدردانه های خانه است و باید این خلقیات را شناسایی و بر اساس آنها با او رفتار کنند.
پژوهشها نشان میدهند كه مادران از دخترهایشان بیشتر در مورد احساسشان سوال میكنند و اگر هم زمانی دختر و پسر آنها دچار آسیب شود، بیشتر به دختر خود رسیدگی میكنند و همین امر موجب میشود كه پسرها در بیان احساسات خود شرم داشته و به مردانی تبدیل شوند که نتوانند احساسات خود را با دیگران در میان بگذارند. پسران به واسطه احترام و شخصیتی که پدرشان برای آنها دارد، عموما اگر قرار باشد احساسات و هیجانات خود را در خانه به کسی بگویند قطعا مادر آنها خواهد بود. حال اگر مادر نتواند شنونده خوبی برای شنیدن عواطف پسرش باشد، یک مرد سرکوب گر را در پیش رو خواهد دید. پسر باید پسری کند پسرها از همان کودکی شیطنت بسیاری دارند. آنها وسایل خانه را خراب می کنند، کارهای خطرناک می کنند، جوک های بی مزه می گویند و … این فرصت ها را از او نگیرید. اجازه دهید پسرتان بچگی کند. بگذارید دنیای اطراف خود را کشف کند و از آن لذت ببرد. گاهی اجازه بدهید وسایلی که ذهن او را به خود درگیر کرده بردارد و حتی خراب کند. پسرها از یک سنی علاقه مند به کارهای فنی می شوند و فکر می کنند می تواند با دو آچار و یک هویه همه وسایل برقی نیمه سوز در خانه را درست کنند، این فرصت را از آنها دریغ نکنید. حتی گاهی تشکر کنید که مرد فنی خانه شما شده است. پسر شما دربرابر انتقادها بسیار حساس است؛ خصوصا در مورد مسائلی که به رفتارش مربوط می شود. کارهای نادرست و بد را به او خاطر نشان نمایید اما افراطی رفتار نکنید. به عنوان مثال ازگفتن جملاتی مانند " خواهر تو هیچ وقت از این کارها نمی کند و یا خواهر تو که یک دختر است این کار را بهتر می تواند انجام دهد، تو مامان را کلافه و خجالت زده می کنی..." بپرهیزید.
مامان ها معمولا بیشتر با دخترانشان صحبت می کنند. در نتیجه، به طورکلی پسرها دیرتر صحبت کردن را یاد می گیرند و قدرت کلامی پایین تری از دخترها دارند.
اجازه بدهید خودش کارهایش را انجام دهد دلیلی ندارد که از یک سنی به بعد زیپ شلوار و دکمه هایش را ببندید، در حالی که خودش می خواهد و می تواند این کار را انجام دهد. او را ترغیب کنید که خودش لباس هایش را بپوشد، دوش بگیرد و به کارهای شخصی اش برسد. بپذیرید که روزی ازشما دور خواهد شد. احساس نیازی که به شما دارد را بیش از حد تقویت نکنید. در موقعیت هایی او را قرار دهید تا علاوه بر اینکه امور شخصی خودش را انجام می دهد برخی از کارهای که متناسب سن او است را برای شما انجام دهد. درکارهای مردانه کوچک از او کمک بگیرید. برای یک پسر، پدر اولین الگوی مردانگی محسوب می شود. در کودکی سعی می کند کارهایی را که پدرش انجام می دهد تکرار کنند و می خواهد با این تقلیدها نشان دهد که او هم مانند پدرش مرد شده است. ارتباط بین پدر و پسر در شکل گیری شخصیت او اثر مهمی دارد. مطالعات نشان میدهند كه كشتی گرفتن و شوخی كردنهای فیزیكی پدر با پسر، به آنها كنترل و تنظیم احساسات را میآموزد. علاوه بر این بوسیدن و در آغوش گرفتن پسرها به طور باور نكردنی در تقویت قدرت و اعتماد به نفس آنها موثر است. منابع: سیمرغ، قدس آنلاین، تالاب
