بخش قرآن تبیان وإِذَا سَأَلَكَ عِبَادِی عَنِّی فَإِنِّی قَرِیبٌ ۖ أُجِیبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذَا دَعَانِ ۖ فَلْیَسْتَجِیبُوا لِی وَلْیُؤْمِنُوا بِی لَعَلَّهُمْ یَرْشُدُونَ ﴿بقره/١٨٦﴾ و چون بندگان من از تو در باره‌ى من بپرسند، همانا من [به آنها] نزدیكم و دعاى دعا كننده را وقتى كه مرا بخواند پاسخ مى‌دهم، پس آنها نیز دعوت مرا اجابت كنند و به من ایمان بیاورند، باشد كه راه یابند از پیامبر(صلی الله علیه و آله) سوال شد: آیا با خدا آهسته مناجات کنیم یا با صدای بلند؟ این آیه در پاسخ آن نازل شد. درست است که انسان به وسیله ی دعا به برخی از حاجات خود نایل می شود، ولی هدف اصلی از دعا عبودیت و یاد خداست. امام صادق (علیه السلام) فرمود: " زیاد دعا کنید، زیرا دعا کلید بخشش خدا و وسیله ی رسیدن به هر حاجتی است. نعمت ها و مقاماتی نزد پروردگار است که جز با دها نمی توان به آن رسید، و بدان که هر دری را بکوبی عاقبت گشوده شود." منبع: برگرفته از تفسیر یک جلدی مبین / کانال استاد بهرامپور