چرا سوپراستار از نفس افتاد؟ چندی پیش یادداشتی منتشر کردیم درباره احوال این روزهای مهران مدیری. بهانه کیفیت پایین سریال «عطسه» بود که نشانی از مدیری همیشگی نداشت. حالا كیفیت سریال «در حاشیه 2» نشان داده متاسفانه كمدین محبوب از روزهای اوج دور است .این نه برای هواداران بیشمار مدیری خوشایند است و نه برای تلویزیونی كه بعد از چند سال از در مصالحه با او وارد مذاكره شد و به خانه اولش بازگردد. احمد رنجبر -بخش سینما و تلویزیون تبیان مدیری برای مدیران سیما ناز نكرد؛ می دانست بازگشت به تلویزیون تصمیمی دو سر برد است. حواسش بود كه برای در اوج ماندن نباید مدیوم شبكه خانگی را به مخاطبان گسترده تلویزیون ترجیح دهد. وقتی در ویژه برنامه سال تحویل شبكه سه روبروی احسان علیخانی نشست، با اشتیاق از تصمیمش گفت و گفت تلویزیون خانه اول اوست. ذكر آن چه گذشته تكرار مكررات است؛ مدیری با اشتیاق آمد اما با سد اعتراض برخی پزشكان مواجه شد. ظاهر ماجرا حكایت از حمایت مسئولان تلویزیون داشت اما آشفتگی «در حاشیه» خبر از تیغ ممیزی و وادادگی مدیران می داد. بعد از آن هم كه اصلا فصل دوم سریال به زندان رفت و نتیجه اش را این شب ها روی آنتن می بینید. مدیری این قدر دل و دماغ نداشته كه حتی جلوی دوربین باشد. می دانسته نباید محبوبیت بصری اش را خرج این سریال كند. شاید هم سر لج افتاده؛ شاید. مدیران تلویزیون حین دست و دل بازی برای پخش سریال های او ، كیفیت آثار پیشین با «در حاشیه 2» را مقایسه كنند و از خود بپرسند چرا از نقطه طلایی فاصله گرفته؟ چه بسا مدیری با پایان تعهدش به این سریال دوباره از خانه اول خود كوچ كند؛ او هنوز جزو گران ترین بازیگران سینما است و شاید بجای حراج اعتبارش در تلویزیون ، مسیری دیگر برگزیند. مدیران در هیچ دوره ای آداب تعامل با هنرمندان را بلد نبوده اند. بجای فراهم كردن میدان فعالیت آن ها، نگران واكنش های بیرونی بوده اند. عامل اصلی ریزش ژنرال های تلویزیون در دوره های مختلف را باید در همین سخت گیری های مدیریتی جست و جو كرد كه از اعمال سلیقه درون سازمان و فشارهای بیرونی نشات می گیرد. تجربه ای كه مدیری در فصل دوم «در حاشیه» از سرگذرانده ریشه در همین شیوه آشنای مدیریتی دارد. قطعا منكر سهم خود مدیری در ضعف های بیشمار سریالش نیستیم اما نباید شرایط تولید سریال و مسیر منتهی به ساخته اخیر را نادیده گرفت. مدیران تلویزیون حین دست و دل بازی برای پخش سریال های او ، كیفیت آثار پیشین با «در حاشیه 2» را مقایسه كنند و از خود بپرسند چرا از نقطه طلایی فاصله گرفته؟ چه بسا مدیری با پایان تعهدش به این سریال دوباره از خانه اول خود كوچ كند؛ او هنوز جزو گران ترین بازیگران سینما است و شاید بجای حراج اعتبارش در تلویزیون ، مسیری دیگر برگزیند. و یک نکته دیگر ، تلویزیون این روزها برای پخش آثار مهران مدیری فستیوالی متنوع راه انداخته ؛ شبکه پای فیلم «پاورچین» را پخش می کند و شبکه سه بعد از «مرد هزار چهره» حالا سراغ «جایزه بزرگ» رفته . در این لطف ورزی اما «بی سلیقگی» مشهود است. چه خوب كه «مرد هزار چهره» بازپخش شد تا شائبه ها درباره مشكل دار بودن آن از بین برود اما هنوز فرضیات موجود درباره «شب های برره» پابرجا است. مدیران اگر واقعا حسن نیت دارند و می خواهند با این تصمیم مدیری را از خود بدانند، چرا دل به دریا نمی زنند و «شب های برره » را پخش نمی كنند؟ آیا واقعا تعابیر فرامتنی كه در بازه پخش به سریال الصاق شد، سندی است برای توقیف آن؟ مگر جز این است كه سریال نقدی است بر مناسبات اجتماعی و فرهنگی جامعه ایرانی با زبان مطایبه و شوخی؟ نتیجه دیگر از این تلنگر حقیقت تلخی دیگر را یادمان می آورد؛ با دیدن ساخته های پیشین مدیری از خود می پرسیم «در حاشیه» واقعا حاصل کارگردانی مرد طناز تلویزیون است؟