سوره ی نساء - آیات 148 الی 154 خداوند ستّار است خداوند ستّار است، یعنى عیب‏هاى بندگانش را مى‏پوشاند. او دوست ندارد بندگانش عیب‏هاى یكدیگر را آشكار نمایند و از هم بدگویى كنند. او بندگانش را به نیكى كردن و فداكارى دعوت مى‏فرماید: خداوند، بلند كردن صدا را به بدگویى دوست ندارد؛ مگر كسى كه به او ستم شده باشد، و خدا شنواى داناست. اگر نیكى را آشكار كنید یا آن را پنهان دارید یا از بدى گذشت كنید، پس به درستى خداوند بخشنده‌ی تواناست. آیات 148 و 149 میان آنان فرقى نگذارید یهود، مسیحیت را نمى‏پذیرفت و با اسلام و پیامبر(ص) نیز مخالفت مى‏كرد. مسیحیان نیز به آیین یهود و اسلام ایمان نداشتند و هر گروه فقط دین خود را پذیرفته بود. خداوند به همه‌ی كسانى كه به او ایمان آورده‏اند هشدار مى‏دهد كه باید به تمام پیامبران ایمان داشته باشند وگرنه كافر به حساب مى‏آیند و باید در انتظار عذاب خداوند باشند. خداوند بخشنده مى‏فرماید: كسانى كه به خدا و پیامبرانش كافر مى‏شوند و مى‏خواهند میان خدا و پیامبرانش جدایى بیندازند و مى‏گویند به بعضى ایمان داریم و به بعضى كافریم و مى‏خواهند در این میانه، راهى انتخاب كنند؛ اینان در حقیقت كافرانند و ما براى كافران عذابى خواركننده آماده ساخته‏ایم. و كسانى كه به خدا و پیامبرانش ایمان آورده‏اند و میان هیچ یك از آنان فرقى نگذاشته‏اند، به زودى پاداششان را خواهد داد، و خدا آمرزنده‌ی مهربان است. آیات 150 الى 152 خدا را به ما نشان بده گروهى از یهودیان، نزد پیامبر اكرم(ص) رفتند و گفتند: «حضرت موسى تمام تورات را یك‏جا براى ما آورده؛ اگر تو هم پیامبر خدایى، كتاب آسمانى‏ات را یك‏باره و كامل بیاور.» خداوند مهربان بهانه‏هاى قوم یهود را یادآورى مى‏كند و در پاسخ چنین مى‏فرماید: اهل كتاب از تو مى‏خواهند كه كتابى از آسمان برایشان نازل كنى. آنان از موسى، بزرگ‏تر از این را خواستند و گفتند: خدا را آشكارا به ما نشان بده! پس به سزاى ظلمشان، صاعقه‏اى آنان را فراگرفت. سپس، بعد از آن كه دلایل آشكار برایشان آمد، گوساله را انتخاب كردند پس آن را بخشیدیم و به موسى برترى آشكارى دادیم. آیه‌ی 153 یهودیان عهدشكن خداوند مهربان براى آن كه پیامبر(ص) و مسلمانان با اخلاق و بهانه‏هاى قوم یهود بیش‏تر آشنا شوند، چند نمونه از خلاف‏ها و پیمان‏شكنى‏هاى گذشته آنان را بیان مى‏فرماید: قوم یهود نافرمان و سركش بودند و از دستورات تورات سرپیچى مى‏كردند. خداوند مهربان، فرشتگان را مأمور كرد تا قطعه‌ی بزرگى از كوهِ طور را بالاى سر آنان قرار دهند. حضرت موسى(ع) فرمود: «اگر پیمان ببندید كه به دستورات خدا عمل كنید و از سركشى دست بردارید و توبه كنید، این عذاب رفع مى‏شود، وگرنه همه هلاك خواهید شد.» آنان پذیرفتند و توبه كردند و عذاب الهى برطرف شد. خداوند به بنى‏اسرائیل فرمان داد كه با تواضع وارد بیت‏المقدس شوند و بگویند: «خداوندا گناهان ما را بریز» تا پروردگار، گناهانشان را ببخشد و به نیكوكاران پاداش بیش‏ترى بدهد؛ اما آنان از گفتن این جمله خوددارى كردند و به جاى آن، به مسخره، عبارت دیگرى را مى‏گفتند. خداوند عذابى فرو فرستاد و آنان كه از دستورات پروردگار سر باز زده بودند، دچار طاعون شدند. خداوند به یهودیان دستور داده بود كه روز شنبه را تعطیل كنند. گروهى از آنان كه در كنار دریا زندگى مى‏كردند، براى سرپیچى از این دستور، حیله‏اى به كار بردند. به این صورت كه از پیش، حوضچه‏هایى مى‏ساختند و دام در آن‏ها مى‏انداختند. روز شنبه كه ماهى‏ها وارد حوضچه‏ها مى‏شدند، راه بیرون رفتنشان را مى‏بستند و روز بعد آن‏ها را صید مى‏كردند. خداوند چهره‌ی آنان را به شكل بوزینه درآورد تا درس عبرتى باشد براى عهدشكنان! یادآورى این ماجراها را در قرآن چنین مى‏خوانیم: و كوه طور را بالاى سرشان برافراشتیم تا از آنان پیمان گرفتیم. و به آنان گفتیم از در سجده‏كنان وارد شوید. و گفتیم حُرمت شنبه را نشكنید و از آنان پیمانى محكم گرفتیم. آیه‌ی 154 فرزانه زنبقی نشر لک لک آشنایی با قرآن کریم برای نوجوانان سوره‌ی نساء - آیات 148 الى 176 مطالب مرتبط: سوره‌ی نساء - آیات 141 الى 147 سوره‌ی نساء - آیات 135 الى 140 سوره‌ی نساء - آیات 127 الى 134