بوسه های سیاسی گاهی اوقات یک حجاب، بوسه و برخورد با نامحرم که در هر صورتی مذموم است با آن برخورد سیاسی می شود و این باعث می شود برخی ملزومات نادیده گرفته شود 1 - خبر بوسه لیلا حاتمی با یکی از افراد حاضر در جشنواره کن و انتشار عکس آن بسیار جنجال ساز شد. لیلا حاتمی که معمولا به واسطه حضورش در جشنواره کن به عنوان داور و به خاطر نوع لباس هایش خبر ساز می شود اینبار به واسطه یک بوسه خبر پر بازدید رسانه ها شد. رفتاری که در وهله اول نمی توان به هیچ عنوان ان را پذیرفت اما خود او در متنی که در سایت شخصی اش منتشر شده این رفتار را اینگونه توجیه می کند «در این سال‌ها پیشنهادات مختلفی را برای بازی در فیلم‌های خارج از ایران به این دلیل نپذیرفتم که ادامه فعالیت در سینمای ایران همیشه برایم اولویت داشته است. در جشنواره‌های بین‌المللی که در طول این سال‌ها حضور داشته‌ام، چه به عنوان بازیگر فیلمی که از سینمای ایران در جشنواره حضور داشته و نمایندگی ایران را برای دیگران تداعی می‌کرده و چه به عنوان داور منتخب و مدعو جشنواره‌ها که صرفاً به عنوان شخصیتی مستقل درآنها حضور داشته‌ام، سعی کرده‌ام موازین و اصول را رعایت کنم؛ به همین دلیلِ روشن که رعایت این اصول از الزامات کار در سینمای ایران است. این بار نیز طی مکاتباتی که با مسئولان فستیوال داشتم به تفصیل تمام نکات را توضیح داده بودم و خواستار همکاری آنها شده بودم، لذا در مراسم افتتاحیه و غیره، آنها همه مقررات را می‌دانستند و با همکاری و درک متقابل هیچ مورد خاصی پیش نیامد. چرا باید رسانه ها درباره مسئله ای واحد که زیر پا گذاشتن هنجارها و ارزشها می باشد رفتارهای متفاوتی در موقعیت های زمانی و در برابر افراد مختلف داشته باشند آیا ملاک ما یک فرد است یا آنچه رخ داده است؟ اما در مورد آقای ژیل ژاکوب که با قریب نود سال سن آخرین سال حضورش در فستیوال را می‌گذراند باید توضیح دهم که ایشان به علت کهولت و از یاد بردن همه تأکیدات، که معمول این سن و سال است، ضوابط یادشده را فراموش کرد و اقدام پیشگیرانه من برای دست دادن با ایشان هم مۆثر واقع نشد. مسلماً ایشان برای من حکم پدربزرگ کهنسالی را داشت که میزبان من هم بود. هرچند از ادای این توضیحات شرم دارم اما شاید برای کسانی که نمی‌توانستند موقعیت ناگزیر من را درک کنند ناچار شدم وارد برخی جزئیات شوم. با این حال از این پیشامد و این که احساسات کسانی را آزرده باشم بسیار متأسفم، چه خود تربیت‌شده پدری هستم که همه از میزان علاقه او به دین و ملیت ایرانی آگاهند.» 2 - محمود احمدی نژاد هم در دوران هشت ساله خود بوسه هایی داشت که با حواشی بسیاری روبرو شد. از این بوسه های خبر ساز، بوسه او در مراسمی هنگام تقدیر از معلم دبستان خود بر دستانش بود اما بوسه و رفتار حاشیه ساز تر دیگر رئیس دولت دهم در مراسم خاکسپاری هوگو چاوز رقم خورد وقتی که او بر تابوت چاوز بوسه زد و عکس هایی از احساس همدردی او با مادر چاوز منتشر شد عکس هایی که بسیاری از انها فتوشابی از کار در آمد و تنها عکس منتشر شده حقیقی را میرتاج الدینی معاون وی و همراهش در این سفر اینگونه توجیه می کند «تمامی روسای جمهور به مادر چاوز تسلیت گفتند، اما مادر پیر چاوز وقتی احمدی نژاد را دید بسیار متاثر شد و بارها گفت: پسرم شما را خیلی دوست داشت و چند بار تاکید کرد شما همانند پسرم هستید.احمدی نژاد به مادر چاوز تسلیت گفت، اما عکس منتشر شده در سایت‌ها و مصافحه صورت گرفته را تکذیب می‌کنم.از آنجایی که بنده و دکتر صالحی شاهد ماجرا بودیم، هنگامیکه مادر چاوز احمدی نژاد را دید به گریه افتاد و رئیس جمهور طبق معمول دست های خود را در مقابل هم فشرد و به عرض تسلیت به مادر چاوز پرداخت، اما به دلیل اینکه حال مادر چاوز دگرگون شده بود، با ابراز تأثر شدید ناگهان دستان رئیس جمهور ایران را در دست گرفت و بر صورت خود نهاد، درعین حال بنده عکس های شیطنت آمیز منتشر شده در سایت ها را تکذیب می‌کنم. البته بنده احتمال شیطنت رسانه‌ها را می‌دادم.دکتر احمدی نژاد با گفتن تسلیت از کنار خانواده چاوز و دختران و داماد چاوز گذشت و تنها در مقابل مادر چاوز برای احترام ایستاد و عکس مورد ادعا مربوط به این ملاقات نیست.» نباید در مسائل فرهنگی و عفاف و حجاب دچار سیاست زدگی شد هر چند دیانت و فرهنگ ما از سیاست جدا نیست اما برخورد سیاسی با این مسائل باعث هدر رفتن پتانسیل ما در این زمینه، دفع حداکثری و اضمحلال اخلاق اجتماعی و رسانه ای خواهد شد 3 - اما جدا از اینکه هر شخصیت بنا بر چه شرایطی اقدام به این کار کرده است، آیا در هر کدام از این موارد، شان حقیقی و حقوقی آن فرد آنطور که می بایست و درخور بوده، رعایت شده است یا خیر؟ ؛ حاشیه های رسانه ای پیرامون این اخبار بسیار قابل توجه تر از بطن خبر است اینکه رسانه های مخالف و موافق در زمان های مختلف چگونه با این اتفاقات برخورد کرده اند؟ آنچه در رفتارهای رسانه ها مشترک است رفتار سلیقه ای نسبت به موضوع است وقتی که فرد موافق گرایش آنها این کار را کرده است در اینباره سیر خبری نرم و کوتاهی را داشته اند اما زمانی که این رفتار در جناح رقیب رخ داده است آن را در بوق و کرنا کرده و بدان دامن زده اند.، به عنوان مثال زمانی که احمدی نژاد در مراسم هوگو چاوز آن رفتار ها را کرد رسانه های نزدیک به دولت خیلی آهسته از کنار خبر رد شدند و ترجیحا به دنبال توجیه سازی آن برآمدند اما حال آن رسانه ها به دنبال ماجرای حاتمی بدون هیچ علت یابی و کنکاشی به صرف خبر بسنده کرده و موج های تخریبی را راه اندازی کردند و اما مثال دیگر رفتار همین رسانه ها در برخورد با گفته های هاشمی رفسنجانی پیرامون نوع برخورد با زنان بدحجاب بود که بعد از این اظهارات شروع به تخریب دیدگاه وی کردند در حالی که بسیاری از آنها در مقابل مخالفت احمدی نژاد با گشت ارشاد سکوت معناداری داشتند یا حتی طرفداری می کردند. چرا باید رسانه ها درباره مسئله ای واحد که زیر پا گذاشتن هنجارها و ارزشها می باشد رفتارهای متفاوتی در موقعیت های زمانی و در برابر افراد مختلف داشته باشند آیا ملاک ما یک فرد است یا آنچه رخ داده است؟ نباید در مسائل فرهنگی و عفاف و حجاب دچار سیاست زدگی شد هر چند دیانت و فرهنگ ما از سیاست جدا نیست اما برخورد سیاسی با این مسائل باعث هدر رفتن پتانسیل ما در این زمینه، دفع حداکثری و اضمحلال اخلاق اجتماعی و رسانه ای خواهد شد. علی امیدوار بخش سیاست تبیان