زمین، کسى را گم کرده است، کسى که ردّ گام‌هایش، بهشت را به ارمغان آورد و دست‌هاى بر آسمان برآمده‌اش، باران را به خشکسالى؛ او که بودنش، کابوس را از خواب کائنات سترده بود، و نامش بر جاهلیت تاخت و فطرت را به اوج پاکى برد.
زمین، کسى را گم کرده است، کسى که ردّ گام‌هایش، بهشت را به ارمغان آورد و دست‌هاى بر آسمان برآمده‌اش، باران را به خشکسالى؛ او که بودنش، کابوس را از خواب کائنات سترده بود، و نامش بر جاهلیت تاخت و فطرت را به اوج پاکى برد.
