امام رضا (ع) و تقبیح خشم و بدخلقی
هر كس در میان سخن برادر مسلمانش بدود و متعرض كلام او در حین گفتن شود، مثل این است كه صورت او را خراشیده است.
لا تحاشموا، فانه (روى) المحتشم والمحتشم فى النار. (1)
با هم خشم نگیرید و به هم سخن ناروا نگویید كه روایت شده دو نفر كه با هم چنین باشند، اهل دوزخ هستند.
ان العبد اذا غضب لم یرنفسه وجهل قدره من عظم الغضب. (2)
همانا زمانى كه آدمیخشمگین شود، از عظمت خشم خود را نبیند و قدر خود را نشناسد.
لا تغضبوا من الحق اذا صدعتم. (3)
مبادا از حق خشمگین شوید، هرگاه به گوشتان رسید.
ایاكم وسوء الخلق، فان سیى ء الخلق فى النار لا محالة. (4)
از كج خلقى بپرهیزید، زیرا این اخلاق صاحب خود را داخل جهنم میكند.
ایاكم وسوء الخلق، فان سیى ء الخلق فى النار لا محالة. (5)
از اخلاق ناپسند بپرهیزید زیرا این اخلاق صاحب خود را داخل جهنم میكند.
ابراهیم بن عباس میگوید:
ما راءیت ابالحسن الرضا (علیه السلام) قطع على احد كلامه حتى یفرغ منه. (6)
من هرگز ندیدم امام رضا (علیه السلام) سخن كسى را قطع كند (بلكه صبر میكرد) تا او از سخن گفتن فارغ شود.
حضرت امام صادق (علیه السلام) در مورد تقبیح قطع كردن ادامه سخن دیگران فرموده است:
من عرض لاخیه المسلم المتكلم فى حدیثه فكاءنما خدش وجهه. (7)
هر كس در میان سخن برادر مسلمانش بدود و متعرض كلام او در حین گفتن شود، مثل این است كه صورت او را خراشیده است.
1- بحار الانوار، جلد 78، ص 347
2- عیون اخبار الرضا، جلد 1، ص 257
4- جامع الاخبار، ص 125 - تحف العقول، ص 274 - مسند الامام الرضا، جلد 1، ص 296.
5- جامع الاخبار، ص 125 - تحف العقول، ص 274 - 267.
6- بحار الانوار، جلد 49، ص 90.
7- كافى، جلد 4، ص 481.
3- بحار الانوار، جلد 78، ص 347
بخش حریم رضوی
