اروپاییها یك «ملت» را به هیتلر دادند!
73 سال پیش در روز سیام سپتامبر سال 1938 میلادی "دالادیه" نخستوزیر فرانسه، "چمبرلن" نخستوزیربریتانیا و "موسولینی" نخستوزیر ایتالیا در شهر مونیخ آلمان توافقهای مونیخ را با آدولف هیتلر، صدراعظم آلمان نازی امضا کرده و کشور کوچک چکسلواکی را دو دستی و بدون چونوچرا به دیکتاتور نازی هدیه دادند.
هیتلر که در ماه مارس سال 1938 میلادی اتریش را به خاک آلمان منضم کرده بود، تصمیم گرفت بخشهایی از خاک کشور کوچک چکسلواکی را به قلمروی رایش اضافه کند. او اکثریت جمیعت آلمانی منطقه "سودت" را بهانه کرد تا بتواند تصمیمش را اجرایی کند.
هیتلر حتی روز اول اکتبر سال 1938 میلادی را برای آغاز جنگ از قبل تعیین کرده بود. اما بسیاری از آلمانیها خاطره تلخ شکست در سال 1918 میلادی را فراموش نکرده و مخالف جنگ بودند.
فرانسه در چارچوب یک پیمان، متحد چکسلواکی به شمار میآمد؛ اما به دلیل عدم آمادگی ارتش خود در مقابل ارتش مدرن آلمان، علاقه چندانی نداشت که برای دفاع از حاکمیت چکسلواکی به سلاح متوسل شود.
همچنین "نویل چمبرلن" نخستوزیر بریتانیا که از واقعیتهای بینالمللی اطلاعی نداشت، تصور میکرد با نشان دادن نرمش در مقابل هیتلر، میتوان صلح را نجات داد.
چمبرلن برای اینکه به زمزمههای جنگ خاتمه دهد، در روز پانزدهم سپتامبر در "برچسگادن" به ملاقات هیتلر میرود و بار دیگر او را در 22 سپتامبر در "گودسبرگ" ملاقات میکند.
با این حال، نزدیکان هیتلر و افکار عمومی آلمان که خاطره تلخ شکست جنگ جهانی اول را هنوز فراموش نکرده بودند، با جنگ مخالف بودند؛ اما هیتلر قصد جنگ داشت تا به عمرِ پیمان تحقیرآمیز "ورسای" که در پی شکست آلمان در جنگ جهانی اول امضا شده بود، خاتمه دهد.
سرانجام "بنیتو موسولینی" دیکتاتور فاشیست ایتالیا و متحد و یار نزدیک هیتلر به کمکش میشتابد و با پیشنهاد یک کنفرانس بینالمللی به عنوان آخرین راهحل، او را از بنبست خارج میکند.
"کنفرانس مونیخ" در روز 27 سپتامبر سال 1938 میلادی با حضور "ادوارد دالادیه" نخستوزیر فرانسه، "نویل چمبرلن" نخستوزیر بریتانیا، "بنیتو موسولینی" نخستوزیر فاشیست ایتالیا و "آدولف هیتلر" صدراعظم آلمان نازی در شهر مونیخ آغاز میشود.
ادوارد دالادیه میدانست با دادن امتیاز به هیتلر، او مطالبات خود را بیشتر کرده و زمانی که از لحاظ نظامی به اندازه کافی قدرت یابد، جنگ را علیه دموکراسیهای اروپا آغاز میکند! بنابراین با دادن کمترین امتیازی به هیتلر مخالفت مینماید. با این حال دالادیه میدانست افکار عمومی فرانسه مخالف جنگ است.
سرانجام دالادیه تسلیم یک پیشنهاد مزورانه موسولینی میشود. چمبرلن نیز که به تصور خود میخواست صلح را نجات دهد، مخالفتی نشان نمیدهد. چکسلواکی با خیال باطل ادامه صلح در اروپا، در چنگ نازیها رها میشود.
براساس توافقهای مونیخ، چکسلواکی موظف بود ظرف مدت ده روز سرزمین سودت را تخلیه کرده و کلیه استحکامات مرزی خود را منهدم کند.
اما در روز اول اکتبر سال 1938 میلادی، ارتش آلمان وارد خاک چکسلواکی میشود و سرزمین سودت را به خاک آلمان منضم میکند.
پس از تجزیه چکسلواکی، اسلواکها یک قوم کوچک که از نظر زبان و فرهنگ با چکها نزدیک بوده، اما از آنها فقیرتر بودند، از حمله نظامی آلمان سود میجویند و تقاضا میکنند آنچه از خاک کشور باقی مانده است، به یک کشور فدرال مبدل شود. هیتلر شخصا مرزهای جدید این کشور کوچک را تعیین میکند تا در آینده سراسر آن را اشغال کند.
در یک قسمت منطقه "بوهم ـ موراویا" با جمعیت چک و در قسمت دیگر منطقه "روتنیا" با جمعیت اسلواک! اما این برای اقلیت اسلواک کافی نبود. مقامات اسلواک که زیردست نازیها بودند، در روز چهارده مارس سال 1939 استقلال خود را اعلام میکنند.
هیتلر در همان روز "هاشا" رئیسجمهور چک که بر اساس توافقهای مونیخ جانشین "ادوارد بنش" شده بود را به برلین احضار میکند.هیتلر از "هاشا" میخواهد سرنوشت کشور و ملت چک را به دستهای مطمئن آلمان بسپارد! در غیر این صورت، شهر پراگ به خاکستر تبدیل میشود!
در پانزده آوریل سال 1939 میلادی، هیتلر از تردیدهای کشورهای اروپایی سود میجوید و سراسر چکسلواکی را متصرف میشود. او سرزمین "بوهم ـ موراویا" را به یک تحتالحمایه آلمان مبدل کرده و اسلواکی را به یک کشور مستقل و رعیت رایش تبدیل میکند.
به این ترتیب در روز سیام سپتامبر سال 1938 میلادی دالادیه نخستوزیر فرانسه، چمبرلن نخستوزیر بریتانیا و موسولینی نخستوزیر فاشیست ایتالیا در شهر مونیخ آلمان، توافقهای مونیخ را با آدولف هیتلر صدراعظم آلمان امضا کردند. با امضای پیمان مونیخ، فرانسه و بریتانیا کشور کوچک چکسلواکی را قربانی تداوم صلح کرده و آن را دو دستی به دیکتاتور نازی هدیه دادند.
اما "تداوم صلح"، یک امید واهی بود و در آیندهای نه چندان دور این واقعیت آشکار میشود. بنابراین در تاریخ، پیمان مونیخ به عنوان نماد بزدلی و پستی سیاسی ثبت شده است.
