تماشای ویدیوی درگیری جواد خیابانی و خداداد عزیزی در برنامه «برجام»، نه خندهدار است و نه حتی تاسفبار؛ بوی سقوط میدهد. این که دو مرد پا به سن گذاشته، با آن پیشینه و آن همه خاطره، روبروی دوربین بنشینند و مثل لاتهای کوچهخلوت به هم بپرند، نشان میدهد که جنون «دیده شدن» تا مغز استخوان همه افراد نفوذ کرده است. اینجا خبری از تحلیل فوتبال نیست؛ بازار مکارهای است که در آن آبرو میفروشند تا کلیک بخرند.
بدتر از نفسِ این پرخاشگریها، تکرار آنهاست. وقتی این یقه دریدنها و فریاد کشیدنها تبدیل به آیتم ثابت یک برنامه میشود، یعنی با یک سناریوی کثیف و از پیش تعیینشده روبرو هستیم. برنامهساز بیمایه، توان تولید محتوای ارزشمند را ندارد و کارشناسِ به بنبست رسیده هم میداند که دیگر حرف تازهای برای گفتن ندارد؛ پس چه چیزی بهتر از یک دعوای زرگری؟ اینجاست که رسالت رسانه ذبح میشود و جای آن را یک شومَنبازیِ سخیف میگیرد. مخاطبِ امروز هوشمند است؛ او به خوبی میفهمد که این خشمهای نمایشی، فقط گدایی مدرن برای وایرال شدن در شبکههای اجتماعی است.
اما فاجعه اصلی، خودِ این دو نفر هستند. آقای خیابانی، آقای عزیزی! شما برای این مردم فقط دو چهره تلویزیونی نیستید. یکی از شما حنجرهاش را با حماسه ملبورن در تاریخ این کشور جا گذاشت و دیگری با آن فرار تاریخی، غزال تیزپای رویاهای یک نسل شد. شما دههها نماد احترام در جامعه بودید. چطور راضی شدید این سرمایه عظیم اجتماعی را در ازای چند هزار بازدید بیشتر به حراج بگذارید؟ این رفتارهای زننده، فقط توهین به شعور مخاطب نیست؛ این شلیک مستقیم به اعتبار خودتان است. شما با دستهای خودتان در حال نابود کردن تصویری هستید که یک ملت سالها از شما در ذهن داشت.
تنزل دادن یک برنامه ورزشی به چاله میدان، نه مشکلی را حل میکند و نه به شما اعتباری میبخشد. اگر قرار است حضور شما در قاب تصویر، به جای ارتقای درک فوتبالی مخاطب، به ترویج لمپنیسم و پرخاشگری ختم شود، همان بهتر که در اوج خاطراتمان بمانید و بیش از این به خودزنی ادامه ندهید. قهرمان ماندن، ظرفیت میخواهد و ظاهرا شما در حال از دست دادن این ظرفیت هستید. این مسیر، به هیچ افتخار جدیدی ختم نمیشود؛ این مسیر فقط نام شما را در زبالهدانِ تاریخ رسانههای زرد ثبت خواهد کرد.
پیام شما به ما