هر لبخندی که روی لبِ اهلِ خونه می‌شونی، یه تیکه از جوونی‌ت رو براش خرج کردی. دنیا شاید بهت مدال نده، ولی اون خدایی که شاهدِ عرق‌ریختن‌هاته، برات جبران می‌کنه؛ جوری که خودت هم باورت نشه