اقتباسهای سینمایی از پابلو نرودا

هوا را از من بگیر؛ خندهات را نه
شاعر و نویسنده شیلیایی كه توانایی او در نگارش اشعارش، موجب شده تا سینما نیز نسبت به این آثار بی توجه نماند. تا کنون چند اثر سینمایی و تلویزیونی براساس شعرهای نرودا ساخته شده است.
شعرهای نرودا نیز مانند آثار بسیاری دیگر از شاعران، به عنوان منبعی برای اقتباسهای سینمایی به شمار میآیند.
تاكنون 2 فیلم بلند سینمایی و دو اثر تلویزیونی بر اساس شعرهای نرودا ساخته شده كه البته یكی از این آثار، اقتباسی از ترجمه وی از نمایشنامه رومئو و ژولیت است كه در زمان حیات وی ساخته شد.
اولین فیلم سینمایی كه با اقتباس از یكی از شعرهای این شاعر اكران شد، فیلمی است با عنوان «نگاه خیره و مرگ خوكین موریتا» كه به كارگردانی «لوییس كالو تیكسیرا» در سال 1975 ساخته شد و بازیگرانی چون «اینیو خوآن» و «الگا مانزانو» در آن بازی كردند.
اما مهمترین فیلم سینمایی كه بر اساس اشعار نرودا ساخته شده، اثری است با عنوان«مسبب» كه در سال 1994 «مایكل ردفورد» آن را كارگردانی كرد و توانست در شش رشته اسكار نامزد دریافت جایزه شود و در نهایت نیز اسكار بهترین موسیقی را به خود اختصاص دهد.
دراین اثر بازیگرانی چون : «فیلیپه نویره»، «ماسیمو ترویسی» و «ماریا گرازیا» بازی كردند. این فیلم محصول كشور ایتالیاست و اولین اقتباس از آثار نروداست كه كه زبانی غیر اسپانیایی دارد.
مهمترین فیلم سینمایی كه بر اساس اشعار نرودا ساخته شده، اثری است با عنوان «مسبب» كه در سال 1994 «مایكل ردفورد» آن را كارگردانی كرد و
توانست در شش رشته اسكار نامزد دریافت جایزه شود و در نهایت نیز اسكار بهترین موسیقی را به خود اختصاص دهد.
اشعار نرودا به عنوان ترانههای موسیقی فیلمهای مختلف نیز مورد استفاده قرار گرفته و در بسیاری از آثار تلویزیونی نیز ترانه فیلمها متعلق به نروداست.
5 اثر سینمایی دیگر نیز در ژانرهای مختلف به شخصیت و زندگی این شاعر بزرگ آمریكای لاتین پرداختهاند.
ریکاردو ریس باسوالتو، معروف به پابلو نرودا، 103 سال پیش در سال 1904 میلادی، در پارال (یکی از شهرهای کوچک شیلی)، دیده به جهان گشود.
این شاعر شیلیایی از 15 سالگی به دنیای ادبیات وارد شد و به سرودن شعر پرداخت. آشنایی او با گابریلا میسترال (شاعر سرشناس شیلی و برنده جایزه نوبل ادبیات) انگیزه او را برای فعالیتهای ادبی افزایش داد تا جایی که در سال 1922، یعنی زمانی که تنها 18 سال سن داشت، اولین مجموعه شعر خود را منتشر کرد و یک سال بعد با انتشار مجموعه دیگری با نام «یک ترانه ناامید»، زودتر از آنکه تصورش را میکرد به شهرت دست یافت.
نرودا در سال 1971 نوبل ادبیات را از آن خود کرد و دو سال بعد در سال 1973 و اندکی پس از کودتای نظامی آگوستو پینوشه در شیلی، درگذشت.
از کتابهای شعر نرودا که به فارسی ترجمه شدهاند، میتوان به آثاری چون: «ما بسیاریم»، «نا آرام در آرامش»، «هوا را از من بگیر، خندهات را نه»، «یادها و یادبودها»، «ابدیت یک بوسه»، «بانوی اقیانوس و صد غزل عاشقانه»، «دریا»، «کتاب سوالها»، «عاشقانهها»، «دریا و ناقوسها»، «خاطرات من» و «بیست غزلواره و غمآوا» و «اسپانیا در قلب من» اشاره کرد.
منبع :خبرگزاری کتاب ایران
تنظیم برای تبیان : نرگس امیرسرداری



