موضوع اجازات و اجازه هاي آقاي بروجردي اجازات هم چون اسناد و مدارک علمي و فرهنگي ارزشمند در اختيار افراد لايق و شايسته قرار مي گرفته و آثار و فوايد بسياري نيز بر آن ها مترتب بوده و هست. از جمله موجب اعتماد و اطمينان به گفته ها و نوشته هاي شخص مجاز مي شود و مشتمل بر اظهار نظرهاي مشايخ نسبت به شاگردان و اساتيد خود مي باشد. اجازه به معناي اذن و رخصت و روا دانستن است. اجازه از ديرباز در بين علما و دانشمندان علوم مختلف مرسوم بوده و اساتيد فن به منظور بزرگداشت از مقام علمي شاگردانشان و به نشانه کفايت ها و شايستگي هايي که در آنان وجود داشته براي شان اجازه صادر مي نمودند. در حوزه هاي مختلف علوم اسلامي هم چون تفسير, حديث, فقه, طب, ادبيات و عرفان تبادل اجازه بين اساتيد و شاگردان مرسوم بوده است; مثلاً اطبا براي شاگردان خود اجازه طبابت مي نگاشتند, قاريان برجسته قرآن براي تلامذه خود اجازه قرائت قرآن مي نوشتند و صوفيان و درويشان اجازه خرقه از مشايخ خويش دريافت مي داشتند و محدثين اجازه روايت حديث و يا روايت کتاب هاي حديثي را به حديث پژوهان اعطا نموده و فقها اجازه اجتهاد و يا تصدي امور حسبيه را براي لايقان اين مناصب انشا مي کردند. اجازات هم چون اسناد و مدارک علمي و فرهنگي ارزشمند در اختيار افراد لايق و شايسته قرار مي گرفته و آثار و فوايد بسياري نيز بر آن ها مترتب بوده و هست. از جمله موجب اعتماد و اطمينان به گفته ها و نوشته هاي شخص مجاز مي شود و مشتمل بر اظهار نظرهاي مشايخ نسبت به شاگردان و اساتيد خود مي باشد. در اين جا نگاه کوتاهي به اجازات مرسوم در حوزه هاي علميه شيعي مي افکنيم 1ـ اجازه روايت حديث علماي حديث, اجازه را يکي از مهم ترين طرق تحمل حديث دانسته اند و به عنوان پشتوانه صحّت و درستي نقل احاديث, به اخذ و مبادله آن همّت گماشته اند. بدين صورت که اساتيد علم حديث به طور کتبي يا شفاهي اذن روايت احاديث از خود را به شاگردان شان اعطا مي نمودند و معمولاً در اين اجازات نام اساتيد و مشايخ و تأليفات خود را مي آوردند. از فوايد مهم اجازه روايت, اتصال سند اخبار به ائمه معصومين(ع) است و معمولاً اساتيد در اجازه روايي, سلسله سند را به يکي از مشايخ بزرگ هم چون ملامحمدتقي مجلسي, شهيد اول, علامه حلي و يا شيخ طوسي رسانده و بر او توقف مي کنند, چون طرق مشايخ بزرگ معلوم است . 2ـ اجازه اجتهاد تصديق و تأييد کسي است که قدرت علمي لازم را براي استنباط فروع احکام شرعي از منابع اصلي آن ها يعني قرآن و سنت و عقل را يافته و به مرتبه فقاهت رسيده باشد. شخصي که به دريافت چنين اجازه اي نايل مي گردد, مي تواند در فروع احکام شرعي اظهار نظر کند و فتوا بدهد و تقليد از ديگران براي او حرام خواهد بود. فقها و مدرسان بزرگ در صدور اجازه اجتهاد دقت فراواني داشتند و تنها براي کساني چنين اجازه اي صادر مي نمودند که سال ها در درس و بحث علمي آن ها شرکت جسته و مراتب نبوغ و استعداد و صلاحيتش در اين امر خطير بر آنان ثابت مي گشت. بدين جهت آمار اجازات اجتهاد از باقي اجازات کم تر است و نگارنده کم تر اجازه اجتهادي را قبل از دوره صاحب جواهر, به چشم ديده است. 3ـ اجازه تصدي امور حسبيه فقيه مي تواند کسي را که شايسته بداند, براي رسيدگي و انجام امور حسبيه تعيين کند و به او اجازه تصدي امور حسبيه را بدهد. مقصود از امور حسبيه کارهايي است که محسوب براي خداست و به عنوان وظيفه عبادي انجام مي گيرد هم چون قبض حقوق شرعيه (خمس و زکات و..) و به مصرف رسانيدن آن ها در موارد خود و حفاظت از موقوفه هايي که متولي خاصي ندارند و نگهداري از اموال مسلماني که غايب يا قاصر است و نظاير آن. تصدّي اين امور در زمان حضور امام معصوم(ع) از شئون اوست و يا هر کس که براي انجام اين امور تعيين فرمايد, اما در عصر غيبت امام(ع), فقيه عادل متصدي اين امور مي باشد. 1 اجازات آيت ­الله بروجردي از جمله راه­هاي شناخت مقام والاي علمي آيت ­الله العظمي بروجردي ، اجازات مشايخ بزرگوار ايشان است که عبارتند از : الف ) اجازه نامه مرحوم آخوند خراساني توصيف آخوند خراساني (م 1329 ق .) درباره اين شاگرد برازنده­‌اش ، بالاترين گواهي يک استاد درباره شاگرد خود به شمار مي‌آيد. ب) اجازه نامه آيت‌الله شيخ الشريعه اصفهاني مرحوم آيت­الله العظمي ملا فتح­الله نمازي شيرازي ملقب به شيخ الشريعه اصفهاني ، در اجازه­نامه خود خطاب به ايشان، مراتب فضل و استعداد آيت­الله العظمي بروجردي را ستوده است ج) اجازه­نامه سيد ابوالقاسم دهکردي ايشان اگر چه از اساتيد آيت‌الله بروجردي(ره)نبوده است ، اما با آگاهي از مراتب دانش و فضيلت ايشان ، در سالِ (1320ق .) که آيت ­الله العظمي بروجردي از اصفهان قصد مهاجرت به دارالعلم علوي نجف اشرف را داشت، ايشان را مفتخر به صدور اجازه­اي از سوي خود مي­کند. اجازات روائي آيت ­الله العظمي بروجردي مرحوم آيت­الله بروجردي علاوه بر اجازات اجتهاد، داراي شش فقره اجازه روايتي از علماي طراز اول نيز بوده است. 1- آيت­الله العظمي آخوند ملا محمدکاظم خراساني. 2- آيت­الله شيخ فتح­الله نمازي شيرازي، (معروف به شريعت اصفهاني). 3- آيت­الله شيخ محمدتقي اصفهاني. (معروف به آقا نجفي). 4- آيت­الله سيد ابوالقاسم دهکردي اصفهاني. 5- مرحوم علامه شيخ آقابزرگ تهراني. 2 6- مرحوم علم­الهدي ملايري. فرآوري حسن رضايي گروه حوزه علميه 1. حوزه نت 2. سايت آيت الله العظمي بروجردي