چرا حتی بیکاری هم عذاب وجدان می‌آورد؟

چرا می‌خواهیم حتی استراحت هم مفید باشد؟

انگار این روزها حتی استراحت هم باید مفید باشد؛ هر دقیقه را پر می‌کنیم، مبادا وقت‌مان هدر برود. اما نکند همین ترس از هدررفتن وقت، دارد زندگی‌مان را هدر می‌دهد؟