تلنگر
-
تلنگر
چرا نوجوونم همش تو اتاقش خودشه؟
چون اتاقش براش مثل یه سنگرِ امن کار میکنه؛ جایی که لازم نیست قوی باشه، توضیح بده، یا مدام نقش بازی کنه. نوجوان تو سنِ بلوغ و استقلال، تنهایی میخواد تا خودش رو جمعوجور کنه.تو فقط مراقب باش…
-
تلنگر
بچهای که مدام معذرتخواهی میکند، دنبال امنیت است
وقتی کودک از هر حرف یا حرکتش احساس گناه میکند، یعنی در فضای خانه، فشار یا سختگیری زیادی تجربه کرده. بهجای گفتن «چرا اینقدر ببخشید میگی؟»، باید به او اطمینان بدهیم که اشتباه، جرم نیست.
-
تلنگر
پرخاشگری، زبان بیپناهی است
کودک ذاتاً پرخاشگر نیست؛ دیده شدن با داد و عصبانیت را یاد میگیرد. وقتی خانه لبریز از آرامش باشد، او هم آرام بودن را تمرین میکند.
-
تلنگر
ترس بچهها از اشتباه، ساخته سختگیری ماست
وقتی کودک یاد میگیرد که هر خطا مساوی با تنبیه است، دیگر جرأت تجربه و یادگیری ندارد. اشتباه بخشی از مسیر رشد است؛ بهجای ترساندن، باید به او نشان بدهیم که خطا کردن یعنی فرصت یاد گرفتن.
-
تلنگر
کودک بدون فرصت انتخاب، بیاعتماد میشود
اگر هیچوقت به کودک اجازه ندادهای خودش تصمیم بگیرد، منتظر ماندنش طبیعی است. برای پرورش استقلال باید از انتخابهای کوچک شروع کرد؛ از رنگ لباس تا نوع بازی. این تجربهها اعتماد به نفسش را میسازد
-
تلنگر
تأیید خودت رو از بچه دریغ نکن!
اگر کودک مدام دنبال تأیید گرفتن از والدین باشه، یعنی هنوز فرصت نکرده خودش رو باور کنه. بچهای که یاد نگیره خودش ارزشمند و قابل احترامه، همیشه برای اعتمادبهنفس منتظر نگاه دیگرانه.
-
تلنگر
اضطراب بچهها از ناامنی و حس خوب نبودن میاد
وقتی بچهمون زیاد دلشوره و اضطراب داره، احتمالا زیر فشار اینطور فهمیده که «کافی نیست». به جای سرزنش، کنارش باشیم تا مطمئن بشه همونطور که هست، دوستداشتنیه.
-
تلنگر
نذار بچه حس کنه، هیچکارهست!
کودکی که هیچ وقت فرصت تصمیمگیری نداره، دیر یا زود باور میکنه ناتوانه. یادش بدیم که حتی در کارهای ساده، انتخاب و مسئولیتپذیری داشته باشه.
-
تلنگر
اعتمادبهنفس بچه رو با برچسب زدن قربانی نکن!
وقتی رفتار کودک رو توضیح نمیدیم و به جاش برچسب منفی میزنیم، در واقع داریم شخصیتش رو تخریب میکنیم. بچهای که خودش رو «تنبل» میدونه، سخت میتونه آیندهای پر از اعتماد و توانایی بسازه.
-
تلنگر
سکوت، انتخاب کودک نیست
وقتی بچهها یاد میگیرن برای اینکه مسخره یا سرزنش نشن، حرف نزنن، کمکم سکوت میشه پناهگاهشون. این سکوت، نشونه امنیت نیست؛ زنگ خطریه که میگه اعتمادشون ترک برداشته.
-
تلنگر
جای خالیِ آفرین
وقتی «باز خراب کردی» بیشتر از «این بار خوب بود» تکرار میشه، کودک به جای اعتمادبهنفس، بهانهگیری یاد میگیره. تشویق، سادهترین درمان این چرخه است.
-
تلنگر
روی تلاش تمرکز کن، نه اشتباه
وقتی مدام اشتباههای بچهات رو به رخش میکشی، باور میکنه که هیچوقت کافی نیست. به جای خطاها، روی تلاشهاش تأکید کن، اینجوری هم انگیزه میگیره و هم میفهمه شکست پُلی برای رشد و یادگیریه.
-
تلنگر
فرصت انتخاب رو از بچه نگیر!
وقتی بچه حتی بین دو لباس هم حق انتخاب نداشته باشه، کمکم باور میکنه تصمیم گرفتن فقط کار بزرگترهاست. مهارت انتخاب و مسئولیتپذیری از همین تمرینهای کوچک شکل میگیره.
-
تلنگر
نذاریم کودک قربانی ندانستن شود
وقتی تو خونه بحث میشه، بچه خودش رو مقصر میدونه چون کسی براش توضیح نداده که گناهی نداره. اگر سکوت کنیم، ذهن کوچیکش پر از ترس و تقصیر میشه. توضیح ساده و آرام ما میتونه سپر روانی اون باشه.
-
تلنگر
بچه دنبال «پناه» میگرده، نه «پاسخ»
گوشی برای بچهها امنتره چون حرفشو نصف نمیکنه و صبر داره. اگه ما هم جای قضاوت، پناه حرفهاشون باشیم و صداشون رو بشنویم، دنیاشون رو با ما پر میکنن، نه با گوشی.
-
تلنگر
پشتِ پرده سوالهای تکراری بچهها
وقتی کودک مدام میپرسه «چرا؟» یا یک موضوع رو چند بار تکرار میکنه، دنبال آزار دادن شما نیست؛ او داره امنیت و اطمینانش رو میسازه. هر جواب صبورانهی شما، مثل آجری در دیوار اعتمادش قرار میگیره
-
تلنگر
کودک، پیش از تنهایی به امنیت نیاز دارد
وقتی تنها خوابیدن برای کودک به معنای تنها ماندن است، تختش به جای آرامش، منبع اضطراب میشود. پیش از آنکه او را به تنهایی در اتاقش بفرستیم، باید اطمینان را در دلش بکاریم؛ اطمینانی که حضور ما را…
-
تلنگر
بچهها به جای ترس، به جرأت گفتن حقیقت نیاز دارند
هر بار که کودک بعد از گفتن حقیقت با سرزنش یا تنبیه روبهرو میشود، یاد میگیرد، راستگویی خطرناک است! بهجای ساختن دیواری از ترس، مسیری امن برای گفتن حقیقت بسازیم؛ مسیری که به اعتماد ختم شود،…
-
تلنگر
نیاز به توجه، فریاد بیصدای کودکیست
هر بار که کودک با گفتن «بابا، مامان نگاهم کن» صدایمان میزند، میخواهد از عشقی که به اون داریم، اطمینان پیدا کند.اگر بیپاسخ بماند، یاد میگیرد احساساتش مهم نیستند… و ممکن است از ما دور شود
-
تلنگر
فاصله گرفتن، پیام خاموش دلخوریهاست
هر بار که کودک بهجای آغوش، قضاوت شده، یک گام از ما دور شده. فاصلهای که امروز میبینیم، حاصل بارها نادیدهگرفتن احساسات اوست…
-
تلنگر
بچهها با رفتار حرف میزنن، نه با منطق ما!
وقتی بچهمون وسایلش رو پرت میکنه، داره میگه: «حال خوبی ندارم!» پس اگه حرف زدن از احساسات رو بهش یاد ندیم، خشمو با حرکت نشون میده.