کودک برای رشد کردن به والدینی نیاز ندارد که همیشه راه را برایش صاف کنند؛ به والدینی نیاز دارد که فانوس راهش باشند. والدگری هلیکوپتری با کنترل و حل کردن همهچیز، استقلال کودک را کم میکند؛ اما والدگری فانوس دریایی یعنی مرز داشته باشی، خطرها را نشان بدهی و اجازه بدهی کودک خودش مسیرش را پیدا کند.
گوشیهای هوشمند و شبکههای اجتماعی بخش مهمی از زندگی کودکان و نوجوانان را دربرمیگیرند. نگرانی والدین درباره امنیت فرزندان خود در فضای مجازی نیز کاملاً طبیعی است. اما مرز میان مراقبت، نظارت و ورود به حریم خصوصی فرزند کجاست؟
والدین فانوس دریایی والدینی هستند که دقیقا مانند فانوس دریایی فقط مسیر را روشن میکنند و قرار نیست به جای بچه قایق را هدایت کنند.
در دنیایی که محافظتِ بیش از حد، فرصتِ ایدهپردازی و حل مسئله را از فرزندان میگیرد، «فرزندپروری فانوس دریایی» راهکاری میانهرو و کارآمد پیش پا میگذارد.
وقتی مدام به بچه میگیم زود باش مغزش روی حالت هشدار قفل میشه و تمرکزش رو از دست میده فقط با عوض کردن لحن و چند تا کلمه ساده میتونیم بدون استرس با خودمون همراهش کنیم.
بزرگسالان سوگ را در گریه و عزاداری مداوم میبینند، اما روانشناسی کودک نشان میدهد که تجربه فقدان در سنین پایین کاملاً متفاوت است.
دوگانگی رفتار کودک در خانه و بیرون طبیعی است؛ او در خانه احساس امنیت میکند و در محیطهای جدید هیجان و کنجکاوی بیشتری بروز میدهد.
آیا فرزند شما هم در خانه مطیع است اما بیرون از خانه پر از جسارت و هیجان میشود؟ و نمیدانید راز پشت این تغییر فاز ناگهانی چیست؟
فراهم کردن شرایط خواب با دیدن اولین علائم کلافگی و پرهیز از خستگی بیش از حد کودک
در برابر فوران خشم و جملات تند فرزندتان چه میکنید؟ مقابلهبهمثل یا تلاش برای اثبات محبت؟ روانشناسی بالینی نشان میدهد که هر دو مسیر به بنبست میرسند.


