هزار نكته باریك‏تر ز مو اینجاست (3) الف) تفاوت دنیا و آخرت 1. كتمان سخن «لا یكتمون الله حدیثا» (نساء: 43): در دنیا مى‏توان سخنان را كتمان كرد ولى در قیامت كتمان سخنان ممكن نیست. 2. عذرخواهى «ولا یوذن لهم فیعتذرون‏» (مرسلات: 36): در دنیا مى‏توان عذرخواهى كرد ولى در قیامت عذرخواهى ممكن نیست. 3. فرار از عقوبت «این المفر كلا لاوزر» (قیامت: 11 - 10): در دنیا مى‏توان براى نجات از شكنجه و عقوبت فرار كرد ولى در قیامت فرار ممكن نیست. 4. دفاع از خود «یوم لا ینطقون‏» (مرسلات: 35): در دنیا مى‏توان از خود دفاع كرد و سخن گفت ولى در قیامت‏سخن گفتن و دفاع كردن ممكن نیست. 5. تقیه و پنهان كردن اعمال و عقاید «یوم تبلى السرائر» (طارق: 9): در دنیا مى‏توان تقیه كرد و اعمال و عقاید خود را پنهان كرد ولى در قیامت این امر ممكن نیست. 6. نعمت‏هاى گذرا «اكلها دائم‏» (رعد: 35): «فادخلوا ابواب جهنم خالدین فیها» (نحل: 29): نعمت‏ها و عذاب دنیوى گذرا و مقطعى است اما در قیامت نعمت‏ها و عذاب الهى جاودانه و همیشگى است. 7. تخفیف در عقوبت «فلا یخفف عنهم العذاب و لاهم ینصرون‏» (بقره: 86): شكنجه و عذاب دنیا قابل تخفیف است اما در قیامت چنین نیست. 8. رهن و وثیقه «كل نفس بماكسبت رهینة‏» (مدثر: 38): در دنیا براى آزادى خود یا ملك خود مى‏توان رهن و وثیقه سپرد، در قیامت ممكن نیست‏بلكه خود انسان را به گرو مى‏گیرند. ب) آثار انفاق در راه خدا 1. مانع هلاكت و نابودى جامعه «و انفقوا فى سبیل الله و لاتلقوا بایدیكم الى التهلكه‏» (بقره: 195): در راه خدا انفاق كنید. خویشتن را به دست‏خویش به هلاكت میندازید. 2. مایه فزونى «ما انفقتم من شى‏ء فهو یخلفه‏» (سباء: 39): گر چیزى انفاق كنید، عوضش را خواهد داد. 3. مایه تثبیت موقعیت‏خویش «و مثل الذین ینفقون اموالهم ابتغاء مرضات الله و تثبیتا من انفسهم‏» (بقره: 265): و مثل كسانى كه اموال خویش را براى طلب رضاى خدا از روى یقین و اعتقاد انفاق مى‏كنند. 4. مایه نیل به سعادت «و من یوق شح نفسه فاولئك هم المفلحون‏» (حشر:9): و آنان كه از بخل خویش در امان مانده باشند رستگارانند. ج. شرایط انفاق 1. انفاق باید از بهترین اموال باشد: «یا ایها الذین آمنوا انفقوا من طیبات ما كسبتم‏» (بقره: 267): اى كسانى كه ایمان آورده‏اید، از دستاوردهاى نیكوى خویش و از آنچه برایتان از زمین رویانده‏ایم انفاق كنید. 2. از اموالى كه مورد نیاز است انفاق كنید: «و یوثرون على انفسهم و لو كان بهم خصاصه‏» (حشر: 9) 3. باید به كسانى انفاق كرد كه سخت‏بدان نیازمندند: «للفقراء الذین احصروا فى سبیل الله‏» (بقره: 273): این صدقات از آن بینوایانى است كه خود را در طاعت‏حق محصور كرده‏اند. 4. به صورت پنهانى انفاق كنید: «و ان تخفوها و تؤتوها الفقراء فهو خیر لكم‏» (بقره: 271): اگر صدقه را به صورت پنهانى و به فقرا انفاق كنید براى شما بسیار بهتر است. 5. با منت و آزار صدقه و انفاق خود را باطل نكنید: «یا ایها الذین آمنوا لاتبطلوا صدقاتكم بالمن والاذى‏» (بقره: 264): اى كسانى كه ایمان آورده‏اید، صدقه‏هاى خویش را به منت و آزار رسانیدن (دیگران) باطل مكنید. 6. انفاق باید همراه با اخلاص باشد: «ینفقون اموالهم ابتغاء مرضات الله‏» (بقره: 265): اموال خود را براى رضاى خداى خویش انفاق مى‏كنند. 7. از اموال مورد علاقه خود انفاق كنید: «لن تنالوا البر حتى تنفقوا مما تحبون‏» (آل عمران: 92): نیكى را در نخواهید یافت تا آن‏گاه كه از آنچه دوست مى‏دارید انفاق كنید. منبع: محمد فولادى، مجله دیدار آشنا، شماره 18