چشمهایی كه بهصداقت شاتر میزنند
«تصاویر از سیفالله صمدیان رو نمیگیرند و به احترام نگاه صمیمانهاش كلاه از سر خود برمیدارند، چراكه چشمهای سیفالله عكسها را بهصداقت دوربین شاتر میزنند.»
به گزارش ایسنا، سیفالله صمدیان هشتم بهمن 54 ساله میشود. نامش با تصویر همراه است، حالا چه تصویر سال باشد، چه تصویر هنرمند، چه نمایشگاه عكس و چه حتا فستیوال كن و... .
او بیشترین سهم ساعتهای این روزهایش را در جستوجو برای دیدن عكسهایی میگذراند كه نشانی از نگاهی شاعرانه و درونی داشته باشند؛ آرشیو گنجینهی موزهی هنرهای معاصر را هم بیرون كشیده و در تدارك آمادهسازی كتاب گنجینهی عكس موزهی هنرهای معاصر تهران است. عكسهایی كه سالهاست بینام و نشان در زیرزمین خاك خوردهاند. زیپولی ایتالیایی را نیز به ایران می آورد با پنجرههایش؛ اما برنامههای دیگری هم دارد...
او همان جوان 15 سالهی ارومیهیی است كه برندهی نخست مسابقات سراسرى عكاسى كشور شد - سال 1347؛ سه سال بعد برای آموختن رشتهی زبان و ادبیات انگلیسی به دانشگاه تهران رفت.
اوایل سالهای جنگ تحمیلی- سال 1359 - در خبرگزارى جمهوری اسلامی ایران و مسوولیت واحد عكس را عهدهدار شد و بانك عكس را در تنها خبرگزاری وقت ایران راهاندازی كرد.
او در بیشتر بیینالها و رخدادهای مهم جهان عكاسى از سالهای گذشته تا امروز حضوری جدی و حرفهیی داشته و دارد و فتوژورنالیسم را در دانشگاه تهران و عكاسى را در دانشكده هنر و دانشگاه آزاد اسلامى تدریس كرده است.
بنیانگذاری بانك عكس در خبرگزارى جمهوری اسلامی و ساماندهى عكاسان حرفهیى و داوطلبان بسیجى در طول هشت سال دفاع مقدس و جنگ تحمیلی عراق علیه ایران و تدوین نخستین فیلم خبرى از عملیات بیت المقدس در كارنامهی پركارش ثبت شده است.
با آغاز زمستان سال 1371 نخستین شمارهی از مجله تصویر را با همراهی زندهیاد مرتضى ممیز و محمود كلارى منتشر كرد؛ "تصویر صمدیان" حالا پنجساله شده است؛ مجلهای كه اكنون كتابی مهم در عرصهی اسناد بهشمار میرود. "تصویر سال" همهی عرصههاى هنرهاى تصویرى را دربر میگیرد. او بهترینهای هنرمندان عكاس، گرافیست و كاریكاتوریست را به انتخاب برخی پیشگامهای این عرصهها برمىگزیند و آثار منتخب را در قطع بزرگ و در همهی اتاقها، تالارها و راهروهای خانهی هنرمندان ایران بهنمایش مىگذارد.
نقش موثرش به اذعان جماعت عكاس، در نمایشگاهها و دوسالانههای عكس ایران از نخستین دورهها تا امروز كتمان شدنی نیست.
محسن شاندیز، عكاس خبری همسن و سال صمدیان است؛ او، صمدیان را از سالهای همكاری در خبرگزاری میشناسد و به خبرنگار ایسنا هم از تاثیر مثبت وی در خبرگزاری جمهوری اسلامی و مطبوعات آنروزها تاكنون گفت. از مجموعهی "ایران در جنگ" یاد كرد كه توسط وی در ستاد تبلیغات جنگ منتشر شد و تجاوز علیه ایران را بهدنیا نمایاند و هرگز انتشار آن تكرار نشد و به تاریخ پیوست.
شاندیز از دوستی با او خوشحال است و باور دارد تنها "صمد" [سیفالله صمدیان] است كه میتواند نمایشگاهی با عنوان "تصویر سال" برپا كرده و این تعداد عكس را با این همه عكاس، آنهم از طیفها و تفكرهای مختلف، گردهم جمع كند.
او به گفتههایش این جمله را هم اضافه كرد: صمدیان هر موقع كه از ما عكس میگیرد پولی پرداخت نمیكند، میگوید كه "من برای تاریخ كار میكنم". روابط عمومیاش 20 است شاید بههمین خاطر ما هم هر بار به او عكس میدهیم!
اما حسین خسروجردی - هنرمند گرافیست و نقاش - با جملهای همهی حرفهایش را خلاصه كرد؛ او باور دارد: تصاویر از سیفالله صمدیان رو نمیگیرند و به احترام نگاه صمیمانهاش كلاه از سر خود برمیدارند، چرا كه چشمهای سیفالله عكسها را بهصداقت دوربین شاتر میزنند.
صمدیان در ویژهنامهای تصویری كه بهبهانهی خاموشی شاملو منتشر كرده است، با دستخط خودش، داستان خود را اینگونه نوشته است: اخوی بزرگ ما - عبدالله خان - كه حالا ویراستار "تصویر" است و از شناوران پیوستهی اقیانوس شعر، اكثرا خستگیاش را در ساحل شعر "بامداد" بهدر میكرد؛ در فاصلهی سالهای 45 تا 55 یعنی دوران دبیرستان و دانشگاهش مسابقهیی درونخانوادهای گذاشته بود، بین ما بچههای عشق سینما كه بهجای خرید بلیط كامل - از سر نداری و اجبار - همیشه دم دربان سینما را با تك قرانی بهجای پنج ریالی میدیدیم و او ما را نمیدید و در فاصله نگاهش بهسمت چپ، از گوشهی راست در میخزیدیم داخل سینما و آب از آب اقتصاد سینمای مملكت هم تكان نمیخورد.
مسابقهای برای بهدست آوردن همین یك قرانی بود كه پس از حفظ و قرائت بدون ایراد اشعار "بامداد" در مواردی "فروغ" پرداخت میشد و من از بس خوانده بودم "مرا تو بیسببی نیستی ..." همین سالها هم هر روز از سر عادت و لذت چندینبار بر زبان و جانم میگذرد ... .
سیفالله صمدیان اهل برگزارى نمایشگاه اختصاصى از كارهایش نیست. اگر هم در این سالها اثرى از او روى دیوار نمایشگاهى رفته، بهصورت گروهى و مشاركتی با سایر هنرمندان بوده است. كن ایرانی را با 10 اپیزود از 10 سال حضور در كن به تدوین نزدیك كرده و دغدغهاش انتشار كتاب تصویر تا پایان زمستان است.
صمدیان اگر مجالی پیدا كند، حاصل عكاسی و تصویربرداریهای 40 سالهاش را سر و سامان دهد، برای سالهای سال فیلم و عكس عرضهشدنی و قابل توجه با سوژههایی بكر دارد.
