جاذبه های شهرستان آق قلا شهرستان آق‌قلا در شمال استان گلستان و در کنار رودخانه گرگانرود با داشتن آثار تاریخی، گل‌فشان‌های دیدنی و صنایع دستی همچون قالی و پشتی ترکمن از مناطق گردشگرپذیر این استان است. (گل فشان اینچه) جاذبه‌های تاریخی و فرهنگی: در حال حاضر ۳۴ اثر در شهرستان آق قلا در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسیده است که عمده آن را تپه‌ها و محوطه‌های تاریخی و باستانی تشکیل می‌دهند. مهمترین آنان عبارتند از: پل آق قلا، دژ آق قلا، دیوار بزرگ گرگان، محوطه‌های تاریخی و فرهنگی ذکر یای نبی، گل تپه و تپه‌های تاریخی اورکت تپه، شاه قلی تپه، مجموعه تپه‌های تاریخی سد وشمگیر، تپه مرادیاتان، تپه دورت بورک، گوگ تپه، تپه قلاجه، یلقی تپه، تپه حکیمی، قلعه تپه، تپه مال بازار، قوش تپه، گمیش تپه تپه منگلی، قیزلر قلعه، تپه‌های اونق یلقی، تپه‌های اوچ تپه، تپه‌های بدراق نوری جاذبه‌های طبیعی گل فشانهای اینچه، قارنی یارق و نفتیلجه پل آق قلا از بناهای قدیمی این شهر پل آجری است که در دوران صفویه بر روی رودخانه گرگان ساخته شده است. در عکسی که در دوره ناصرالدین ‎شاه از این پل برداشته ‎اند 2 مناره در کنار پل دیده می‎شود. اکنون از این مناره ‎ها اثری نیست. جدیداً پل دیگری بر این رودخانه ساخته ‎اند که با احداث آن، رفت و آمد از روی پل قدیمی صورت نمی‎گیرد، و از آن تنها به عنوان یکی از آثار قدیمی نگهداری می‎شود. این پل دارای 5 چشمه با ساختمان قدیمی است و تعمیرات جدیدی نیز در آن شده است. طول آن 35 متر، عرض آن 4 متر و ارتفاع آن و 10 متر است. گل فشان قارن یارق گل فشان قرن یارق در شمال غرب آق قلا است که پدیده ای طبیعی و آتشفشانی پیر و فرسوده بوده و در گذشته از دهانه آن به جای مواد مذابی و گدازه گل همراه گاز از آن خارج می شده است. این گل فشان اکنون به صورت تپه ای مخروطی است که تاثیر فرسایش در ان کاملا مشهود است. منشاء گازهای گل فشان نی زاز تله های نفتی و گازی موجود در اعماق زمین تامین می شود و شباهت مکانیسم گل فشان به فوران های آتشفشانی موجب شده که نام آن را آتشفشان گل نامند. قارن یارق یک کلمه ترکمنی است، در این زبان به معنی شکم پاره و یا جایی که شکم زمین شکافته و پاره شده می باشد. گل فشان اینچه این گل فشان در 26 کیلومتری شمال آق قلا در مجاورت دریاچه ای به همین نام که در بعضی منابع از آن به عنوان تالاب یاد شده، در استان گلستان قرار دارد. تالاب اینچه در سمت راست مسیر جاده آق قلا به اینچه برون واقع شده است، بلندی میانگین آن از سطح دریا هفت متر و گستردگی در حدود 200 هکتار است. پنجشنبه بازار و صنایع دستی از مراکز دیدنی آق قلا می توان به پنجشنبه بازار آن اشاره کرد که صنایع دستی این منطقه و نیز ترکمن ها را می توان مشاهده و خرید کرد. از معروفترین آنها می توان به قالی و قالیچه و پشتی ترکمنی اشاره کرد. قالی و قالیچه های ترکمنی دستبافی پرزدار و زیباست که از طریق درگیری تار و پود و پرز با نقوش هندسی روی دارقالی بافته می شود. مواد اولیه این هنر پشم، کرک، نخ پنبه ای و ابریشم می باشد. پل آق قلا این پل بر رود گرگان رود، در شهرستان آق قلعه (پلهوی دژ) و حدود 18 کیلومتری شمال گرگان واقع گردیده و از آثار دوره صفویه است که در دوره اخیر تعمیرات و مرمت‌هایی در آن صورت گرفته و اکنون نیز مورد استفاده است. پایه‌های پل در جهت خاوری (مخالف جریان آب) برای شکستن فشار آب به صورت مثلثی (موجشکن) شکل گرفته و در جهت باختری (موافق جریان آب) به صورت نیم دایره است. دیوار دفاعی سد اسکندر دیوار دفاعی سد اسکندر، بزرگترین دیوار دفاعی جهان پس از دیوار چین بامسافتی بالغ بر 170 کیلومتر زمانی در این منطقه بوده است که متاسفانه به دلیل عدم نگهداری و حراست صحیح به کلی از بین رفته و تنها خرابه هایی از آن باقی مانده که قابل دیدن نیست! یکی از معروفترین آثار تاریخی استان گلستان دیوار دفاعی گرگان می باشد که به نامهای سد اسکندر، سد انوشیروان، سد فیروز و قزل آلان (مار سرخ) در طی دوره های مختلف شهرت یافت. دیوار دفاعی گرگان از شرق دریای خزر در ناحیه گمیشان شروع و پس از گذر از شمال آق قلا و گنبد کاووس به طرف شرق ادامه داشته و درکوههای پیش کمر (شمال شهر کلاله) محو می گردد. طول دیوار حدود 155 کیلومتر است. مسیر دیوار از طرف شرق به موازات گرگان رود پیش رفته و از محوطه های باستانی مهمی چون قره شیخ تپه، ملا علی تپه، آبادان تپه، ملک علی تپه و قره محمدتپه که در قسمت شمالی دیوار واقع شده اند، می گذرد. دیوار دفاعی در قسمت میانی از شمال شهر جرجان قدیم یا گنبد کاووس کنونی عبور کرده و پس از عبور از نقاط باستانی مهمی چون قلعه سلطانعلی، قلعه قزاقلی، قلعه کوک، یاس تپه و خرابه های بی بی شیروان به طرف غرب ادامه پیدا می کند. این دیوار دفاعی از محوطه بی بی شیروان به سمت جنوب تغییر مسیر داده و پس از گذشتن از قلعه های معروف مانند قارنیارق، قزل قلعه، آلتینقلعه و قلعه خرابه از شمال آق قلا گذشته و از محدوده گمیشان عبور کرده و به دریای خزر می رسد. در نزدیکی دریا به سبب تغییرات آب سطح دریا، مسیر دیوار به درستی معلوم نیست. رابینو نیز در کتاب مازندران و استر آباد آن را بنای اسکندر می داند که در دوره انوشیروان تجدید بنا گردید. پروفسور آرند سوئدی تاریخ بنای آن را تا زمان ساسانیان می داند. ریچارد فرای نیز در مقاله سیستم دفاعی عهد ساسانیان بنیاد این دیوار را به انوشیروان نسبت می دهد. اشیائی که در حین کاوش های دیوار دفاعی به دست آمده، سفال، شیشه و فلز بودند که سفال آن از اهمیت بیشتری برخوردار است. سفالینه دیوار دفاعی به سه گروه ذیل تقسیم بندی شدند: سفال خاکستری دوره اشکانی سفال قرمز دوره اشکانی سفال قرمز دوره ساسانی نتایجی که باستان شناسان از کاوش های دیوار دفاعی گرفته اند موارد زیر است: در ساختمان دیوار دفاعی علاوه بر آجر، خشت نیز به کار رفته است. در تمامی طول دیوار خندق ساخته نشده بلکه در بعضی قسمت ها در پشت دیوار خندق حفر شده است. کوره های آجر پزی در اغلب مسیر دیوار در قسمت جنوبی ساخته شده است. به نظر می رسد که احداث دیوار با سرعت و شاید تحت فشار حکومت انجام گرفته است. باستان شناسان بنیاد دیوار را به دلایل ذیل آنرا به دوره اشکانی نسبت می دهند: آجرهای به کار رفته در ساختمان دیوار بیشتر 10×40×40 سانتی متر بوده که اغلب در بناهای اشکانی مورد استفاده بوده است. کاربرد آجر و آجرچینی در ساختمان دیوار قابل مقایسه با بناهای شناخته عصر پارتی مانند کاخ آشور و قلعه ضحاک می باشد. سفال به دست آمده از کاوش های دیوار به طور معمول متعلق به دوره اشکانی است. طرز تدفین و قبور یافت شده در قلعه دیوار قابل مقایسه با دیگر قبور دوره اشکانی است. بنیاد دیوار در زمان اشکانیان هم زمان با حکمرانی مهرداد دوم (87-123 ق.م) انجام گرفته باشد و به نظر در دوره ساسانی بازسازی و تعمیر گردیده است. از آنجا که هجوم قبایل وحشی مثل سکاها و هیاطله به شمال شرق ایران در دوره اشکانی به خصوص در زمان مهرداد دوم آغاز شده بود برای دفاع از هجوم این قبایل دیوار دفاعی گرگان ساخته شد.