روستا گردی در گرگان؛ سفر به روستاهای گردشگری شهر گرگان «بخش دوم» روستا گردی، یکی از ظرفیت های جذاب گردشگری در سرزمین هزار رنگ ایران؛ گرگان به شمار می رود. امروز، سفری خواهیم داشت به شهرستان گرگان استان گلستان، جایی کمتر شناخته شده برای اکثر هموطنان ایرانگرد. در این سفر قصد داریم شما را با روستاهای گردشگری این شهر آشنا سازیم. روستای کفشگیری کفشگیری، از قدیمی ترین روستاهای توابع بخش مركزی گرگان در استان گلستان است. این روستا در دهستان روشن آباد و در فاصله 13 كیلومتری غرب گرگان در مسیر جاده قدیم گرگان به کردکوی واقع شده است. براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن۱۷۶۷ نفر (۴۹۳ خانوار) بوده است. روستای کفشگیری در دوران قاجار به واسطه سکونت خوانین و امرای صاحب حکومت محلی همچون «محمد باقر خان سردار رفیع یانه سری» که در آن دوره حاکم ولایت گرگان و استرآباد بود، از آبادانی و خرمی بسیار بیشتری نسبت به سایر روستاهای اطراف برخوردار است. در این روستا چند رشته قنات و بناهای تاریخی ثبت شده و از همه جالبتر بقایای سنگ فرش کوچه ها از زمان قاجار تا کنون هنوز باقی مانده است. اهمیت سنگفرش در آن زمان از این جهت مهم است که در بسیاری از روستاها و شهرهای آن زمان و حتی امروز با ریزش کمترین باران کوچه ها و خیابانها گل آلود می شدند و مردم عادی برای رفت آمد در کوچه های گل آلود یا از اسب و الاغ استفاده می کردند و یا بوسیله اسباب چوبی که بنام "چولنگ" تردد می کردند. اولین دبستان روستایی استرآباد تاسیس ١٣٠٧، خانه های تاریخی ثبت شده، حمام تاریخی، تپه باستانی، سنگفرش كوچه ها و... باعث شده كفشگیری متفاوت ترین بافت تاریخی روستاهای استان را به سبب تنوع در خود جای دهد. بنای تاریخی اندرونی سردار رفیع بنای ارزشمند برجای مانده از دوران قاجاریه است. این بنا دارای سیستم انتقال آب و اصطبل مخصوص سردار بوده است. درباره وجه تسمیه روستای کفشگیری "اسد الله معطوفی" در کتاب سنگ مزارها و کتیبه های تاریخی گرگان و استرآباد این گونه می نویسد: چند سنگ مزار متعلق به طایفه کفشگر در گورستان روشن آباد، دهنه محمد آباد کتول، کفشگیری و مخصوصاً شموشک وجود دارد که به علاوه با استناد به اسناد تاریخی، وقفنامه ها و استاد تملک اراضی اراضی منطقه می توان بر این امر صحه نهاد که روستای کفشگیری فعلی نام اصلی اش کفشگر (کفشگری) و تیول همین طایفه یاد شده بود. شغل اصلی مردمان این روستا كشاورزی و دامداری است. كوهستانهای یانسر (منطقه هزارجریب ) و دهكده جهان نما (مشرف بر دشت گرگان) درالبرز مركزی، مناطق ییلاقی اهالی كفشگیری بوده است. زیر ساخت های موجود در روستا: کلیه زیر ساخت ها تامین گردیده است. فصول گردشگری روستا: این روستا در تمام فصول سال قابلیت جذب گردشگران را دارد. روستای شاهکوه شاهکوه سفلی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان گرگان در استان گلستان است. این روستا در دهستان استرآباد جنوبی و در ۶۵ کیلومتری جنوب شرقی شهر گرگان قرار دارد. براساس نتایج سرشماری ۱۳۸۵ جمعیت آن 700 نفر بوده است. روستای شاهکوه نام خود را از ارتفاعات اطراف گرفته‌است و قدمتی دیرینه دارد این روستا در گذشته، در مسیر جاده اصلی و شاهراه ارتباطی بین خراسان بزرگ و شاهرود بوده‌است. مردم روستای شاهکوه به زبان محلی مازندرانی سخن می‌گویند، مسلمان و پیرو مذهب شیعه جعفری هستند. با توجه به زمستان سرد و بارش برف سنگین در روستا، در فصل زمستان نیمی از جمعیت روستا، به شهرهای گرگان و اطراف کوچ قشلاقی می‌کنند. درآمد اکثر مردم روستای شاهکوه از فعالیت‌های زراعی، باغداری و دامداری تأمین می‌شود. تعدادی از مردم نیز در بخش خدمات و صنایع دستی اشتغال دارند. زمین‌های زراعی به صورت دیم و آبی کشت می‌شود و محصولات عمده زراعی آن شامل گندم، جو، سیب‌زمینی و سبزیجات است. انواع محصولات باغی از قبیل زردآلو، سیب و بادام درروستا به عمل می‌آید. مراتع غنی پیرامون روستا موجب رونق دامداری در روستا شده‌است. مهم‌ترین محصولات دامی آن عبارتند از: پشم، گوشت، شیر، ماست وکره. روستای کوهستانی شاهکوه با بافت مسکونی متراکم در شیب ملایمی استقرار یافته‌ است. دارای بافت معماری خاص و زیبایی می باشد. ساخت واحدهای معماری در آن بر اساس شیب منطقه شکل گرفته است تا حداکثر بهره گیری را از محیط طبیعی خود دریافت نماید. اکثر خانه ها در دو طبقه ساخته شده است و مصالح عمده آن از خشت خام، چینه گل، کاهگل و چوب اورس و سنگ می باشد. خانه هایی که در طبقات پایین قرار گرفته اند عمدتاً زمستان نشین و خانه هایی که در طبقات بالا واقع شده اند به دلیل حداکثر استفاده از محیط طبیعی و کوران هوا در فصل تابستان مورد استفاده قرار می گیرد. در این خانه ها اتاق ها در کنار هم قرار گرفته اند و در جلوی اتاق های طبقات فوقانی تراس های چوبی تعبیه شده است که علاوه بر ارتباط دهی بین اتاق ها، مکانی برای چشم اندازهای طبیعی بسیار زیبای منطقه محسوب می شود. پوشش خارجی بناها تخت و با کاهگل می باشد. کوه نیمه جنگلی و بسیار زیبای سرلیسه در ۵ کیلومتری شمال غربی روستا، با ارتفاع ۲۹۱۰ متر یک مقصد طبیعت گردی است و کوهنوردان بسیاری را به سوی خود جلب می‌کند. رشته کوه گاوکشان در ۶ کیلومتری جنوب غربی روستا واقع شده و با ارتفاع ۳۸۱۳ متر یکی از بلندترین ارتفاعات استان و سرچشمه رودهای سرتنگه، چهارده و آب ترودبان است. دامنه‌های شمالی این کوه به شهرستان گرگان و دامنه‌های جنوبی آن به شهرستان‌های شاهرود و دامغان مشرف است. یخچال‌های طبیعی رشته کوه‌های گاوکشان، بر زیبایی و جذابیت ارزش‌های گردشگری ورزشی این روستا افزوده‌است. از دیگر جاذبه‌های طبیعی روستا می‌توان به چشمه‌های متعدد و زیبای اطراف روستا و حواشی سرسبز و دیدنی زرد چشمه، چشمه سار، سرخ چشمه، سنگ چشمه، استل سر و شلیار اشاره کرد. رودخانه فصلی رودبار دله در جنوب روستا، رستنگاه درختان ارس در ارتفاعات اطراف، بر جلوه‌های زیبای طبیعت روستا می‌افزاید. آرامگاه امامزادگان یوسف و حسین از نوادگان امام موسی بن جعفر(ع) که به امامزاده غائب معروفند، در شمال روستا واقع شده‌ است. این آرامگاه ساده اتاقی کوچک است که از خشت و گل و سقفی چوبی ساخته شده‌است. کاروانسراهای قزلق و رباط سفید آثار تاریخی برجسته نزدیک این روستا است. این کاروانسرا در ۴ کیلومتری شمال روستای چهارباغ و در مسیر راه دهانه قزلق به شاهکوه قرار دارد. رابینو در سفرنامه خود از این کاروانسرا یاد می‌کند. موسیقی محلی همراه با نی و نغمه‌های محلی در مراسم عروسی و شادی به اجرا درمی‌آید. پوشاک مردم روستا از لباس‌های معمولی و رایج تشکیل شده‌است، ولی میانسالان و کهنسالان روستا، از لباس محلی استفاده می‌کنند. مردان روستا معمولاً کلاه‌های پشمی و نخی بر سر می‌گذارند و زنان نیز، از لباس‌های محلی مازندرانی شامل دامن‌های پرچین، پیراهن بلند، شلوار، نیم تنه و روسری استفاده می‌کنند. غذاهای محلی روستا مشتمل بر انواع آش، آبگوشت، کباب و انواع خورش‌ها است. مواد لبنی شیر، پنیر، ماست و کره از غذاهای مکمل روستاییان می‌باشد. این روستا از طریق شهر گرگان، با جاده‌ای آسفالت قابل دسترسی است. زیر ساخت های موجود در روستا: آب، برق و جاده آسفالته تامین گردیده است. فصول گردشگری روستا: این روستا در تمام فصول سال قابلیت جذب گردشگران را دارد.