معرفی شهر «بانه وره» از توابع شهرستان پاوه
شهر بانه ور مرکز دهستان شیوهسر و دومین شهر بخش باینگان از توابع شهرستان پاوه، استان کرمانشاه در شمار بیستمین شهر پرجمعیت این استان قرار گرفته است.
بانهوره به کردی: (بانهوڕێ)، شهریست محصور گشته در بین کوههای شاهو، آتشگاه، ماکوان و ریاکو. ساکنین این شهر عمدتاً از طایفه امامی که یکی از طوایف اتحادیه ایلی مهم و سرشناس ایل جاف است، تشکیل شده است. این طایفه در گذشته، زمستانها به ناحیه گرمسیری دروله، لاوران، کلور، کانیسالار و … ناحیههای مرزی کشور که نسبت به قسمتهای دیگر گرمتر بوده مهاجرت میکردند و در تابستان به ناحیه سرد سیری همچون شاهو، میگوره، هانه سلیمان و سوروان مهاجرت میکردند.
موقعیت مکانی و جغرافیایی
شهر بانهوره در فاصلهی ۱۱۰ کیلومتری مرکز استان کرمانشاه و ۱۷ کیلومتری محدودهی جنوب شرقی شهر پاوه واقع گشته است. ارتفاع شهر ۱۷۰۰ متر از سطح دریا میباشد و از نظر جغرافیایی در طول ۴۶ درجه و ۲۱ دقیقه شرقی و عرض ۳۴ درجه و ۵۸ دقیقه شمالی قرار گرفته است.
بانهوره در میان کوههای شاهو، آتشکده، ماکوان و ریاکو محصور گشته است.
وجه تسمیه
دو رأی رایج درباره نام شهر در میان مردم وجود دارد:
• اول اینکه در قسمت غربی شهر کنونی، در قدیمالایام پنبه کشت میشده است که و بانهوره برگفته از دو کلمه «بان» و «وره» است که در معنی تحت لفظی به معنی «دشت پنبه» است.
• دوم از داستانی قدیمی نشأت میگیرد و در لهجهی هورامی بانهوره به معنی بام فروریخته میباشد.
تاریخچه
شهر بانهوره که در ۱۱۰ کیلومتری مرکز استان و در ۱۷ کیلومتری جنوب شرقی شهرستان پاوه با مساحتی ۱۰۰ هکتاری قرار دارد یکی از مرتفعترین مکانهای منطقه اورامانات نسبت به سطح دریاست. قدمت این شهر از نظر مسکن دائمی مردم به حدود ۱۳۵۹ شمسی برمیگردد. این شهر در میان کوه های زیبای شاهو و آتشکده، ریاوکو و ماکوان محصور گشته است. مردمان بانه وره به زبان کردی سورانی سخن می گویند. این شهر برخلاف شهر پاوه که به هورامی سخن می گویند، به جافی سخن می گویند. در میان اورامانات این شهر به نام طایفه امامی شناخته می شوند که این گفتنی است که طایفه امامی از طوایف اتحادیه ایلی مهم و نیرومند و معتبر کردستان هستند و در امور داخلی کاملاً خودمختار و مستقل هستند. همچنین عده زیادی از این طایفه نیز در کردستان عراق ساکن هستند. در سال ۱۳۵۹ با شروع جنگ ایران و عراق مردم چند روستای امامی که در مرز عراق بودند آوار شده و زمینی که اکنون در سکونت دارند و در مالکیت روستای خانقاه بوده به مبلغ ۱۲۰۰،۰۰۰ تومان خریداری و با مجوز مسولین دولتی روستایی را به تدریج آباد کردند و چون در قدیم مردم اورامی زبان خانقاه در زمینی که به اندازه هموار بوده پنبه کاشته اند و در زبان اورامی زمین هموار و نسبتاً بلند را بان و به پنبه وره به همین مناسبت روستا را به نام بانهوره نام نهادهاند. طایفه های بزرگ امامی قبل از ساکن شدن در بانه وره، کوههای اطراف و چشمههای پرآب آن مانند زیستگاه تابستانی میگوره محل ییلاقی آنها بوده است و در فصل گرما همراه دام های خود به این محل سفر می کردند و در فصل سرما نیز به گرمسیر یعنی محل اصلی زندگی شان برمیگشتند.
جمعیت
براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، این شهر دارای ۷۵۶ خانوار بوده و جمعیت آن ۳٬۰۴۳ نفراست که از این جمعیت، ۱٬۵۹۴ نفر زن و ۱٬۴۴۹ نفر نیز مرد تشکیل میدهد.
اماکن تفریحی
منطقه میگوره که از دیرباز ییلاق این طایفه بوده است و هماکنون به دلیل وجود سرای سنگی حسین کوهکن و طبیعت زیبا و بکرش یکی از جاذبههای اصلی گردشگری استان میباشد که سالیانه گردشگران بسیاری را از داخل و خارج استان و کشور به خود جذب مینماید.
خالو حسین کوهکن
یکی از نکات قابل توجه شهر، غار سنگی دستساز به دست خالو حسین کوهکن است که در منطقه میگوره از توابع بانهوره ایجاد شدهاست. این فرد با یک پا از دل کوه چندین غار برای سکونت خود ایجاد کردهاست. این نیز گفتنی است که به خاطر این کار او، به او لقب فرهاد ثانی دادهاند. خالو حسین در سال ۵۷ با جسمی معلول، یک کلنگ و بیل شروع به تراشیدن صخره میکند تا برای خود کاشانهای مهیا کند. او ۱۹ سال از عمر خود را برای ساخت خانهاش صرف میکند و جالب اینکه تمام این مدت این کار رابا یک کلنگ و بیل انجام داده است. کلنگی که خود او آن را بسیار دوست میداشت و اعتقادتش برآن بود که جنس کلنگش از الماس است.
یکیدیگر از اماکن تفریحی شهر، پارک تفریحی در حاشیهی شمالی شهر است که طی چند سال گذشته سعی مستمر بر توسعهی آن از سوی شهرداری و ساماندهیاش، مکانی آرام و زیبا را فراهم ساخته است.
اماکن مذهبی
مسجد جامع شهر بانهوره با زیربنای ۱۸۰۰ متر یکی از مساجد معروف منطقه است. شایان ذکر است که ۴ مسجد دیگر در شهر موجود میباشد.
شهرداری
مسئولین در روستای بانهوره از اوایل انقلاب اسلامی شروع به یکجانشینی و سکنی گزیدن طایفه امامی نمودند؛ که در نهایت و با پیشرفت شهری در سال ۱۳۹۰ با تصویب وزیران عضو کمیسیون سیاسی و دفاعی و بنا به پیشنهاد وزارت کشور، از بزرگترین روستای استان کرمانشاه تبدیل به شهر بانهوره گشت.


